تبلیغات
بررسی و كارشناسی صنایع موشكی و پدافندی و جنگنده های برتر دنیا - مطالب موشكهای قاره پیما
چهارشنبه 28 بهمن 1388

موشک بالستیک قاره پیمای توپول ام

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :موشكهای قاره پیما ،

موشک بالستیک قاره پیمای توپول ام
 

موشک روسی SS-27 یا توپول-ام موشکی قاره پیما و زمین پایه است که از پیشرانه ای با سوخت جامد استفاده میکند. این موشک اوج تکنولوژی موشکهای بالستیک را نمایان ساخت: ترکیبی از سوختی مدرن و طراحی جدید کلاهک نویددهنده موشک بسیار قدرتمندی بود که قابلیت پرتاب از سیلوهای زیر زمنی و جایگاههای متحرک را داراست. هدف روسیه از ساخت این موشک شکست دادن تمام موشکهای ضد بالستیک جهان است که توپول-ام به خوبی از عهده وظیفه محوله برمی آید.
یوری سولومونوی، سرپرست موسسه مسکو برای تکنولوژی های خاص و ژنرال طراح خانواده موشکی توپول است. موشک توپول-ام شالوده اصلی موشک های استراتژیک(هسته ای) روسیه در سال 2015 است.
مسلما تک کلاهک 550 کیلوتنی این موشک به تنهایی قادر به ویران کردن یک شهر است و همزمان امکان زندگی در آن را به طور کلی از بین می برد.موشک SS-27  برای حملات متقابله هسته ای ساخته شده است.
موشکSS-27 ، سلاحی در خور توجه برای وارد کردن ضربه اول میباشد. موفقیت ضربه اول در نابود کردن توان هسته ای نیروی دشمن دارای اهمیت بسیار است که توپول-ام از عهده این کار به دقت برمی اید.
دقت این موشک 350 m CEPگزارش شده که دقت بسیار بالائی برای یک موشک روسی است.
سولومونوی در مقابل مردم گزارش داد که موشک توپول-ام هنگام پرتاب 4 یا 6 کلاهک در سرجنگی بلند خود به همرا فریب دهنده ها حمل می کند. موشک توپول-ام یا SS-27 ، با به همراه داشتن کلاهکی هسته ای به وزن 550 کیلوتن بردی برابر با 10500 کیلومتر یا 6524 مایل را داراست .به صورت تلویحی اشاره شده که بازده ای برابر با 1 مگاتن را دارست که با قرار دادن و افزایش کلاهکهای MIRV تا 6 عدد قابل دست یابی است.
نصب سیستم تقویت کننده حمل(PBV) در کلاهک ها و سیستم دیجیتالی ناوبری خودکار همراه با GLOSNASS (equivalent to Global Position Satellite) سیستم هدایت ماهواره ای دقتی برابر با m 350 CEP را برای این موشک فراهم ساخته است. وزن این موشک در هنگام پرتاب برابر با 47200 کیلوگرم است. موشک دارای طولی برابر 21.9 متر،  قطر 1.9 متری و موتوری با سوخت جامد و 3 مرحله ای است.
طراحی SS-27 در اواخر دهه 80 میلادی شروع شد. طراحی مجدد در سال1992 موجب بازسازی کل موشک و ساختمان آن شد.اولین پرتاب آزمایشی این موشک در دسامبر 1994  و اولین تست پرتاب نسخه TEL vehicle ان حدود 6 سال بعد انجام شد. اولین موشک های SS-27 در سال 1997 وارد خدمت شدند و در سیلو های اصلاح شده SS-19 قرار گرفتند. اولین نوع نسخه TEL در سال 2001 وارد خدمت شد و سفارش ساخت 350 موشک داده شده که در سال 2005 پنجاه موشک تحویل شده است. نوع دریاپایه این موشک نیز در دست طراحی است.

 

مشخصات موشک:

کشور: فدراسیون روسیه
نام: Topol-M, RS-12M1/M2
کلاس: قاره پیما
جایگاه: سیلو, جایگاه متحرک
طول: 21.90 m
قطر: 1.90 m
وزن هنگام پرتاب: 47200 kg
کلاهک: تک کلاهکه
سرجنگی: اتمی 550 کیلوتنی
پیشرانه: سه مرحله ای
برد: 10500 km
وضعیت: عملیاتی
سال ورود به خدمت: 1997
نام روسی: RS-12M1/-12M2 Topol-M

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


چهارشنبه 28 بهمن 1388

موشك های قاره پیما

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :موشكهای قاره پیما ،



موشك های قاره پیما با كلاهك متعارف
اسلحه جدید و مرگبار آمریكا
 

    نیروهای مسلح آمریكا درصدد تكمیل اسلحه جدیدی هستند كه به وسیله آن می توان هر هدفی را در هر منطقه از كره زمین در عرض یك ساعت نابود كرد. «ضربت جهانی» نام مستعار طرحی است كه بر مبنای آن موشك های بالستیك آمریكا با كلاهك های متعارف تجهیز شده و بدین صورت این سلاح ها دچار تغییر و دگرگونی هایی اساسی می شوند. طرح هایی چون «ضربت جهانی» سال ها است كه در ایالات متحده آمریكا در حال بررسی است. اما در حال حاضر پنتاگون از كنگره آمریكا برای اجرای این پروژه تقاضای یك بودجه ۱۲۷ میلیون دلاری كرده است و همین مسئله در واشینگتن موجب بالا گرفتن بحث هایی جنجال برانگیز در مورد كارایی این موشك جدید شده است. حتی روسیه هم این طرح آمریكا را به دقت دنبال می كند و به تازگی اعلام كرده است كه استفاده از چنین اسلحه ای می تواند به طور سهوی منجر به یك جنگ اتمی بشود. به تازگی دو تن از وزرای دفاع سال های دور ایالات متحده یعنی «هارولد براون» وزیر دفاع دوران كارتر و «جیمز شلزینگر» وزیر دفاع در دوران نیكسون و فورد در یكی از نظرخواهی های روزنامه «واشینگتن پست» در مورد آنكه این راكت های جدید برای چه نوع سناریوها و طرح هایی در نظر گرفته شده اند، به اظهارنظر پرداخته اند. آنها گفته اند كه امكان دارد زمانی ماهواره های آمریكایی پی به تجمع گروهی از تروریست ها ببرند كه مشغول ساخت سلاح اتمی هستند، اما اگر این محل تجمع در فاصله ای بسیار دور از پایگاه های هوایی و یا ناوهای جنگی آمریكا باشد، امكان از بین بردن آنها با موشك های دوربرد و هدایت شونده كروز ممكن نیست. به عقیده این دو وزیر اسبق دفاع، در چنین حالت هایی نشان دادن یك واكنش سریع تنها با راكت های بزرگ بالستیكی امكان دارد و از طرفی اصولا این راكت ها برای جنگ های اتمی در نظر گرفته شده اند. از آنجایی كه پرتاب چنین سلاح هایی تنها با اجازه رئیس جمهور آمریكا ممكن است، سرعت عمل این گونه راكت ها یك ساعت این امكان را پدید می آورد كه بتوان برای دریافت این مجوز وقت كافی داشت.
    علاوه بر آن تا به امروز ارتش آمریكا موشك های بالستیكی كه به كلاهك های متعارف مجهز باشند، در اختیار نداشته است. از همین رو پنتاگون در نظر دارد در موشك های Trident2 كه در زیردریایی های اتمی آمریكا مستقر هستند، تغییراتی ایجاد كند. این موشك كه از سه قسمت تشكیل شده است نزدیك به ۴۷۰۰ كیلومتر برد دارد و می تواند به راحتی اهداف بسیار دور را مورد حمله قرار دهد. در حال حاضر نیروی دریایی آمریكا بیش از ده فروند از این موشك ها را در ناوگان آتلانتیك و هشت فروند در ناوگان پاسیفیك در اختیار دارد.
    برپایه جزئیات محدودی كه تا به امروز از این طرح ضربت جهانی آمریكا در دسترس است، هر زیردریایی آمریكایی در آینده می تواند علاوه بر ۲۲ موشك اتمی ، ۲ فروند از این موشك های جدید را هم كه مسلح به كلاهك های متعارف هستند، با خود حمل كند. جالب اینجا است كه این موشك های جدید می توانند چهار نوع مختلف كلاهك را همزمان حمل كنند كه البته دو نوع از این كلاهك ها تا به حال شناخته شده اند: نوع اول این كلاهك ها مجهز به گلوله های فولادی است كه می تواند یك ساختمان كامل را ویران كند و نوع دوم این كلاهك ها در واقع نوعی بمب خوشه ای و به عبارت بهتر مجهز به میله هایی از جنس كروم است كه می تواند اهداف متحرك و ثابت در فاصله ای دورتر را منهدم كند.
    البته این ویژگی های اخیر، امكانات كاربردی این اسلحه های جدید را كاهش می دهد. بدین صورت این موشك ها برای حمله و اصابت به اهداف زیرزمینی و پناهگاه های بتونی مناسب نیستند و جالب اینجا است كه در حال حاضر بحث و جدل غالب در میان فرماندهان نظامی آمریكا همین عدم كارایی سلاح های جدید برای حمله احتمالی به تٲسیسات اتمی دیگر كشورها است. این موشك های جدید تنها برای حمله و تخریب اهداف سطح زمین مانند وسایل نقلیه، كشتی ها، هواپیماها، موشك و سلاح های كشتار جمعی در نظر گرفته شده اند.
    به دلیل همین محدودیت های موشك های جدید، طراحان پنتاگون در صدد ساختن سلاح هایی هستند كه قابلیت واكنش سریع و دقیق را داشته و بتوان بدون هر هشداری آنها را به سوی اهداف مورد نظر شلیك كرد. آزمایش هایی كه تا به امروز صورت گرفته نشان می دهند كه این موشك های جدید با وجود همه آن محدودیت ها در هدف گیری بی نهایت با دقت عمل می كنند به طوری كه قادر هستند هدف مورد نظر در هزاران كیلومتر دورتر را درست به مانند هدفی در پنج متری شناسایی و به آن حمله كنند. اما تكمیل و رفع محدودیت های این موشك های جدید پانصد میلیون دلار هزینه دارد. طبق برنامه پنتاگون قرار است طی دو سال آینده، این موشك ها تكمیل و قادر به حمله به اهدافی در سراسر اروپا،آفریقا و یا آسیا باشند.
    این پروژه البته در كنگره آمریكا با مخالفت و مقاومت هایی روبه رو شده است. برخی از نمایندگان كنگره بر این باورند كه تجهیز ناوگان استراتژیك زیردریایی آمریكا به كلاهك های متعارف، می تواند آغازی خزنده بر غیراتمی ساختن این ناوگان باشد و به عبارتی تبدیل به طرحی شود كه در دراز مدت منجر به تغییر و تبدیل سلاح های نا متعارف به سلاح های متعارف گردد این عده از نمایندگان كنگره آمریكا همان كسانی هستند كه عقیده دارند حفظ آن سلاح ها وحشت و هراس عظیمی در جهان ایجاد می كند و یكی از مولفه های اصلی و اساسی برای امنیت ملی ایالات متحده به شمار می آید.
    ناوگان زیردریایی ارتش ایالات متحده در عمل یكی از ستون های اصلی و مهم استراتژی اتمی آمریكا به حساب می آید زیرا این به اصطلاح شاخه نظامی ، در صورت حمله اتمی دشمن، از بزرگترین شانس برای سالم ماندن برخوردار است. عده دیگری از نمایندگان مخالف این طرح در كنگره، با نگاهی كاملا تخصصی و فنی نسبت به پروژه ضربت جهانی اظهار تردید می كنند. به گفته این عده، زیردریایی ای كه هر دو نوع موشك اتمی و غیر اتمی را حمل می كند در واقع یك زیردریایی دو منظوره قلمداد می شود و در چنین حالتی امكان خطاهای جبران ناپذیر بسیار افزایش پیدا می كند. به عقیده این گروه تنها كافی است تا یك فرمان اشتباه صادر و یا اشتباه فهمیده شود و یا به دلیل اشكال در برخی سیستم ها، به جای پرتاب راكت متعارف، یك راكت اتمی پرتاب گردد.
    با این حال ،مخالفت اصلی با این طرح نه در داخل بلكه از خارج از ایالات متحده یعنی از سوی روسیه صورت می گیرد. این دشمن و رقیب پیشین آمریكا در دوران جنگ سرد، تنها كشوری است كه از یك سیستم هشداردهنده بسیار سریع برخوردار است، سیستمی كه به راحتی می تواند شلیك یك راكت Trident2 از زیردریایی های آمریكایی را در لحظه ثبت كند. همین مخالفت های روسیه باعث شده است تا یكی از نمایندگان دموكرات كنگره آمریكا به نام «جك رید» ضمن مخالفت با این پروژه، این پرسش را مطرح كند كه اگر روس ها پرتاب چنین راكت جدیدی را به عنوان آغاز حمله اتمی آمریكا قلمداد كنند، در آن صورت باید چه كار كرد پاسخ این پرسش را هم خود سناتور رید می دهد: در چنین حالتی و بر پایه منطق هراس و وحشت اتمی، دولت روسیه در كوتاه ترین زمان ممكن اقدام به شلیك موشك های اتمی می كند و بدین صورت جنگ ویرانگر اتمی ناخواسته آغاز خواهد شد. به گفته این سناتور آمریكایی خطر بزرگتر در این مورد، از طرف كشور چین احساس می شود. زیرا از آنجایی كه چین از توان بالایی در زمینه تشخیص نوع موشك پرتاب شده آمریكا برخوردار نیست پس شاید زودتر از روسیه اقدام به پرتاب موشك های اتمی خود بكند.
    البته آمریكا سعی كرده است تا به صورت شفاهی از نگرانی های به خصوص مسكو در این مورد بكاهد. ژنرال «یوری بالویفسكی» رئیس ستاد مشترك ارتش روسیه اخیرا اعلام كرده است كه در همین چند ماه گذشته با ژنرال «جیمز كارترایت» در روسیه ملاقاتی رسمی داشته و ژنرال آمریكایی توضیحاتی در مورد این طرح های جدید ایالات متحده ارائه كرده است. به گفته بالویفسكی: «دوستان آمریكایی همواره به ما می گویند كه این موشك ها قادر به از بین بردن اسامه بن لادن هستند. اما ما می گوییم كه این طرحی بسیار پرهزینه است كه نمی توان با آن از بین رفتن چنین اهدافی را تضمین كرد و امكان زیادی دارد كه شلیك یكی از این موشك ها منجر به پاسخی جبران ناپذیر از سوی یكی از كشورهای صاحب سلاح هسته ای شود زیرا هیچ كس نمی تواند در همان لحظه تعیین كند كه موشك پرتاب شده آمریكایی چه نوع كلاهكی را با خود حمل می كند.»
    آمریكایی ها هم اعلام كرده اند كه برای رفع نگرانی روسیه فكر همه چیز را كرده اند و دو راه برای این مسئله در نظر گرفته اند: یا قبل از شلیك راكت های جدید، روسیه را از این امر مطلع می سازند و یا مدار و مسیری را برای این راكت ها انتخاب می كنند كه به هیچ وجه به سوی قلمرو روس ها نرود. علاوه بر آن دولت آمریكا در نظر دارد تا از مقامات دیگر كشورها برای مشاهده پرتاب آزمایشی این موشك ها دعوت به عمل آورد تا آنها خود از نزدیك شاهد تفاوت این موشك ها با راكت های اتمی باشند.
    با این همه تا به امروز از سوی كشورهای اروپایی اظهارنظری در مورد این موشك های جدید صورت نگرفته است. البته دولت آمریكا برای كشورهای عضو ناتو در مورد این پروژه اطلاع رسانی كرده است اما هنوز واكنشی را از سوی آنان در این مورد شاهد نبوده ایم. البته از گوشه و كنار خبر می رسد كه دولت آلمان از آمریكا خواسته است تا در مورد این پروژه با روس ها هماهنگی های كامل را به عمل آورند زیرا در غیر این صورت برلین نیز با نگاهی نگران شاهد این پروژه خواهد بود.