تبلیغات
بررسی و كارشناسی صنایع موشكی و پدافندی و جنگنده های برتر دنیا - مطالب جنگنده های چند منظوره
یکشنبه 9 اسفند 1388

سوخو27

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

جنگندهای دنیا
با سلام در این تاپیك در مورد سوخو27 و خانواده آن كه یكی از بهترین جنگندهای دنیا می باشد می نویسم وامیدوارم مورد توجه شما دوستان قرار بگیرد .

شروع: بنام خدا

در این مقاله سعی دارم به بررسی هواپیمای سوخو27 و نسل بعد از آن یعنی جنگندهای سوخوی(30-32-33-34--35-37-47)بپردازم .

سر آغاز طراحی جنگنده سوخو27 به اوخر دهه1960واوایل دهه 1970 میلادی باز می گردد که ایالات متحده نسل جدیدی از هواپیماهای خود را وارد خدمت نموده یا در دست طراحی و ساخت داشت و اتحاد جماهیر شوروی نیز کمبود یک هواپیمای مدرن که قابلیت درگیری هوایی و برد پروازی بیشتر برای برتری در آسمان را داشته باشد به شدت کمبود می کرد تا قبل از این زمان ایالات متحده از نظر برتری هوایی به نقطه برتری مطلق هوایی بر شوروی نزدیک شده بود طراحان روسی نیز بر اساس نیازها و تهدیدات به فکر ساخت جنگنده ای همه کاره افتادند در بدو امر آنها با اطلاعات و گمانهایی که در مورد اف14 های ایالات متحده داشتند تصمیم ساخت هواپیمای مورد نیاز خود بر اساس ساختمان آن هواپیما زدند و طراحی نسل جدید هواپیماهای خود پرداختند (البته از نظر نباید دور داشت که هواپیمای اف14 از روی یک فروند میگ29شوروی که در دهه 1960به ژاپن گریخت طراحی شده بود که آمریکاییها با برطرف کردن عیوب آن و استفاده از تکنولوژی پیشرفته خود اف14 خود ساخته بودند که واقعا در زمان خود بی نظیر بود )متخصصان شوروی گر چه موفق شدندهواپیمای خود از لحاظ ساختارو طرح آیرودینامیکی به اف14شبیه سازند ولی هرگز نتوانستند به تنکولوژی فوق پیشرفته آن نزدیک شوند شوروی در آن زمان هرگز نتوانست راداری در سطحAWG-9که در اف14 به کار رفته بود بسازد که این مدعا با مدارک و نقشه هایی که بعدها منتشر شد به اثبات رسید که مدلهای ابتدایی سوخو27 تقلیدی نا موزون از اف14بوده است .در نمونهای اولیه که از این هواپیما که ساخته شد برای آنها ثایت گردید این هواپیما در درگیری هوایی توان مقابله با اف14 ندارد به علت تکنولوژی پایین تر و در ضمن آن نیز در سطح اف15 نیز نمی باشد زیرا به علت خصایص آیرودینامیکی قادر به ایفای نقش یک بمب افکن به طور مطلوب نمی باشد در این زمان روسها کار ساخت و طراحی این هواپیما را به ژنرال پاول سوخوی محول کردند و کار بر اساس طرح پیشنهادی انستیتو هیدرولیک موسکو در دفتر طراحی شرکت سوخو آغاز شد و از این به بعد روسها به نقاط قوت خود تکیه نموده و با استفاده از نقاط قوت خود به ساخت جنگنده ای مشغول شدند که یکی از بهترین پرنده های نظامی دنیا و شاید با ابهت ترین هواپیمای ساخته دست بشر تا کنون باشد ابتدا متخصصان شوروی با استفاده از معلومات فراوان خود در زمینه آیرودینامیک ساختار منحصر به فردی برای این هواپیما طراحی نمودند که بعدها کامل تر گشت و به نمونه استاندارد و پایه برای سایر مدلهای سو خو بدل گشت آنها از خیر بالها تاشو گذشتند وبالهایی رو به عقب رابا زاویه حمله تند برای هواپیما در نظر گرفتند با استفاده از دو موتورهای قدرتمند al3 x saturm lyul,ka هواپیما را طراحی و آماده کردند ودرسال1977 اولین پرواز آزمایشی این هواپیما انجام شد که نتیجه آن نا پایداری زیادی در هنگام مانور نشان می داد که روسها شروع به تکمیل و رفع نواقص آن نمودند و تکنولوژی پیشرفته ای هم که به آن دست یافته بودند بدان افزودند که هواپیمای اصلاح شده به اوج طراحی جنگندهای روسی و ماندگارترین طرح شرکت سوخو در آمد و در آوریل 1981اولین پرواز موفقیت آمیز خود را انجام داد که لرزه بر اندام آمریکا ییها انداخت و شوک سنگینی بر آنها وارد نمود و آنرا به یک هواپیمای افسانه ای که در غرب به فلانکر مشهور گشت مبدل نمود . از ویژگیهای سوخو27 میتوان اوج گیری بسیار زیاد ومانور فوق العاده آن که به دلیل طراحی بی نظیر آیرودینامیکی آن و سیستمfly by wireوحمل 10موشک هوا به هوا از نوعAA-10Cبا برد بیش از 100 کیلومتر سوخو27 را به جنگندهای بی رقیب در جنگهای هوایی تبدیل نمود .







مخازن سوخت آن نیز داخلی با حجم زیاد طراحی شدند تا سوخو27 را قادر باشد بدون استفاده از مخازن خارجی که در درجه اول با بر هم خوردن طرح آیرودینامیکی وایجاد نیروی مخالف می شود و درجه دوم باعث محدودیت در حمل تسلیحات می گردد از تسلیحات بیشتری بهره ببرد سوخو27و بتواند بدون سوخت گیری تا مسافت4000کیلومتری و شعاع2000کیلومتری قادر به انجام ماموریت باشد .









. همچنین از رادری قدرتمند از نوع پالس داپلر بهره می برد که سوخو27 را قادر می سازد ضمن در گیری همزمان با چند هدف فضای اطراف را برای جستجوهای دیگر تهدیدات زیر نظر داشته باشد .سوخو27 از یک ویژگی دیگری نیز بهره می بردکه با استفاده از رادار قدرتمند خود قابلیت نگاه به پایین و شلیک به هدف در پایین را نیز دارد سری جدید از رادارهای سوخو27 این امکان را به خلبان هواپیما میدهد تا در ارتفاعی بسیار بالاتر از هواپیمای هدف بدون نیاز به کاهش ارتفاع که خود یک مزیت است هواپیما دشمن را در فواصلی بسیار دور نابود کند بدون آنکه هواپیمای مقابل بتواند کار موثری انجام دهد یا شاید بتواند متوجه شود !!! در تمامی مدلهای این هواپیما یک رادار رو به عقب ما بین خروجی دو موتور کار گذاشته شده است تا به خلبان سوخو27 امکان شناسایی و شلیک به اهداف در پشت سر بدهد.





.سوخو27 در مدلهای زیادی ساخته شده که آنها شامل موارد زیر می باشد :

مدل اول سوخو27پی(SU27-P)به عنوان یک جنگنده و رهگیر تک سرنشین می باشد.



مدل دوم سوخو27اس(SU27-S)به عنوان نمونه چند کاره که توانایی حمل زیادی از انواع تسلیحات شامل موشکهای هوا به هوا وهوا به زمین وانواع موشکها و.... به وزن بیش از 4 تن میباشد .



مدل سوم سوخو27یوبی (SU27-UB)نیز نمونه دو نفره و آموزشی این هواپیما می باشد.



مدل چهارم سوخو27پی یو (SU27-PU)تمامی 25 فروند سوخو27 ایران از این نوع می باشد.این مدل از سوخوی27 یک جنگنده رهگیر دو سرنشینه است که می تواند تا 10ساعت پرواز مداوم داشته باشد و توانایی شناسایی10 هدف و گزارش به وسیله ارتباط رادیویی به 4جنگنده دیگر را دارا می باشد . این مدل سوخو27توانایی حمل تعداد زیادی از انواع سلاح ها می باشد و به عنوان یک جنگنده چند منظوره مورد استفاده قرار می گیرد و هواپیمای سوخو 30 بر پایه آن طراحی شده است .





هواپیمای سوخو27 همانطور که گفته شد ستون اصلی طراحی هواپیماهای بعد از خود گردید که شامل :

سوخو30.سوخو32.سوخو33.سوخو34.سوخ و35.سوخو35.سوخو37.سوخو47می باشد .



انواع دیگر از سوخو 27:

سوخو27ام کا(SU27-MK):این نمونه به سوخو 32معروف است و برای نیروی دریایی روسیه طراحی شده است و قابلیت نشت و برخاست بر روی ناو هواپیما بر و حملات دریایی و انجام ماموریتهای شناسایی را دارا می باشد .





سوخو27کا(SU27-K)یا سوخو33: این نمونه برای نیروی دریایی روسیه ساخته شده است و مشخصه اصلی آن بالهای تاشو بر استفاده از حداقل فضا یر روی عرشه ناو هواپیما بر می باشد که به همراه هواپیمای یاک143 در خدمت نیروی دریایی روسیه می باشد و پیشرفته ترین هواپیما نیروی دریایی روسیه است





سوخو27ای بی(SU27-IB)یا سوخو34: این نمونه باز دارنده سوخو27 می باشد که بر اساس طرح اولیه سوخو30طراحی شد که در ادامه دو صندلی خلبانان در کنار هم قرار داده شد این مدل در سال2010 به جای هواپیماهای فرسوده و قدیمی سوخو24 وارد نیروی هوایی روسیه می شوند در این نمونه از سوخو با عریض تر شدن کابین خلبان جا برای استفاده از رادارهای جدید روسیه (TERRAIN FOLLOWING RADAR )به معنی رادار شناسایی عوارض زمین فراهم شده است و سیستم هشدار ارتفاع از سطح زمین که دو نیاز اساسی یک بمب افکن می باشد نیز در آن تعبیه شده است به همراه دماغه عریض تر شده و رو به پایین خمیده شده که کاهش سطح مقطع راداری را در پی دارد.ایم تغییرات به همراه افزودن سیستم ایونیک پیشرفته تر و اضافه کانارد به سطوح کنترلی هواپیما برای افزایش قدرت مانور بیشتر به همراه برد و کارایی بهتر آن در سطوح پایین شده است.



.

سوخو27ام(SU27-M):این نمونه به سوخو35 نیز مشهور است یک نسخه صادراتی هواپیمای چند ماموریته سوخو27ام(SU27-M)می باشد که نسبت به سوخو27ام چند به مانند استفاده از کانارد سوخو33 و موتور قوی تر و سیستم کنترل دیجیتال FLY BY WIRE است می باشد این هواپیما به رادرهای نسل جدید رادارهای چند حالته مجهز شده اند و حسگرهای مادون قرمز و سلاحهای پیشرفته تر نیز بدان افزوده شده .





سوخو37 سوپر فلانكر :جدید ترین نمونه از سوخو27 نمونه سوخو 37 می باشد که به مانند سوخو35 مجهز به سیستم کنترل دیجیتال FLY BY WIRE است وهمچنین مجهز به سیستک تغییر بردار رانش نا متقارن است که باعث شده به بالاترین قدرت مانور پذیری بدست آمده توسط یک هواپیما دست یافته دست یابد و هیچ هواپیمایی در طول تاریخ تا كنون قادر به دست یابی به قدرت مانور پذیری این هواپیما نبوده .سیستم کنترل این هواپیما به اندازه کار آمد می باشد که می تواند هواپیما را از شرایط بحرانی در هر ارتفاع و شرایطی خارج کند .



سوخو47 بركوت :ملقب به عقاب طلایی نیز انشالله در مورد آن توضیحات و اطلاعاتی كاملی می نویسم .


مشخصات فنی و اطلاعات دیگری از هواپیماهای سوخو :

هواپیماهای سوخو27 تا به حال آنها موفق شدند 41 رکورد را به نام خود ثبت کنند .

هزینه ساخت هر فروند سوخو27 بنا به مدل و امکانات بین 35تا70ملیون دلار آمریکا می باشد.

اولین پروازها :

سوخو27 : می1977 سوخو34:آوریل 1990 طرح جدید 1993

سوخو30:سپتامبر 1989 سوخو35:می1985

سوخو33:می 1985 سوخو 22:37آوریل 1996

ورود به خدمت:

سوخو27:سال 1984 سوخو34:سال1993

سوخو30:سال1992 سوخو35:سال1990

سوخو33: سال 1994 سوخو37: هنوز وارد خدمت نشده است !به علت مشكلات مالی روسیه !!!

تعداد خدمه :

سوخوهای27-33-35-37 تک سرنشین هستند .

سوخوهای30-34 دو سرنشین شامل یک خلبان و یک افسر اسلحه هستند .

ابعاد هواپیما :

دهانه بال هواپیما : 14.80 متر (در همه مدلها سوخو27 یکسان می باشد )

طول: 21.94متر به جز سوخو34 که برابر 25.22و سوخوهای 35و37 برابر با 22.23 می باشد .

ارتفاع هواپیما : سوخو27 برابر با 5.92 متر سوخو30برابر با6.36وسوخو34برابر6.2متر وسوخو35برابر با 6.43متر وسوخو37برابر با 6.43متر می باشد .

مساحت بال :62متر مربع(در تمامی مدلهای سوخو27 برابر می باشد )

وزن بدون تسلیحات :

سوخو27: 17700 سوخو35: 18400

سوخو33: 16000 سوخو37: 18600

سوخو34: 14000

حداکثر وزن برخاست :

سوخو27: 30000 سوخو34: 45000

سوخو30: 33500 سوخو35: 34000

سوخو33: 32000 سوخو37: 34000

ظرفیت مخازن سوخت مخازن داخلی :

سوخو27: 9000 لیتر سوخو34: 12100

سوخو30: 9400لیتر سوخو35: 12000

سوخو33: 9400لیتر سوخو37: 13400

کارایی: (حداکثر سرعت در ارتفاع 36000پایی)

سوخو27: 2500ک (2.35ماخ) سوخو34: 1900 ک(1.8ماخ)

سوخو30: 2125 ک(2.3ماخ) سوخو35: 2500ک (2.35ماخ)

سوخو33: 2300 ک(2.17ماخ) سوخو37: 2400 ک(2.3ماخ)

سقف پرواز عملیاتی :

سوخو27: 18000متر سوخو34: 14000متر

سوخو30: 17500متر سوخو35: 18000متر

سوخو33: 17000متر سوخو37: 18000متر

شعاع عملیاتی :

سوخو27: برد عملیاتی 3900 کیلومتر شعاع عملیاتی 1500 کیلومتر

سوخو30:برد عملیاتی 7000کیلومتر شعاع عملیاتی :3000کیلومتر

سوخو33: برد عملیاتی 7000کیلومتر شعاع عملیاتی : 3000کیلومتر

سوخو34:بردعملیاتی7000کیلومتر شعاع عملیاتی:4000کیلومتر

سوخو35:برد عملیاتی 6500کیلومتری شعاع عملیاتی: 3200کیلومتر

سوخو37:برد عملیاتی 6500کیلومتری شعاع عملیاتی:32000کیلومتر

تعداد تسلیحات قابل حمل :

مجموعا 10مکان موجود می باشد 8مکان در زیر بال و بدنه و2 مکان در نوک بالها .

نوع تسلیحات قابل استفاده :

توپ30 میلی متری از نوعGSH301با190گلوله

موشکهای هوا به هوا از نوع:

R-60/AA-8 Aphid, R-27/AA-10 Alamo, R-73/AA-11 Archer, R-33/AA-9 Amos

موشکهای هوا به زمین از نوع:

Kh-29/AS-14 Kedge, Kh-31/AS-17 Krypton, Kh-59

برای سوخو34و 35 :

KAB-500, KAB-1500 laser-guided bombs

و بمبهای از نوع:

خوشه ای و پرتاب آزاد و.... می باشد



تذکر: نمونه های اولیه سوخو 27 توانایی استفاده از موشکها هوا به زمین را ندارند.

در ضمن تمامی مدلهای جدید سوخو قادر به استفاده از وسایل جنگ الکترونیکی را دارا می باشند .

بررسی هواپیماهای نسل سوخو 27 از نظر آیرودینامیكی :

مهمترین وجه ظاهری هواپیمای سوخو27و خانواده آن سر كشیده و رو به جلو آن به همراه بالهاییكه در مقایسه به حجم هواپیما نسبتا كوچك می باشد و به سمت عقب خمیدگی زیادی دارند و دارای زاویه تندی می باشند این طراحی هواپیما را قادر می سازد كه مانورهای بسیار سریع و ناگهانی را انجام دهد كه در نبردهای هوایی باعث ایجاد موقعیتهای بهتر و برتری آن می گردد مانور كبرا به صورت نماد قدرت مانور پذیری هواپیماهای نسل سوخو27 در آمده است . در اكثر نمونه های بعد از سوخو 27 به جز آنهایی كه برای نیروی دریایی طراحی شده اند یك بال كوچك (كانارد)نیز اضافه شده اند كه باری افزایش بیشتر قدرت مانور كمك كرده است كه این بالك در سوخو 37 به همراه موتورهای با انعطاف بیشتر سبب ایجاد قدرت مانور پذیری افسانه ای شده است مانور سوپر كبرایی كه هواپیمای سوخو37 انجام می دهدشامل گردش بدون محدودیت دماغه هواپیما در زوایای 90 و حتی 180 درجه دارد !!!



مهترین ویژگی كه نسل جدید هواپیماهای سوخو از آن استفاده می كنند سیستم انحصاری تغییر بردار رانش می باشد كه واقعا بی نظیر می باشد سیستم آیرونیكی و خلبان خودكار ای هواپیما ها باعث شده خلبان فقط به فشردن دكمه شلیك موشك اكتفا كند زیرا هواپیمای دشمن توسط رادار شناسایی شده و خود هواپیما سریعترین راه برای رسید به پشت آن یا موقعیت برتر انتخاب نموده و بدون سوال كردن ونیاز به كمك خلبان آنرا اجرا می كند حتی نوع سلاحی را كه باید به طرف هدف شلیك شود انتخاب می كند !!! فقط خلبان باید تصمیم بگیرد می خواهد شلیك كند یا نه !!!

معرفی هواپیمای سوخو37 ملقب به سوپر فلانكر :



این هواپیما نمونه پیشرفته سوخو35 می باشدكه تكنولوژی آن واقعا از زمان ما جلو می باشد و به نظر من برتری كه اف14 30 سال پیش درمقایسه با هواپیماهای دیگر را داشت در حال حاضر نسبت به هواپیماهای امروزی داری به گفته فرماندهان ارتش روسیه این هواپیما بدون هیچ گونه تغییر تا سال2035 قادر به خدمت می باشد كه نشان از پیشرفته بودن تكنولوژی به كار رفته در آن داردطبق گفته روسها در سال 2035 هم با پیشرفتهای كه تا آن سالها صورت گرفته می توان تا سال 2055 در خدمت نگاه داشت كه این كار می تواند ركورد خدمت یك هواپیما را از آن خود كند .ن هواپیما یک شاهکار مهندسی و قابلیت پرواز در هر نوع شرایط رو دارا می باشد.





این هواپیما یكی آخرین شاهكار های شوروی در زمینه تكنولوژی جنگنده های جت بوده كه این پروژه به نام راز دهه ۸۰ شوروی خوانده می شد علی رغم مشكلات مالی بعد از فروپاشی شوروی به مرحله پرواز رسید ولی احتمالا و حداقل در حال حاضر خریداری برای آن وجود ندارد .فقط چند فروند از آن تولید شده كه گل سر سبد نمایشگاها می باشند .و همگان را به حیرت وا می دارد و قدرت روسیه به اثبات می رساند .این هواپیما دارای 14 جایگاه موشك می باشد ویژگی های این هواپیما شامل موارد زیر می باشد 1-توانایی حمله پیشگیرانه به اهداف هوایی از جمله اهدافی كه ره گیری آنها مشكل است2-چابكی پروازی منحصر به فردو مانور كولبیت از جمله تواناییهای این هواپیماست3-دارای سیستمهای پیشرفته رمزگذاری برای حفاظت از تمامی انواع اطلاعات و سیستمهای هدفگیری3-توانایی ایجاد اخلال در سیستمهای ECM دشمن4-توماسیون تمام جنبه های پروازی و نبردی .

به گفته سازندگانش این هواپیما محدودیتی در زاویه حمله نداشته و به خوبی توانایی چرخش ۱۸۰ یا ۹۰ درجه را دارد.برای مثال از قدرت جنگندگی این هواپیما میتونه یك اف چهارده رو مثل آب خوردن پودر کنه.همچنین اگزوزهای سوخو ۳۷ متحرک می باشد.



حداکثر قدرت مانور این هواپیما +۹ جی فشار وارد میکنه که بدن یه خلبان بیشتر +۴ یا +۵ جی رو نمی تونه تحمل کنه پس معلوم میشه لباس خلبانان سوخو ۳۷ عادی نیست در اون لوله مخصوصی کار گذاشته شده که جلوی فشار رو بگیره و این خودش تکنولوژی بسیار بالای را دارا می باشد.هیچ کشور دیگه از این هواپیما نداره فقط روسیه ۲۵ فروند ان را دارا می باشد.

اینجا یک سوال پیش می یاد براتون که حتما میگید چرا ۲۵ ؟به دلیل بد بودن اقتصاد روسیه و عدم توانایی در پرداخت بودجه کافی برای نگهداری از این هواپیما باعث شده این پروژه به حالت نیمه معلق در بیاد.

معرفی هواپیمای سوخو30:

سوخو ۳۰ یك جنگنده برتری هوایی دو نفره است كه بر اساس سوخو ۲۷ آموزشی طراحی شده است.این هواپیما هم از مشتقات سوخو ۲۷ می باشد.تفاوت سوخو 30 با سوخو27 در اضافه شدن یك بالك (كانارد) به هواپیما برای افزایش كارایی می باشد .این هواپیما به كشورهایی همچون هندو چین و مالزی صادر شده و هند كارخانه ای برای مونتاژ آن تاسیس كرده است .البته احتمالا چین نیز به این هواپیما را مونتاژ خواهد نمود البته مدل سوخوهای 30 هند وچین با هم تفاوت دارد . این هواپیما هنوز هیچ تجربه جنگی واقعی نداشته است ولی در یك عملیات شبیه سازی شده كامپیوتری توسط نیروی هوایی آمریكا سوخو ۳۰ ام كا آی توانست اف-۱۵ سی را شكست دهد.



گزارش این شبیه سازیررا در لینك زیر می توانید بخوانید البته به زبان انگلیسی كه حتما آنرا به فارسی ترجمه می كنم و برای كامل تر شدن مقاله آنرا در گزارشم می نویسم .

 

اما تا یادم نرفته در مورد پسوندهای سوخو30 باید بگویم كه مدل صادراتی به هند دارای توانایی Thrust Vectoring. پیش بالهای جلو و تغییراتی كه آن را برای سیستمهای غربی نیروی هوایی هند سازگار كند برای همین پسوند (ام كا آی) بدان افزوده شده است .



و مدل صادراتی به چین دارای تواناییهای جنگ دریایی بیشتر ولی دارای قابلیت Thrust Vectoring نیست و همچین پیش بالهای جلویی را ندارد و به آن پسوند (ام كا كا) داده اند .



]توانایی و نقش سوخوهای27 ایران در جنگ با آمریكا ودلایل پنهانكاری ایران در مورد آنان



در ادامه مقاله معرفی خانواده سوخو27 با اجازه موقتا از موضوع معرفی خارج شده وبه مورد سوخو27 ایران می پردازیم البته من خودم بیشتر علاقه دارم تا اطلاعاتی که از این هواپیما را اختیار دارم به علاوه اخباری و تحلیلهایی که از سیاستهای نیروی هوایی ایران در سایتهای خارجی مطالعه کردم را جمع بندی نموده ودر گزارشم بنویسم .اگر به قسمت دوم گزارش بنده در مورد نیروی هوایی ایران که تحت عنوان "ردیبابی سوخو های 27 ایران توسط ماهوارهای جاسوسی "توجه کرده باشید در آن گزارش قسمتهای از یک سایت هلندی را نوشتم مطالبی در مورد سوخوهای27 ایران و ایجاد فرودگاهای صحرایی توسط ایران اشاره شده بود که اگر مطالعه نکرده اید به شما توصیه می کنم حتما نگاهی به آن بیندازید در زیر لینک آن گذاشته ام.

http://aerospacetalk.com/forum/viewtopic.php?t=739

شروع : بنام خدا

از آنجا که تمام این صحبتهایی که در بین ما می باشد ریشه در تهدید نظامی کشور عزیزمان از سوی آمریکا می باشد ودر صورت بروز جنگ نمی توان بر صرف تکیه بر یک نیرو پیروز میدان شد و ما باید از تمام جهات به بررسی بپردازیم تا بتوانیم به نتیجه قابل اعتنا برسیم پس من با اجازه شما به بررسی تمام امکانات در حد مقدورات خود می پردازم البته بر روی نیروی هوایی تکیه به خصوصی دارم به 2 علت اول آنکه به دلیل علاقه من و شما به آن و دوم به دلیل نقش آن در جنگهای امروزه : در جنگ احتمالی بین ایران و آمریکا .آمریکا یک برگ برنده بزرگ دارد که شاید مهمترین برگ برنده آن در جنگ باشد و آن این است که آمریکا مشت اول را میزند یعنی او است که جنگ را شروع می کند زیرا ایران هرگز شروع کننده نخواهد بود. پس آمریکا یک حرکت از ما جلو است و این به مانند یک بازی شطرنج است کسی که حرکت دوم است (ایران)در حالت دفاع است نمی تواند نقشه های خود را اجرا مگر اینکه ابتدا نقشه حریف را خنثی کند وبعد نقشه های خود را اجرا و عملی کند با توجه به سیاست نوین جنگ آمریکا که برای اولین بار در دهه 1990 میلادی اجرا شد و در عراق تکامل یافت حرکت بدین صورت می باشد ابتدا به تکیه بر قدرت هوایی خود تمام امکانات ایران در زمینه نیروی هوایی که شامل فرودگاه ها و هواپیماهای و موشکها دور برد است را نابود می کند در درجه اول فرودگاه ها را نابودمی کند ومطمئنا ظرف 72 ساعت ابتدایی جنگ به بمباران شدید فرودگاه ها و سایتهای ثابت رادار انبارهای مهمات و مراکز پشتیبانی و......می پردازد آن هم به وسیله موشکهای دور برد و دقیق کروز می باشد نه به وسیله هواپیما خود زیرا در صورت آغاز جنگ امکان نابود کردن تمام امکانات نیروی هوایی ایران در زمان کوتاه مقدور نیست و مطمئنا پدافند موشکی ایران در72ساعت ابتدایی با تمام قدرت فعال خواهند بود و هواپیماهای ایرانی نز آسمان کشورشان را در قبضه خود خواهند داشت ودر صورت پرواز هواپیماهای آمریکایی بر فراز ایران آنها سرنگون خواهند شدیا به وسیله پدافند مورد هدف قرار می گیرند یا بوسیله هواپیماهای ایران منهدم میشوند در این 72 ساعت فقط هواپیماهای بی52 یا بی 2 واف117 قادر به انجام ماموریتهایی کوچک خواهند بودطبق نقشه دیک چنی که مدتی پیش افشا شد آمریکاییها حداقل 720 هدف نظامی مهم و حدود 1100 هدف مهم دیگر باید در 72 ساعت اول جنگ اول باید نابود کنند که طبق برآورد ارتش آمریکا باید از حداقل 3400 موشک کروز استفاده کنندو با پشتیبانی بمبارانهای سنگین به وسیله بمب افکنهای ب52 و اف117 وبی2 انجام شود ودر صورت انجام موفق این مرحله بیش از85درصد نیروی هوایی نیروی هوایی ایران وبیش از50 درصد توان نیروی دریایی به علاوه 70از امکانات پیشتیبانی ایران نابود می گردد ولی این 72 ساعت اولیه جنگ مهمترین مرحله جنگ است که آمریکا قبل از آن اکثر هواپیماهای خود را در نقاطی دور از دسترس ایران نگاه داشته به علاوه تفگداران دریایی خود را وارد عمل نمی کند ابتدا بعد از 72 ساعت تفنگداران دریایی آمریکایی از جهات مختلف از سمت عراق و افغانستان و جمهوری آذربایجان و خلیج فارس و شاید ترکیه به ایران هجوم می آورند و با پیشتیبانی نزدیک به وسیله هلی کوپترهای آپاچی و تانکهای خود به مراکز تجمع ایرانیها حمله کرده و با از میان بر داشتن آنان به پیش میروند آنان در جایی ثابت نیستند آنان خراب می کنند و می روند قبل از حمله به هدف .هدف توسط جنگندهایی آمریکایی که الان دیگر از مخفی گاهای خود خارج شده اند کوبیده می شود آنان می خواهند تا مدت10 روز یا حداکثر 1ماه به تهران برسند آنان به هیچ عنوان خواستار طولانی شدن جنگ نیستند اما حرکت اول وبرگ برنده آمریکا در این جنگ را دیدیم حالا ببینیم که حرکت ایران در مقابل همانطور که گقتم این 72 ساعت تعیین کننده ترین ساعات جنگ چه خواهد بود .آمریکا می خواهد در همان 72 ساعت کار ایران یک سره کند و به نظر من در همان ساعات تمام فروگاه های اصلی ما بدون شک با خاک یکسان می شوند و هواپیماهای ما نیز اگر نابود نشود می خواهند از روی چه باندی برخیزند ؟! اما مسئله به همین راحتی برای آمریکا نیست ایران کشور پهناوری است و همانطور که در گزارش سایت هلندی خواندید تا به حال بیش از 40فرودگاهای صحرایی ساخته و اگر آنهایی که ساخته شده و آنها نمیدانند نادیده این خبر بدی آمریکا است زیرا باید عملیات گسترده تری تدارک ببیند و نیروی بیشتری در اختیار بگیرد ایران شاید از مدت دقیق حمله آگاه نباشد اما می تواند دور یا نزدیک بودن آن بفهمد می تواند به مانند عراق آنها مخفی کند در ضمن سایتهای رادار ایران اکثرا متحرک بوده و جای ثابتی ندارند و موشکهای شهاب 3 و تعداد زیادی از انواع دیگر موشکها نیز با تلاش با تلاش برادران ارتش به سوخت جامد مجهز شده و همانطور که می دانید یک موشک با سوخت جامد می تواند تا مدت نا محدودی نگهداری شودو نیاز به تعویض سوخت ندارد اگر آمریکا در 72 ساعت اول به هدف خود که نابودی امکانات ایران است نرسد کارش بسیار دشوار می شود و ایران تمام واحدهای دریایی خود را

را دریا پراکنده خواهد کرد و به عنوان اولین کار تنگه هرمز خواهد بست و راه ارتباطی ناوگان آمریکا را با خارج خواهد بست و دوم ایران به مراکز استقرار آمریکاییها که در دسترس می باشد از قبیل ناوهای آمریکا و ناوهای هواپیما بر و پایگاهای نیروی هوایی آمریکا در قطر و پایگاه نیروی دریایی و هوایی آن کشور در بحرین و افغانستان وجمهوری آذرباجان حمله می کند از یاد نبریم در دریا ما ناوهای ارتش و از همه مهمتر ناوچه های تند رو و موشک انداز سپاه پاسداران بهره می بریم از زیر دریایی های روسی یا زیر دریایی السباحات و موشکهای کروز نور ساخت ایران و .... خیلی امکانات دیگر در دریا بهره می بریم که آمریکا با توجه به گستردگی نیروهای ایران در دریا آسوده نخواهد بود اما در مورد نیروی هوایی اگر انشالله از این 72 ساعت حمله آمریکا سر بلند بیرون آمد ابتدا توسط سوخو های 27 خود که در مورد آن در بالا مطالبی در باره آن نوشته ام و یک مطلب را نگفته ام و آن این که شاید بدانید با 3 فروند از سوخوهای27 ایران می تواند به مانند آواکس عمل کند شاید تعجب کنید ولی اگر در مورد سوخو های 27 که به ایران تحویل شده اند تحقیق کنید متوجه می شود با 10 ساعات پرواز مداوم و راداری بسیار قوی وامکان شناسایی هواپیماهای استیلث و ...و امکان ارتباط با یکدیگر و شناسایی اهداف و اطلاع به یکدیگر از یک آواکس بهتر عمل کنند من مطمئنم ایران سوخو های27 خود برای در گیری نخریده است البته از آنان در مورد مقتضی حتما استفاده می کند ولی اگر آنان برای در گیری بودند می خواست تعداد بیشتری خریداری می شد شما فرض کنید 3 فروند سوخو27با هم تشکیل یک حلقه می دهند و بنا به گفته سایت گوبال ایرکرافت می توانند فضایی برابر با 410 کیلومتر مربع را تحت پوشش قرار دهند آیا اگر آنها از سوی میگهای 29 یا اف14 و ...پشتیبانی گردند کسی را یارای مقابله با این اتحاد می باشد صد البته رادارهای زمینی و پدافند موشکی را از یاد نبرید آنها آسمان را در قبضه خود خواهندداشت ومانع آزادی عمل هواپیمای آمریکایی می شوند و آنها نمی توانند نیروهای مهاجم را در زمین پشتیبانی کنند اما از بحث زیاد دور نشویم گفتیم که ایران ابتدا از راه دریا به آمریکا حمله ور می شود و به وسیله موشک و هواپیماهای خود به پایگاهای آمریکا در افغانستان و عراق گه همگی در دسترس هستند حمله می کند و حتی اگر این کار نکند .آنها برای انجام عملیات و پشتیبانی نیرویهای خودی در آخر مجبور به ورود به حریم ایران هستند و رویا رویی با نیروی هوایی ایران خواهند بود اصول و سیاست نیروی هوایی ایران سیاستی

ترکیبی است و از دو بخش تشکیل شده است .

1- شامل کلیه هواپیماهای و سیستم های موشکی می باشد

2- شامل امکانات پیشتیبانی و سیستمهای راداری می باشد

اما همانطور که در بالا گفتم ایران در سیاست دفاع نوین را در مقابل جنگ نوین آمریکایی را برگزیده است که شامل یک جنگ نا متقارن است می باشد نیروی هوایی ایران برای افزاش گزینه های مورد حمله آمریکا آمده سطح پراکندگی و عمق بسیار زیادی به تاسیسات خود داده است آیا به نظر شما حتی اگر تمامی فرودگاهای مارا از رده خارج کند که مطمئنا نخواهد توانست آیا می تواند با فرض مثال آن 40فرودگاه صحرایی که شناسایی شده و مطمئنا خیلی های دیگر نیز شناسایی نشده اند میشود آنها را نابود کند اصلا انها مگر زمینهای مسطح شده بیشتر هستند ؟که امکانات کنترل و رادار و پدافند و موشکی آن معلوم نیست کجا هستند و فقط در مورد لزوم از مخفی گاههای خود خارج می شوند و تشکیل یک فرودگاه سیار با امکانات عالی را می دهند که هرلحظه می تواند این فرودگاه یا بهتر بگوییم پایگاه هوایی موقت به جایی دیگر نقل مکان کنند !!!(ایرانی دیگه ..ای ول دمتون گرم) به طور مثال یک یا یک مقدار جاده آسفالته ویا یک زمین مسطح لازم است که می شود در کمتر یک5 ساعت به وسیله چند ماشینهای راهسازی قابل آماده شدن است می توان امکانات سیار خود را نیز بیاوریم و یک پایگاه هوایی در هر جا که خواستیم یسازیم اگر شما به خریدهای هوایی ایران از جمله به سوخوهای 25وسوخو24 دقت کنید همه آنها قابلیت نشست و برخاست از باندهای کوچک یا آسیب دیده را دارند که دقیقا به توجه به همین شرایط طراحی شده اند و باید به انتخاب مسئولان صحه گذاشت و به آنان آفرین گفت.همانطور که گفتم ایران در این جنگ حرکت دوم را انجام می دهد و کسی که شطرنج حرکت دوم است اول باید در مقابل حرکت اول دفاع کندو ایران که حرکت دفاعیش جان سالم به بردن امکاناتش از 72 ساعت اول جنگ بوده حالا می تواند بر طبق میل خود حرکت کند و حمله وقتی آمریکا 72 ساعت اول حداقل3400 موشک کروز یک ملیون دلاری به اهدافش در ایران شلیک کرد باید نیروی های خود وارد ایران کند مگر می شود با شلیک موشکهای کروز در جنگ یا حداکثر بمباران با هواپیماهای استیلث به فرض اینکه آنها شکار هواپیماهای ایرانی نشوند می توان پیروز میدان شد در ضمن ایران هم ایران هم به سرعت نیروهای خود را در دریا پخش نموده و شروع به انجام ماموریت نموده و آمریکاییها را به شدت اذیت میکند اینجا عقل سلیم حکم می کند که آمریکاییها از گسترش جنگ از ایران به سمت بیرون و به سمت خلیج فارس یا کشورهای همسایه ندهند زیرا در این صورت آنها در موضع دفاعی قرار می گیرند و رو دست می خورند!انها باید بعد از 72 وارد ایران می شوند و راهی به جز آن ندارند اگر آنها نیایند ایرانی ها به سراغشان می روند!!! ولی آیا اگر در بمبارانهای ابتدایی به اهداف خود نرسیدند می توانند در روی زمین موفق باشند ؟تفنگداران نیروی دریایی آمریکا به پشتیبانی تانکها خود و پیشتیبانی نزدیک به وسیله هلیکوپتری و پشتیبانی دور یعنی هواپیماهای خو د متکی هستند ولی آیا ایرانی ها بیکار نشسته اند ما نقطه قوتمان روی زمین است تعداد زیادی تانک داریم سلاحهای ضد تانک و هلی کوپتر از قبیل موشکهای طوفان و استینگر و.... داریم از پیشتیبانی نسبتا خوب هوانیروز بر خورداریم پس با پشتیبانی تانکها و هلیکوپترهای نمینوانند در مقابل ما مقاومت کنند زیرا ما از مزیت نیروی انسانی بیشتر و آشنایی بهتر با مناطق و پشتیبانی لجستیکی خیلی بهتر در محل بهره می بریم .پس آنان باید از هواپیماهای خود بهره گیرند که با اجازه شما اینجا نیروی هوایی ایران وارد عمل می شود با کمکهای هواپیماهای شناسایی بدون سرنشین به شناسایی مواضع دشمن می پردازد نیروی هوایی به 2 دسته تقسیم خواهد شد یک دسته شامل تعدادی به دفاع از آسمان کشورمان در مقابل مهاجمان می پردازد و دسته دیگر به مراکز استقرار آنها در خارج مرزها حمله ور می شوند تا آنان را تضعیف و نابود کنند تا قادر نباشند به مهاجمانشان در داخل کشور کمک کنند نیروی هوایی به تعدادی واحدهای کوچک تقسیم می گردد که در مناطق مختلف به طور مجزا مشغول انجام وظیفه هستند نباید از یاد ببریم که دشمن توانایی زیادی در جنگ الکترونیک دارد و می تواند ارتباط را مختل کند که تقسیم واحد های به واحدهای کوچک تر می تواند آنرا بدون نیاز به ارتباط به یکدیگر قادر به انجام ماموریت سازمان یافته و موثر می کند البته ما در جنگ الکترونی زیاد دست بسته نیستیم ولی برای مقابل با آن آمادگی کا فی داریم نیروهای هوایی برای پشتیبانی نیروهای مدافع در روی زمین از سوخو25 می تواند استفاده کند کند ودر نابود کردن دشمن در خارج از مرزها نیز به هواپیما های سوخو24 که بمب افکن های بسیار خوب با برد خوب می باشند استفاده کند نیروی هوایی با تکیه بر قدرت بازدار نگی خود در برابر هواپیماهای مهاجم می تواند نقش مهمی در سرنوشت جنگ داشته باشد هواپیماهای آمریکایی مجبورند فقط از روی هوا مقابله کنند ولی هواپیماهای ما از پیشتیبانی از روی زمین نیز برخوردارند به طور کلی هر چه جنگ طول بکشد به نفع ماست ما بدون شک در دریا به وسیله آمریکا را فلج می کنیم ..... اما برسیم به سوخوهای27 آنها از توانایی ها بسیار زیاد مانند 10 ساعت پرواز مداوم رادارهای بسیار قوی آشکار ساز اثتیلث و به مانند یک آواکس و بسیار بهتر به فرماندهی آسمان ایران بپردازند آواکس قدرت درگیر شدن ندارد وسوخو به بهترین وجه می تواند دشمن را نابود کند با وجود آنان آمریکا دیگر به راحتی نمی تواند از هواپیماهای ب52 استیلث و اف 117.... بهره از یاد نبریم این هواپیما ها به تنهایی یا با هم نوع خود به انجام ماموریت می پردازند و فاقد قدرت مقابله با هواپیماهای ایران است و در ضمن نمی تواند از سوی هواپیماهای دیگر حمایت شود زیرا آنان به راحتی شناسایی می شوند و ایرانیان به آنها حمله می کند سوخوهای 27 نقش رد یابی بی52 و امثال آنان را بر عهده دارند آنها تمام آسمان ایران را زیر نظر دارند آنها از اف14 بسیار بهتر هستند زیرا رادار بسیار قوی تر دارند و امکان تشکیل حلقه حفاظتی را دارند شاید آمریکا حاضر بود ایران همه اف14 های خود (56تا) را به طور کامل در اختیار داشت ولی حتی 1 فروند سوخو27 نداشت . البته ایران اگر اشتباه نکنم هواپیمایهای ایران 140را که توانایی نشست و برخاست از باندهای کوچک وآسیب دیده دارند را به آواکسهای کوچک تبدیل کرده است و ازآنها می تواند برای شناسایی هواپیماهای آمریکایی استفاده کند ولی آنها نمی توانند هواپیماهای استیلث را شناسایی کنند فقط سوخوهای27 قادر به شناسایی هواپیماهای استیلث می باشد . آنها اگر بتوانند هواپیماهای سوخو27 ایران را نابود کنند یا حداقل زمین گیر کنند در آسمان مشکلی نخواهند زیرا نیروی هوایی ایران بدون آنان بر آسمان تسلط موثر نخواهد داشت و هواپیماهای ایرانی نخواهند توانست به درستی در آسمان هدایت شوند .پس دلایل مخفی کاری ایران و نگرانی آمریکا را باید حالا درک کرده باشید همانطور که در سایت هلندی نوشته شده بود فقط در یک مورد بیش از 150 فروند هواپیما از کل ایران به پرواز در می آیند و به انجام ماموریت می پردازند و احتمالا سوخوها27 نیز به پرواز در آمده اند به نظر من آنها تمرین 72 ساعت اول را می کردند که به سرعت به مراکز جدید منتقل شوند آنها داشتند به تمرین هماهنگی ایجاد حلقه های حفاظتی مشغول بودند ما ازاین مانورها و تمرینها حداقل در 4 سال گذشته بارها انجام داده ایم ما مانورهای جنگهای نا متقارن را بارها انجام داده ایم .
reza sabbaghi 


برچسب ها: سوخو27 ،

پنجشنبه 6 اسفند 1388

F-4 Phantom II جنگنده ای در پایان کار

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

چندین سال پیش (1970) زمانی که ویکتور بلنکو (خلبان شوروی سابق که بعدها به ایالات متحده پناهنده شد) با جنگده ی میگ25 خود توانست خط دفاع هوایی ژاپن را غافلگیر کند و از چنگ فانتوم های نیروی هوایی ژاپن بگریزد، زنگهای خطر در غرب به صدا درآمد. می توان گفت این نوعی پایان بر دوره ی طلایی معروف ترین جنگنده ی غرب طی دهه ی 60 و 70 میلادی بود. البته ناگفته نماند که سیستم اعلام خطر و بخش رادار ژاپن نیز عامل تاخیر در پرواز فانتومها بود؛ چرا که میگ25 می توانست در سطحی پرواز کند که از دید رادار پوشیده بماند، همچنین سرعت جنگنده ی میگ25 روسی به مراتب بیش از مدل آمریکایی بود (سرعتی حدود 3 ماخ یا 3300 کیلومتر بر ساعت).
میگ25 ؛ یکی از بهترین شکاری رهگیرهای دههء 1970

به این ترتیب رفته رفته عصر طلایی فانتوم به اواخر دوران خویش نزدیک شد. فانتوم طی دوره ی خدمت خود، ارزش عملیاتی و رزمی خویش را بارها به اثبات رساند. برتری مطلق هوایی ایالات متحده در ویتنام (در برابر میگهای 19 و 21 ویتنام شمالی) و افسانه ی شکست ناپذیری نیروی هوایی اسرائیل طی جنگ سال شش روزه ی 1967، برتری مطلق نیروی هوایی ایران در جنگ با رژیم صدام در اوایل جنگ با عراق و . . . همه ناشی از وجود این جنگنده ی ممتاز (در زمان خود) در صحنه ی نبرد بود. هواپیمای مزبور طی دوره ی خدمت، دارای بالاترین ارقام فروش چه توسط خود آمریکا و چه توسط متحدانش بوده است؛ به طوری که حدود 3000 فروند آن تحویل نیروهای هوایی و دریایی ایالات متحده شده و حدود 2000 فروند دیگر نیز به ممالک هم پیمان آمریکا تحویل داده شده است. کشور ما نیز در زمان حکومت گذشته، یکی از خریداران اصلی فانتوم بود و اکنون نیز هواپیمای اصلی کشورمان محسوب می شود. بنابه اظهار نظر کارشناسان، بین سالهای 1347 تا 1357 تعداد 270 فروند فانتوم در مدلهای D و E و شناسایی (RF-4E) به ایران تحویل داده شد. عمدهء فانتوم های کشورمان در پایگاههای هوایی نوژه همدان، بندرعباس، چابهار و بوشهر مستقر هستند.
 

فانتوم: جنگنده ی شگفت انگیز 40 سال اخیر
در صنعت هواپیمایی کشوری، ملاک سنجش و قضاوت راجع به یک هواپیما، میزان فروش بالای آن در بازارهای جهانی قرار می دهند و طبق این اصل به داوری می نشینند. با توجه به این امر می توان گفت مثلن هواپیمای ایرباس Boeing۷۳۷ با تولید بیش از ۵۰۰۰ فروند و سسنا 150 با فروشی بالغ بر 23000 فروند، هواپیماهای بسیار موفقی هستند. اما در دنیای صنایع نظامی، چنین موضوعی نمی تواند اهمیت چندانی داشته باشد، بلکه عوامل دیگری در این موضوع (میزان موفقیت) دخالت دارند. به عنوان مثال برای ارزیابی یک بمب افکن، میزان ظرفیت حمل بمب ملاک قرار می گیرد و زمانی دیگر قابلیت دستیابی آن به هدف و وضعیت تهاجمی بمب افکن است که اهمیت پیدا می کند. یا بعضی اوقات مشاهده می گردد که ملاک سنجش ارزش یا هواپیمای جنگنده را در تعدادی که در یک نبرد سرنگون می شوند، قرار می دهند. عوامل بسیاری مخصوصن حین نبرد در وضعیت یک هواپیما موثرند که به عنوان مثال موقعیت تاکتیکی صحنه ی نبرد و یا چگونگی تربیت پرسنل خلبان می توانند تاثیر به سزایی در نتیجه ی امر داشته باشند.
اما از همه ی اینها گذشته وقتی یک جنگنده 15 رکورد جهانی را کسب می کند و در زمانی که دنیای تکنولوژی پیشرفت سرسام آوری دارد، قادر به ادامه ی تولید به مدت بیش از 20 سال باشد و با تولید 70 فروند درماه طی دوران صلح، 5/2 میلیون ساعت پرواز رزمی و سرانجام در حالی که نه هزارمین فروند آن تحویل مشتریان آن می شود باید گفت این هواپیما با هر استانداردی موفق است.
سرگذشت فانتوم از نیم قرن قبل شروع می شود: زمانی که کمپانی معظم مک دانل داگلاس (MD) در سال 1953 وارد میدان رقابت شرکتهای هواپیمایی جهت ساختن یک جنگنده ی مافوق صوت برای نیروی دریایی ایالات متحده گردید؛ ولی این فرصت را در مقابل هواپیمای کروسیر CF-8U از دست داد. شکست در این رقابت برای شرکت MD نوعی عقب گرد بود، مخصوصن آنکه نخستین طرح در مورد هواپیمای جت را برای نیروی دریایی، همین کمپانی داده بود که مربوط به فانتوم بود.

پروژهء F3H-G
با ابن حال شرکت MD با چنین سابقه ای که گفته شد، تصمیم به ادامه و تکمیل طرح شکست خورده و تولید هواپیماهای مخصوص پرواز از عرشه ی ناوهای هواپیمابر گرفت و این می بایست با توجه به نیازهای آینده در این شاخه ی صنعت انجام می پذیرفت. برای کسب اطلاعات بیشتر و دقیق تر این شرکت تصمیم گرفت با پرسنل ناوبری و فرماندهان نیروی دریایی مصاحبه انجام دهد. تعداد زیادی طرح مورد ارزیابی قرار گرفت و در سال 1954 یک نمونه ی کامل از هواپیمای طراحی شده به نام F3H-G ساخته شد و به نیروی دریایی ارائه گردید که به شدت مورد توجه قرار گرفت و بنابراین دستور ساخت دو فروند نمونه ی اولیه از سوی نیروی دریایی به شرکت MD داده شد. این طرح، هواپیمایی بود تک سرنشین و مجهز به 4 قبضه مسلسل 20 میلیمتری و دارای جایگاه حمل 11 بمب و یا موشک. نیروی محرکه ی آن توسط 2 موتور از نوع J-65 تامین می گردید و این جنگنده را به راحتی به سرعت 5/1 ماخ می رساند.
F-3H

هنگامی که تقاضای نیروی دریایی برای ساخت این هواپیما در آوریل 1955 جنبه ی قطعی گرفت، این هواپیما به عنوان جنگنده ی تدافعی سریع مورد توجه و استفاده ی ناوهای هواپیمابر قرار گرفت که قادر به پرواز از عرشه ی نام هواپیمابر و بردی رزمی تا حدود 500 کیلومتر بود. بعدها نیروی دریایی اعلام کرد که این هواپیما باید مجهز به موشکهای هوا به هوا گردد و جای مسلسلها را بگیرد. برای تحقق این امر، یک تجدیدنظر کلی در طراحی هواپیما لازم بود. یکی از تغییرات اساسی، استقرار 4 جایگاه موشک اسپارو به جای مسلسلها بود و به همراه آن ایجاد سیستم کنترل آتش (رادار کنترلگر موشک اسپارو به جهت نیمه فعال بودن این موشک)، تعویض موتورهای قبلی با نمونه های بهتر و قوی تر J-79 (ساخت جنرال الکتریک) که هواپیما را قادر می ساخت به راحتی بیش از 2 ماخ سرعت بگیرد. پس از این تجدیدنظرها، نیروی دریایی درخواست طرح هواپیمایی دوسرنشینه را نمود. (در هواپیماهای دوسرنشینه، خلبان قدرت و تسلط بیشتری بر پرواز می یابد و نفر دوم مامور استفاده از تسلیحات جنگی روی هواپیما می شود) طرح جدید هواپیمایی شد به نام F4-H1.

پیشرفت و تکامل
در طی تکامل و پیشرفت مراحل آن تغییرات زیادی برای بهبود وضعیت اجرایی و قابلیت عملیاتی جنگنده در نظر گرفته شد. این تغییرات شامل راداری با صفحه ی بزرگتر بود که قدرت دید خلبان را افزایش می داد. نحوه ی پرتاب موشکها نیز از حالت ریلی به نوع پرتابی تغییر یافت. هواپیمای مزبور کم کم شروع به نمایاندن خود به عنوان یک جنگنده ی جالب توجه و برجسته نمود.

صفحه LCD و رادار اف4

نمونه ی اولیه ی هواپیما با نام XF-H1 اولین پرواز خود را در 27 می 1958 انجام داد. هواپیمایی که برای سرعت حداکثر 2 ماخ طراحی شده بود، اینک با نام فانتوم2، به راحتی به سرعت 6/2 ماخ دست یافت! پس از تکمیل آزمایشات اولیه، فانتوم بار دیگر در مقابل هواپیمای تک سرنشین F-8U3 کروسیر قرار گرفت. این بار کمپانی MD پیروز مناقصه شد و فانتوم به عنوان هواپیمای استاندارد نیروی دریایی ایالات متحده انتخاب گردید.
در دسامبر 1958 قرارداد ساخت 23 فروند نمونه ی اولیه به MD داده شد. طی آزمایشات تکمیلی تغییرات دیگری نیز داده شد که این تغییرات شامل جایگزینی موتورهای نیرومندتر می گردید. دو قسمت دیگر نیز در زیر بال هواپیما تعبیه گردید که این جنگنده را قادر به حمل 2 موشک اضافی اسپارو و یا چهار موشک کوتاهبرد سایدوایندر می ساخت. همچنین در آزمایشات مشخص شد که فانتوم به علت استفاده از موتورهای بسیار نیرومند J-79 و بدنه ی مستحکم، قادر به حمل 22 بمب 500 پوندی نیز می باشد!

کسب رکوردهای جهانی
به دنبال سفارش 23 فروند مدل اولیه، دستور ساخت 47 فروند هواپیمای اصلاح شده برای نیروی دریایی داده شد؛ البته با طراحی مجدد نام آن به F-4A تغییر یافت. F4-A مجهز به موتور J79-2A می توانست به رکوردهای جهانی دست پیدا کند. در ششم دسامبر 1959 نمونه ی پیشرفته تر سری A یعنی F-4B توانست رکورد سقف پرواز به اندازه 98556 فوت (حدود 30039 متر) و در زمینه سرعت نیز در 22 نوامبر 1961 به سرعت 48/1606 مایل بر ساعت = 720 متر بر ثانیه = 2600 کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.
حال پس از نیروی دریایی، نوبت نیروی هوایی بود که سفارش فانتومی با قابلیت پرواز در ارتفاع بالاتر و در هر شرایط آب و هوایی و قدرت حمل انواع جنگ افزار (بمب – موشک هدایت شونده هوا به زمین و موشک هوا به هوا) با قابلیت انعطاف زیاد و تامین ایمنی سرنشینان داد.
سرانجام در مارس 1962 فانتوم2 نخستین جنگنده ی نیروی دریایی بود که توانست در نیروی هوایی نیز به عنوان هواپیمای اصلی وارد خدمت گردد.

فانتوم های انگلیسی
هنگامی که به سال 1964 نیروی دریایی انگلیس تصمیم به جایگزینی هواپیماهای قدیمی هاوکر P1154 با فانتوم گرفت، قرار بر این گذاشت که موتورهای ساخت رولزرویس بر روی این فانتوم ها قرار گیرد.

P1154

آن زمان پیش بینی می شد که جایگزینی موتورهای مزبور، دارای ثمرات زیادی خواهد بود. موتورهای (به ظاهر) نیرومندتر انگلیسی می توانستند سرعت و شتاب این جنگنده را افزایش دهند و از این گذشته فانتوم را قادر می ساختند که 20 درصد قابلیت اوج گیریش را از عرشه ی ناوهای هواپیمابر انگلیسی افزایش دهد. ولی این فقط فرضیه بود و موتورهای انگلیسی ساخت رولزرویس هیچگاه به طور کامل با فانتوم منطبق نشدند و به هیچ وجه با موتور قدرتمند J-79 نتوانستند رقابت کنند. جنگنده های تولید شده با این موتورها، کندترین (حداکثر 2100 کیلومتر بر ساعت) و دارای کمترین سقف پرواز (حداکثر 50000 فوت) و کمترین شعاع عملیاتی رزمی (به علت مصرف بیشتر سوخت) از آب درآمدند ضمن آنکه بسیار گران تر از مدل آمریکایی نیز تمام می شدند!

تسلیحات فانتوم
از ابتدای طرح تولید فانتوم، جنگ افزارهای تعیین شده برای آن، پیوسته در حال پیشرفت بودند. از جمله حمل 4 موشک فالکون، 4 موشک هوا به هوای نیمه فعال راداری از نوع اسپارو، 4 موشک حرارت یاب سایدوایندر، دو موشک بالپوپ و یا حتا موشک ضدکشتی بسیار دقیق هارپون، 22 بمب 500 پوندی، بمب های هدایت شونده ی بسیار دقیق لیزری، موشک هوا به سطح هدایت شونده ی ماوریک و . . . خلاصه 16000 پوند از انواع مهمات جنگی در 7 محل استقرار زیر بالها و بدنه.

یک فروند فانتوم مجهز به موشکهای ماوریک و اسپارو


همچنین در جنگ ویتنام داشتن مسلسل بر روی هواپیما به اثبات رسید (زیرا در فواصل بسیار نزدیک، سامانه ی حرارت یاب موشک قادر به قفل بر روی هدف نمی شد و موشک خطا می رفت و به هواپیمای دشمن اصابت نمی کرد) به همین منظور از مسلسل بسیار قوی ولکان M-61 استفاده گردید و در سال 1967 بر روی F-4E سوار شد.

فانتوم در جنگ ویتنام
از 15 آگوست 1964 تا 30 آوریل 1975 (یعنی 4 هزار و 11 شب و روز) طی ده سال جنگ شبانه روزی در ویتنام، فانتوم نقشی بازدارنده در مقابل حملات ویت کنگ های کمونیست بازی کرد و وظیفه ی خود را به خوبی انجام داد. حمایت از عملیات نیروهای زمینی ایالات متحده و ارتش ویتنام جنوبی، ایجاد برتری هوایی و شکار میگهای ویتنام شمالی و . . . از این جمله بودند. برای نمونه می توان به ماموریتهای بسیار موفق فانتوم های نیروی دریایی ایالات متحده در جریان عملیات قطار آزادی (6 آوریل 1972 تا 7 می 1972) و عملیات لینه باکر (8 می 1972 تا 23 اکتبر 1972) اشاره کرد.

جنگ ویتنام - اف۴ نیروی هوایی ایالات متحده در حال پرتاب بمبهای ام کا ۸۲

 به غیر از عملیات رزمی معمول فانتوم ها در ویتنام، عملیات مهم دیگری توسط مدل RF-4C برای شناسایی وضعیت دشمن و جابه جایی نیروهای دشمن در شب صورت می گرفت. وظیفه ی فانتوم های مزبور، حمل و پرتاب دستگاههای حساس صوتی در مناطق جنگلی و بیشه زارهای انبوه ویتنام بود. این وسایل پس از پرتاب، توسط چترهای کوچکی به زمین فرود می آمدند. دستگاههای فوق مجهز به میکروفونهای بسیار حساس و باتری های قوی با طول عمر بالا بودند. این دستگاهها می توانستند انواع ارتعاشات، اعم از حرکت ادوات یا صدای پای انسانها را دریافت کنند و امواج دریافتی را به صورت سیگنال هایی به هواپیمای رله (هواپیمایی مانند E-2) منتقل می کردند. برخی اوقات اطلاعات (مربوط به منطقه ای که باید این ادوات حساس از هواپیما به بیرون پرتاب می شد) از قبل به کامپیوتر فانتوم منتقل می شد و این وسایل حساس خود به خود در جایی که می بایست قرار گیرند از هواپیما پرتاب می شدند. بدین ترتیب نقل و انتقالات شبانه ی ویت کنگها در اختیار مقامات نیروی هوایی قرار می گرفت و روز بعد فانتوم های ناو هواپیمابر میدوی و ناو یو اس اس کورال سی، بمباران سنگین مناطق تجمع کمونیست ها را انجام می دادند.
بنابر آمار موجود تعداد 197 فروند هواپیمای میگ 17، 19 و 21 ویتنام شمالی طی نبردهای هوایی بین سالهای 1965 تا 1975 توسط فانتوم های آمریکایی (اکثرن F-4B) سرنگون گشتند در حالی که تلفات فانتوم ها بسیار ناچیز بود و عمده ی آن نیز به وسیله ی آتشبارهای زمینی ویت کنگها اتفاق افتاده بود.

فانتوم در خاورمیانه (نبرد بی پایان)
به غیر از جنگ ویتنام، فانتوم حضور چشمگیری در نبردهای خاورمیانه داشت.

جنگ 6 روزهء 1967
طی جنگ شش روزه ی ژوئن 1967 اعراب با اسرائیل، فانتوم های اسراییلی عملیات تخریب دقیق اهداف را به مورد اجرا گذاشتند. در واقع باید گفت پیروزی در جنگ با همان ضربات روز نخست به نیروی هوایی اعراب مشخص شده بود. در 4 روز اول، اعراب 415 فروند جنگنده از دست دادند و در واقع نیروی هوایی اعراب در همان روز اول نبرد از میدان به در شد. در مقابل از اسراییل تنها 15 فروند جنگنده ساقط گدید که از این تعداد فقط 4 فروند فانتوم بودند. که البته این جنگنده ها نه در نبرد هوایی، بلکه به وسیله پدافند زمینی سرنگون گشتند. فانتوم های اسرائیلی با پرواز در ارتفاع چند ده متری همزمان به پایگاههای هوایی اردن، مصر، سوریه و عراق حمله ور شدند و با مهارت بی نظیر هر هواپیمایی را که روی زمین بود منهدم کردند. برای مثال در جریان حمله ی روز پنجم ژوئن 1967 به پایگاه هوایی کرکوک، تقریبن کل جنگنده های موجود در این پایگاه توسط فانتوم های اسرائیلی منهدم گشتند.

فانتوم اسرائیلی در ارتفاع حدود 20 متری در مصر: ژوئن 1967

نتایج اولین روز نبرد 1967 فانتوم های اسرائیلی:
حمله به 17 پایگاه نظامی و هوایی در مصر، 5 فرودگاه بزرگ نظامی در سوریه، 3 فرودگاه نظامی در اردن و یک فرودگاه در عراق که منجر به انهدام 268 جنگنده ی مصری، 25 جنگنده ی سوری، 27 جنگنده ی اردنی و 90 جنگنده ی عراقی. مجموع تلفات اسرائیل تنها 15 فروند بود. طبق نقشه ی یک ژنرال اسرائیلی، نیروی هوایی قدرتمند مصر ظرف 3 ساعت به طور کامل نابود گشت! غافلگیری کامل بود. جنگنده های نیروی هوایی مصر در ردیفهای معنی روی زمین باز فرودگاه یا در آشیانه های سه ضلعی مرتب، چیده شده بودند و فقط چند میگ21 در پرواز بودند. فانتوم های اسرائیلی با پرواز در ارتفاع چند ده متری خود را از آتش ضدهوایی مصون داشتند و با اتکا به توپهای خود، تمام هواپیماهای جنگی مصر را نابود کردند. در پایگاهی دیگر دو فرود فانتوم حدود 30 فروند بمب افکن سنگین Tu-16 را بر روی زمین از بین بردند. در عرض 80 دقیقه، میگ21 هایی که در باندهای مجاور کانال سوئز در قاهره و صحرای سینا قرار داشتند سوخته و به طور کامل از بین رفته بودند. ظرف 20 دقیقه فانتوم های عمل کننده بازگشته، سوختگیری شده و مهمات گذاری شدند و این بار 80 دقیقه ی دوم آغاز گشت و قبل از آنکه مصر از گیجی حمله نخست بیدار شده باشد، در جریان حمله ی دوم هیچ میگ و بمب افکن مصری برای هدفگیری دیگر وجود نداشت. نیروی هوایی پرزرق و برق مصر که مجهز به جنگنده های به روز روسی بود، دیگر وجود خارجی نداشت و از بین رفته بود. در مورد سوریه و اردن تنها با انجام یک عملیات، عمدهء جنگنده های نیروی هوایی دو کشور از بین رفته بود و همچنین یک پایگاه بزرگ هوایی عراق نیز با بمب های خوشه ای جنگنده های F-4D به طور کامل از صفحهء عملیات پاک شده بود.
یعنی موثرترین عامل قدرت اعراب در خط اول جبهه، تنها در چند ساعت ابتدای آغاز جنگ از بین رفت و در چند روز بعدی اسرائیل قادر شد بدون نگرانی از حملات هوایی اعراب، به اهداف زمینی آنها حمله کند. جنگی که در پایان ششمین روز، با پیروزی قاطع اسرائیل و اشغال کرانهء باختری رود اردن، بیت المقدس شرقی، صحرای سینا، مزارع شبعا و بلندی های جولان پایان یافت.
1973: فانتوم اسرئیلی برای مصون ماندن از موشکهای سام3 مصری
سیستم AB خود را روشن کرده و در ارتفاع بسیار پائین آماده ی عبور از پدافند اعراب می شود

نقشهء مناطق اشغالی 1967

1973: نبرد یام کیپور (The Yom Kippur War)
جنگ یام کیپور به نام نبرد فانتوم ها لقب گرفته است. فانتوم های اسرائیلی هجوم گسترده ی خود را بر علیه تانکها، سایت های موشکی سام، انبارهای مهمات اعراب انجام دادند و هواپیماهای بسیاری را نیز ساقط کردند. ضمن اینکه عملیات شناسایی دقیقی را همراه با عکسبرداری از مراکز مهم مصر و سوریه به انجام رساندند در حالی که مصر و سوریه، موشکهای زمین به هوای بسیاری در اطراف پایگاههای نظامی خود کار گذاشته بودند. این سایتهای موشکی در اطراف کانال سوئز و اغلب خطوط مقدم مرزی با اسرائیل مستقر شده بودند. در جریان عملیات Dugman 5 فانتوم ها اسرائیلی متحمل خسارات سنگینی شدند و شش فروند از آنها به وسیله ی موشکهای سام سوریه سرنگون گشتند. در جریان جنگ 1973، فانتوم های اسرائیلی حدود 500 عملیات در عمق خاک سوریه و مصر انجام دادند.

دستهء چهار فروندی فانتوم های اسرائیلی (ژوئن ۱۹۷۳: دمشق) پس از حمله به ستاد مشترک ارتش سوریه

فانتوم ارتقا یافتهء اسرائیلی (به محل غلاف سوختگیری هوایی دقت کنید)

فانتوم اسرائیلی در پایگاه هوایی ناتانیا

مهمترین این عملیاتها، منهدم کردن ستاد مرکزی ارتش سوریه بود. در اکتبر 1973 دو اسکادران 4 فروندی از فانتوم ها این مرکز مهم را در قلب دمشق به طور کامل نابود کردند. حمله موفقیت آمیز بود ولی دو فروند از فانتوم ها ساقط گشتند و یک نفر از خلبانان نیز کشته شد. همچنین یک فانتوم دیگر نیز هدف آتشبار ضدهوایی قرار گرفته ولی با مشکلات فراوان توانست خود را به پایگاهش برساند.

ژوئن 1973: پرواز اعجاب انگیز فانتوم اسرائیلی در صحرای سینا

به جهت جبران خسارات وارده به فانتوم های اسرائیلی، چند فروند فانتوم دیگر از طرف ایالات متحده به صورت قطعات منفصله توسط هواپیماهای باری به سرعت به اسرائیل حمل شد. این فانتوم ها به سرعت وارد سازمان نیروی هوایی شدند و قبل از پایان جنگ 1973 وارد عملیات گشتند. در جریان جنگ 1973، فانتوم های بسیاری ساقط شدند و خدمه ی بسیار از آنان در مصر یا سوریه به اسارات درآمدند.
بنا بر ادعای منابع بی طرف، 46 فروند فانتوم طی نبرد 1973 به وسیله ی مصر و سوریه ساقط گشتند که این آمار بسیار بیش از نبرد سال 1967 بود.

جنگ تحمیلی عراق بر علیه ایران
در ابتدای جنگ تحمیلی صدام علیه ایران، فانتوم های کشورمان (در کنار هلیکوپترهای کبرای هوانیروز) با انجام ماموریتهای فراوان در جهت کند کردن پیشروی نیروهای عراقی، نابودی تجهیزات زرهی، حمله به پایگاههای هوایی الرشید بغداد، ناصریه، ام القصر و . . . اقدامات بسیار قابل توجهی انجام دادند. بزرگترین عملیات تاریخ خاورمیانه شاید در روز اول مهر 1359 به وسیله 140 جنگنده ی فانتوم و اف5 بر ضد پایگاههای هوایی و نظامی صدام انجام شد. به طوری که تنها در اثر حمله ی 8 فروند جنگنده ی F-4E به پایگاه هوایی الرشید بغداد، این پایگاه تا ماهها نتوانست عملیاتی شود!

پرواز در ارتفاع پائین در خاک عراق جهت مصون ماندن از دید رادارهای عراقی

31 شهریور 1359: F-4E پایگاه هوایی مهرآباد لحظاتی پس از اصابت راکت سوخوی7 عراقی

 این نکته قابل توجه است که در روزهای ابتدایی حمله صدام به ایران، نیروی رزمی پیاده و زرهی آماده در مقابل عراق موجود نبود و ترابری این نیروها از مراکزی چون لشگر زرهی قزوین تا مناطق غرب و جنوب کشور، روزها به طول می انجامید که در این صورت نیروهای عراقی به راحتی و بدون مانع قادر می شدند شهرهای اهواز، کرمانشاه، ایلام، ماهشهر و . . . را به راحتی به اشغال خود درآورند. در این میان پایگاههای هوایی نوِژه ی همدان و بوشهر (به همراه اف5 های پایگاههای تبریز و امیدیه) با فانتوم های خود، پیشروی ماشین جنگی صدام را کند کرده و با انجام گاهن روزانه 600 سورتی پرواز، شلیک موشکهای ماوریک به ادوات زرهی و تدارکاتی عراق، عملن مانع پیشروی سریع 12 لشگر مجهز عراق شدند. ضمن اینکه با وجود خلبانان بسیار ماهری که در ایالات متحده آموزش دیده بودند، برتری هوایی در اوایل جنگ مطلقن در اختیار ایران بود و نیروی هوایی عراق جز در موارد بسیار معدودی، جرات استفاده از جنگنده هایش را پیدا نمی کرد. نیروی دریایی عراق با کمک ناوچه ی قهرمان پیکان و فانتوم های پایگاه بوشهر در 7 آذر 1359 ، نیروی دریایی عراق را تقریبن برای همیشه از صفحه ی روزگار محو کردند. سرلشگر شهید عباس دوران در این روز با انجام 9 ساعت پرواز مداوم بر علیه ناوچه های عراقی از قهرمانان این نبرد به شمار می آید.

فانتوم پایگاه هوایی بوشهر؛ مجهز شده با موشک ضدکشتی هارپون

کشورمان بارها از قابلیت بالای این هواپیما در حمل تعداد زیادی بمب بهره گرفت: از جمله می توان به حملات هوایی فانتوم ها با 22 بمب به پالایشگاهها و مراکز مهم عراق، حمله و نابودی 48 فروند هواپیما بر روی زمین در پایگاههای سه گانه ی موسوم به H3 در فروردین ماه 1360 توسط 8 فروند F-4D (یکی از بزرگترین ماموریتهایی که به نام فانتوم در جهان ثبت شده است)، حملاتی با بمب های 5/1 تنی به پادگانی زرهی در شمال بغداد، نابودی ناوچه های عراقی در ۷ آذر ۱۳۵۹ به وسیله موشکهای هارپون و . . . اشاره کرد.

تاکنون 16 نوع فانتوم ساخته شده است:
1- نوع اولیه: F-4A به تعداد 47 فروند با احتساب مدل F4H-1F
2- F-4B جنگنده ی اصلی نیروی دریایی ایالات متحده در دهه ی 1960 و 1970 به تعداد 649 فروند.
3- RF-4B : نوع شناسایی گر مدل B ؛ دارای دستگاههای حساس و جاسوسی به تعداد 46 فروند.
4- F-4C : مدل ساخته شده برای نیروی هوایی ایالات متحده به تعداد 583 فروند.
5- RF-4C : نوع شناسایی مدل C ؛ دارای دستگاههای حساس جهت اکتشاف وضعیت نیروهای زمینی دشمن به تعداد 505 فروند.
6- F-4D : نمونه ی اصلاح شده و پیشرفته تر مدل C به تعداد 825 فروند.
7- F-4E : جنگنده ای برای حفظ برتری هوایی و حفظ پشتیبانی نزدیک به تعداد 1370 فروند.
8- F-4EJ : مدل ساخته شده برای نیروی هوایی ژاپن مجهز به موشکهای AAM-2 (ساخت Mitsubishi) به تعداد 14 فروند.
9- RF-4E : نوع بسیار پیشرفته تر مدل RF-4C به تعداد 149 فروند.
10- F-4F : جنگنده ی سفارشی برای نیروی هوایی آلمان غربی به تعداد 175 فروند.
11- F-4G : نوع بسیار پیشرفته تری از F-4B برای نیروی دریایی ایالات متحده؛ مجهز به دستگاههای اخلال گر رادار دشمن و موشکهای HARM (موشکی که امواج رادار دشمن را دریافت کرده و با استفاده از آن، رادار دشمن را نابود می سازد) به تعداد 116 فروند.
12- RF-4CCV : نوع جاسوسی فانتوم جهت سازمان ناسا به تعداد نامعلوم.
13- F-4J : نوع بازهم پیشرفته تر مدل B جهت نیروی دریایی به تعداد 522 فروند.
14- F-4K : نوعی از مدل B مجهز به موتورهای رولزرویس ساخت انگلیس جهت نیروی دریایی انگلستان به تعداد 52 فروند.
15- F-4M : مدلی دیگر و بهتر شده ی مدل K برای انگلستان به تعداد 118 فروند.
16- F-4S : طرح تغییر داده شده ی مدل J برای نیروی دریایی. مجهز به سیستم Fly by Wire به تعداد 248 فروند.

مشخصات کلی فانتوم ها
خدمه: دو نفر
موتورها: دو موتور ساخت جنرال الکتریک با قدرت استفاده از پس سوزJ79-GE-17  با کشش 17900 پاوند
برد و نوع رادار: 70 تا 80 کیلومتر و مدل APQ-120
فاصله ی دو سر بال = 11 متر و 76 سانتی متر
طول = 20 متر
ارتفاع = 5 متر
وزن خالص = 13768 کیلوگرم
ماگزیمم وزن در حالت پرواز رزمی = 28000 کیلوگرم
بیشترین سرعت = 2450 تا 2500 کیلومتر بر ساعت
ماگزیمم سقف پرواز خدمتی = 58000 فوت = 17670 متر
درجه ی اوج گیری: 100 فوت در دقیقه
بیشترین مسافتی که می تواند طی کند: 3183 کیلومتر با 3 مخزن سوخت خارجی. (طی پرواز آزمایشی سال 1978)

کاربران فانتوم
اسپانیا، یونان, ترکیه، انگلستان، آلمان، نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده (فقط مدل جی در نیروی هوایی)، کره جنوبی، ژاپن، استرالیا، اسرائیل، ایران و مصر.

نکات تکمیلی
بیشتر مدلهای فانتوم در کشورمان E و تعداد کمی (حدود 20 فروند) نیز از مدل D هستند.
15 فروند RF-4E تا زمان وقوع انقلاب 1357 به ایران تحویل شده بود. بسیاری از آنان در جریان جنگ از بین رفتند و به اعتقاد کارشناسان نظامی مجله Aviation Week تنها یک یا دو فروند از آنها قادر به پرواز می باشند.

شاه فقید ایران پس از تست پروازی هواپیمای RF-4E در کارخانه مک دانل داگلاس


بیش از 30 فروند فانتوم خریداری شده کشورمان، پس از انقلاب هیچگاه تحویل نشدند.
آمار دقیقی از میزان فانتوم های ساقط شده در جنگ از سوی مسئولان مربوطه ارائه نشده است اما کارشناسان مجله Aviation Week به تعداد حدود 70 فروند اشاره دارند.
بنا به گفته ی یکی از خلبانان پایگاه نوژه ی همدان، در سال 1367 و در زمان اجرای آتش بس، تنها 12 فروند فانتوم (در کل کشور) قادر به پرواز بودند و این در حالی بود که رژیم صدام در آن روزها با بهره گیری از پشتیبانی دولتهای بی دریغ روسیه، فرانسه و چین، 714 فروند جنگنده ی آماده ی پرواز داشت. (از قبیل: میگهای 21، 23، 25، 27 و 29 ؛ سوخوی20، 22، 24 و 25 ؛ توپالف16 و 22 ؛ آواکس ایلیوشین76 و F-7 ساخت چین)
رادار قدیمی هواپیماهای فانتوم در بسیار از کشورها جایگزین شده است. در آلمان رادار اف18 و در اسرائیل نیز رادار ساخت صنایع الکترونیک البیت به جای رادار قدیمی و پرهزینه ی APQ-120 نشسته است. ترکیه نیز حدود 50 فروند هواپیمای فانتوم خود را توسط صنایع هوافضای اسرائیل به روز کرده و بسیاری از ادوات آنالوگ کابین F-4E هایش توسط اسرائیل با نمونه های دیجیتال اسرائیلی، تعویض نموده است.

تصویری استثنایی از کابین F-4E ارتقا یافته با پردازشگر پنتیوم و
سنسورهای ساخت صاایران - سیستم آلتیمتر اصلاح شده و . . .

رادار اسرائیلی فانتوم (بنا به ادعای سایت مربوطه) دو برابر رادار اصلی، برد دارد.
بسیاری از کشورهای کاربر فانتوم (F4) و تایگر (F5)، هواپیماهای F-15 و F-16 را جانشین کرده اند. نیروی هوایی ترکیه در قالب قراردادی، دهها فروند از F-16C/D را در داخل ترکیه مونتاژ می کند. اردن نیز به جای F-5A/B خریداری شده از ایران (قبل از انقلاب)، هواپیماهای F-16C/D را خریداری کرده است.
اسرائیل نیز پس از درگیری های سالهای 1980 تا 1983 با لبنان، سوریه و حمله به تاسیسات ساخت بمب اتمی عراق (عملیات Opera با استفاده از جنگنده های اف15 و اف16) نقش برتری هوایی فانتوم را به اف15 (که در اسرئیل به آنها باز2000 گفته می شود) سپرده است. اف15 های اسرائیلی تاکنون دهها فروند از میگهای 21 ، 23 و 25 سوری را به راحتی و بدون حتا یک مورد تلفات، سرنگون کرده اند.
کشور ما نیز در زمان شاه فقید ایران، سفارش 300 فروند F-16A/B را به ایالات متحده داده بود. قرار بود 140 فروند F-16A به صورت آماده و 160 فروند F-16B در صنایع هسای اصفهان (هواپیماسازی ایران) مونتاژ شوند. تا سال 1357 تنها 2 فروند F-16A به ایران جهت پروازهای آزمایشی تحویل شدند و مابقی آنها پس از لغو قرارداد توسط دولت موقت، به نیروی هوایی اسرائیل فروخته شدند. (وجود دو فروند اف-۱۶ در ایران، مورد تردید برخی کارشناسان قرار دارد)

 


جمعه 30 بهمن 1388

B.2

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

‌B-2

میریم سر مطلب B2 که به اسپریت نیز مشهور هست و ساخت کارخانه نورث روپ هستش.

پایه و اساس این هواپیما بعد از سقوط هواپیمای U2 تو خاک شوروی بنا گذاشته شد اخه بعد از سقوط U2 مشخص شد که هواپیماهای بلند پرواز زیاد امن نیستند واسه همین ارتشی های امریکا به فکر ساخت یه جنگنده افتادن که خفا کار باشه.در اون طرح F117 به وجود اومد و بعد از مدتی نیاز به یه بمب افکن خفا کار نیز احساس شد و واسه همین طرح شکست خورده نورث روپ در برابر F117 دوباره جون گرفت و با تغییراتی اساسی خودشو وارد عالم هوانوردی کرد.



 

شرکت نورث روپ از همون اول کارش در آرزوی یه هواپیمای بدونه دم یا به اصطلاح بال پرنده بود.



 

بمب افکنهای قبلی این شرکت مشکلات کنترلی داشتند و در مقابل بادهای جانبی دچار تکانهای شدید میشدند.ولی این مشکل با سیستم کنترل پرواز با سیم(FLY-BY-WIRE)حل شد.



 

در مناقصه وزارت جنگ امریکا برای طراحی و ساخت(بمب افکن کم پیدا با تکنولوژی پیشرفته) گره نورث روپ با همکاری بویینگ و LTV با استفاده از موتورهای جنرال الکتریک طرحی را پیشنهاد کردند با رمز سینیور آیس توانست در مقابل شرکتهای لاکهید و راک ول به پیروزی برسد.


 

فعالیت این سه شرکت به رهبری نورث روپ در نهایت مخفی کاری شروع شد.


 

اولش شرکت نورث روپ یه کارخونه متروکه شرکت فورد در حومه لوس آنجلس رو خرید و اونو به پیشرفته ترین مرکز مجهز به سیستم رایانه ای طراحی و ساخت تبدیل کرد.برای تدارک نرم افزار سه بعدی اداره کننده امور طراحی،ابزارهای ماشینی،و سیستم های روبوتیک در مجموع حدود 1میلیارد سرمایه گذاری شد و این مرکز با بویینگ و LTV به صورت الکترونیکی رابطه بر قرار کرد.با وجود اشتغال هزاران نفر در سه شرکت(در نورث روپ 12000 و در بویینگ 10000 و در LTV 4000 نفر در استخدام این برنامه بودند)کمتر کسی از اصل برنامه مطلع بود و این نشون میده برنامه چقدر مخفی بوده.


 

کارها بین سه شرکت به قرار زیر تقسیم شده بود:BOEING وظیفه ساخت قسمت مرکزی پسین بدنه از جنس تیتانیوم،پوششهای بزرگ بیرونی بال،سیستم سوخترسانی،سیستم تحویل بار جنگی و ارابه فرود را به عهده داشت.LTV وظیفه ساخت قسمت میانی بدنه و سازهای از جنس تیتانیوم،آلومنیوم و مواد مرکب را بر عهده داشت.NORTHROP نیزباید ساخت قسمت مرکزی پیشین کابین خلبان و مونتاژ نهایی را انجام میداد.


 

بلاخره اولین B2 در 22 نوامبر 1988 به نمایش گذاشته شد و در 17 ژوئیه 1989 اولین پرواز خود را انجام داد.این هواپیما در مقایسه با بقیه هواپیماهای زیر سرعت صوت بیشترین زمان برای آزمایشها را داشته.این هواپیما 24000 ساعت آزمایشهای تونل باد رو انجام داده و برای گواهینامه صلاحیت پرواز 291000ساعت وقت صرف شد.


 

ظاهر غیر عادی B2 در اثر نیاز به بالاترین خفاکاری و بهترین عملکرد پروازی به وجود اومده.لبه حمله بی2 گوه ای شکل هستش که توی اون از ساختار لانه زنبوری واسه به دام انداختن امواج رادار هستش.امواج داخل این ساختار به دام میافتند و واسه همین چیزی به رادار دشمن بازتاب نخواهد شد.4تا موتور این هواپیما به وسیله مواد مرکب مقاوم در برابر حرارتهای زیاد کاملا داخل بدنه هواپیما جاسازی شده و واسه ایمن بودن از رادارها و موشکهای حرارتی خروجی موتور در قسمت بالای هواپیما هستش.تو بنزین این هواپیما از مواد شیمیایی خاصی استفاده میشه که تو ارتفاعات بالا دنباله ایجاد نکنه.


 

تو یه عملیات خفن تهاجمی سیستم های خاص B2 برای عملیات مخفی روشن و سیستم های نا لازم خاموش میشه.هواپیما در حین رها سازی بمب قابل شناسایی هستش برای همین دریچه بی نهایت پیشرفته ای برای این قسمت کار گذاشتن.رادار این هواپیماه هم رادار ساخت هیوز هستش که از زمین به هیچ وج قابل شناسایی نیستش.

 

مشخصات فنی:

موتور=4موتور جنرال الکتریک F-118-GE-110 بدونه پس سوز

بیشترین رانش هر موتور=84.5کیلو نیوتن

 دهانه بال=52.42متر

مساحت بال=477.51متر مربع

 طول=21.03متر

ارتفاع=5.18متر

وزن خالی=56700کیلوگرم

بیشترین وزن سوخت=74850کیلوگرم

بیشترین وزن برخاست=168420کیلوگرم

بیشترین سرعت افقی=0.8ماخ(1ماخ=سرعت صوت)

برد در بیشترین وزن برخاست(HI-HI-HI)=11675کیلومتر

برد در بیشترین وزن برخاست با یک بار سوختگیری هوایی=18530کیلومتر

 تسلیحات=پرتاب گر چرخان فوق پیشرفته بویینگ با قدرت حمل موشکها یا بمبها در 54 آرایش مختلف

 قادر به حمل سلاحهای هسته ای دور ایستا و بمبهای هسته ای پرتاب آزاد

مجهز به انبارهای غیر هسته ای برای حداکثر 80 بمب پرتاب آزاد

قیمت2،000،000،000دلار(دو میلیارد دلار)

 
 

 


جمعه 30 بهمن 1388

اف-14 تامکت،

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

اف-14 تامکت، جنگنده افسانه ای تاریخ هوانوردی


جنگنده اف-14 تامکت هواپیمایی دو موتوره، بال متغیر و دو سرنشینه می باشد که به منظور حمله، رهگیری و نابودی جنگنده های دشمن به صورت بیست و چهار ساعته و در هر وضعیت جوی و اقلیمی طراحی گشته است و قادر به انجام عملیات از روی ناو هواپیمابر نیز می باشد.


اف-14 تامکت متعلق به نیروی دریایی آمریکا در حال پرواز


اف-14 قادر است به طور همزمان بیست و چهار هدف را به وسیله سیستم های راداری پیشرفته خود شناسایی کرده و به وسیله موشک فوق پیشرفته فینیکس- که بر روی هیچ جنگنده دیگری قابل نصب نمی باشد- شش فروند از آنان را نابود نماید. همچنین تسلیحات اف-14 شامل موشک های دیگری از جمله موشکهای هوا به هوای ساید ویندر AIM-9L، موشک اسپارو AIM-7 و موشک پیشرفته برد متوسط آمرام AIM-120 و ترکیبی از راکتها و بمب های دیگر نیز می شود. همانطوری که بیان شد، اف-14 جنگنده ای دارای دو خدمه و دو سکان عمودی و همچنین بال های متغیر می باشد. موتورهای اف-14 به طور موازی هم و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته اند.


اف-14 تامکت روی عرشه ناو هواپیمابر در حال تاکسی


ترمز های بال پروانه ای اف-14 در بین دو سکان عمودی و در سطوح بالا و پایین بدنه واقع شده اند. باله ای این جنگنده به منظور جمع شدن اتوماتیک در هنگام پرواز البته همراه با یک کنترل دستی برای تغییر اندازه زاویه بالها در مواقع غیر پرواز برنامه ریزی شده اند. دو سکان عمودی، متمایل بر روی سطح بالایی موتور و منحرف به سمت خارج سوار شده اند. دامنه عادی جمع شدن بالها از 20 درجه تا 68 درجه و برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیما بر تا 70 درجه می باشد. نا گفته نماند سرعت جمع شدن بالها 7/5 درجه بر ثانیه است. برای کنترل غلتش کمتر از 57 درجه اف-14، از بالچه هایی در نقطه ابتدایی بالها و نزدیک ورودی موتورها استفاده می نمایند که به صورت جداگانه عمل می نمایند. اگز از جلو به اف-14 نظری بیفکنیم، دو مدخل ورودی هوای بزرگ را مشاهده می نماییم که اندکی به سمت خارج متمایل شده اند. این اندک تمایل به منظور تقلیل مقاومت بین هوای موتور و لایه های جانبی ای موتور صورت گرفته است.گازهای اگزوز موتور ها از میان فلپ های مکانیکی متغیر، که در دور های مختلف موتور به اندازه معین و به طور منظم باز و بسته می شوند، خارج شده و فشار نیروی تولیدی موتور را ایجاد می نماید. اخیراً با استناد بر مطالعاتی که بر روی گازهای خروجی موتور های اف-14 انجام شد، نیروی دریایی محدودیت هایی را برای پرواز آن در ارتفاعات کم و سرعت های بالا در چنین فواصلی قرار داد و کاربرد سیستم پس سوز برای اف-14 های مدل D و B در هر ارتفاعی به جز موارد بحرانی و موقعیت های خطرناک نظامی و جنگی ممنوع گردید. اف-14 گرومن، اصلاً برای جایگزینی هواپیمای اف-4 فانتوم طراحی گردید و اولین اف-14 مدل A در اوسط دهه 1970 معرفی شد.


موتور جدید اف-110 جنرال الکتریک نصب شده روی اف-14 دی


اف-14 مدل +A، مدل ارتقا یافته اف-14 A، با موتور های جدید جنرال الکتریک F-110، که هم اکنون هم در تمام ناوگان های دریایی آمریکا معمول است، بیش از یک حریف معمولی برای هواپیماهای هم سطح به شمار می آید. سیستم پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه 1960 طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می- باشد که هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش می یابد.


کاکپیت پیشرفته و پیچیده جنگنده اف-14 تامکت


کاکپیت اف-14 دارای یک سیستم هد آپ دیسپلی (HUD-Head Up Display) کیسرAN/AVG-12  و دستگاه نمایش موقعیت افقی و عمودی هواپیما می باشد. همچنین یک دستگاه دوربین راداری نورث راپ AN/AXX برای شناسایی هدف های ماورای دید بصری (BVR) در دوردست به کار می رود. در اف-14 یک سیستم تلوزیونی وضوح بالای مداربسته با قابلیت پخش انتخابی در هر یک از کاکپیت ها (FOV) نیز تعبیه شده است. این سیستم مدار بسته می تواند با نصب در کاکپیت عملیات را به وسیله سیستم تلوزیونی کاکپیت ها ضبط نماید. البته یک سیتم جدید تر نیز در حال نصب بر روی هرسه مدل اف-14 (A+,B,D) می باشد. تجهیزات الکترونیکی اف-14 نیز شامل رادار هشدار دهنده و کنترل AN/ALR-45، رادار هشدار گیرنده AN/ARL-50، سیستم پرتاب فلر یعنی همان گوی های آتشینی که باعث گمراه شدن موشک های حرارتی می شوند AN/ALE-29/39 که این سیستم در بین دو سکان عمودی در پشت بدنه هواپیما قرار گرفته است و سیستم سردرگم کننده رادار های دشمن Sanders AN/ALQ-200 Deception Jamming Pod می شود.


ابعاد و سه نمای هواپیمای جنگنده اف-14 تامکت


تامکت قابلیت حمل یک توپ 20 میلیمتری داخلی گتلینگ را که در سمت چپ بدنه واقع گشته است، دارا می باشد. این جنگنده می تواند انواع موشک های فونیکس، سایدویندر، اسپارو و موشک میان برد پیشرفته AIM-120 را حمل نماید. بیش شش موشک فونیکس در چهار مقر زیر بدنه و بین موتور ها و دو مقر در قسمت ثابت بالها، دو سایدویندر در مقر های ثابت بالها و بالای موشک فونیکس می تواند حمل شود. اف-14 تامکت اولین پروازش را در 20 دسامبر 1970 و اولین پرواز عملیاتی اش را در سال 1973 انجام داد. قبل از انقلاب سال 1979، 79 فروند اف-14 به ایران تحویل شد. البته تعدادی از جنگنده های ارزشمند در جنگ میان ایران و عراق از بین رفتند تعداد باقیمانده نیز به دلیل فقدان وسایل یدکی قابل به پرواز نبوده و زمینگیر هستند. در حال حاضر نیروی دریایی آمریکا 699 فروند از این پرنده ارزشمند را در خدمت خود دارد.


هواپیمای اف-14 تامکت در حال برخاست


معرفی مدل های گوناگون اف-14 تامکت


F-14 A  اولین نمونه گونه اف-14 می باشد. این مدل به وسیله دو موتور TF30-P414A تجهیز شده است. تعداد شصت فروند از اف-14 های مدل ای در حال تجهیز به سیستم اقدام متقابل هشدار و کنترل AN/ALR-67، سیستم لانتیرن LANTIRN و سیستم نمایش اطلاعات تاکتیکی قابل برنامه ریزی می باشند. همچنین در تمام سری ها اف-14 سیستم اتوماتیک کنترل پرواز (AFCS) در حال جایگزینی با سیستم کنترل پرواز دیجیتال (DFCS) می باشند. در اواخر دهه 1970، حوزه دفاع هوایی آمریکا مشکلات اساسی موتورهای اف-14 با موتور TF30 و هواپیماهای اف-16 و اف-15 با موتور های F-100 را ارزیابی و ازمایش نمود. آین حوزه به طور بسیار جدی به تحلیل مشکلات موتورهای اف-14 پرداخت.


اف-14 تامکت در حین برخاست و آتش پس سوزهای آن


سرانجام، تصمیم بر آن شد که به جای ارتقا دادن و بهبود بخشیدن موتور های عیب دار فعلی، بهتر است موتور های کاملاً جدیدی جایگزین این نوع موتور ها شوند، به طوری که موتور های جدیدی که در مدلهای پایانی اف-14 تعبیه شد، کاملاً تکافوی نیاز های آن را می کرد. همچنین موتورهای اف-14 مدل A نیز در حال بهبود بخشی هستند؛ چه بسا که اگر از ابتدا موتور های جانشین خوبی برای موتور های فعلی این مدل موجود بودند، این موتور ها موتور هایی نبود که نیروی دریایی حاضر به به کار گرفتن آن ها بر روی اف-14 باشد. در اواسط دهه 90 تنها تغییری که در اف-14 داده شد عبارت بود از معرفی یک سیستم کنترل کنترل پرواز دیجیتال که خلبان را از انجام مانور های خطرناک یا نا ایمن باز داشته ، بار مسئولیت و وظیفه را بر روی خلبان تقلیل داده و باعث می شود که خلبان نسبت به موقعیتی که در آن است، اقدام به بهترین عمل نماید.


هواپیمای اف-14 تامکت در حال تاکسی به سمت موقعیت برخاست


سرمایه گذاری برای پیاده کردن این سیستم از سال 1996 شروع شد (حدود 80 میلیون دلار). همچنین سیستم تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) با سیتم دیجیتال آن جایگزین شده و سیستم پرتاب فلر بول به عنوان جزئی از برنامه کامل کننده اضافه خواهد گشت. البته اعمال این تغییرات، باعث تغییر نقش هوایی اصلی اف-14 A نخواهد شد. اف-14 مدل بی را می توان هم یک اف-14 مدل آ بازسازی شده بنامیم، هم یک جنگنده جدید به تمام معنا، که هر یک از این مدلهای بی با موتورهای پرقدرتF-110-GE-400، با موتور TF30-P414 اف-14 های قدیمی جایگزین شده اند، مجهز شده است. اف-14 تامکت، هواپیمایی آن اندازه پیچیده بود که خود نیروی دریایی آمریکا، در به کارگیری آن دچار مشکل بود. همچنین، آمریکا به هیچ وجه حاضر به انتقال این تکنولوژی به روس ها نبود، به طوری در اف-14 های ایرانی هم که امکان آن می رفت زمانی به چنگ روس ها بیفتند، قطعات کلیدی نشانگر تکنولوژی نوین آن حذف گشته بود.


به همین صورت، هنگامی که یک فروند تامکت از فرود موفق روی یک ناو هواپیمابر آمریکایی باز ماند، لاشه این هواپیما به سرعت و در کوتاهترین زمان، از بیم اینکه روس قطعات لاشه آن را از دریا بازیابی کنند، از دریا بیرون کشید. بر طبق آخرین اخبار، قرار است که در سال 2008، جنگنده نوین سوپر هورنت، جایگزین این جنگنده افسانه ای و به واقعیت جلوتر از زمان بشود. آیا واقعاً، هیچ جایگزینی برای اف-14 تامکت، که در زمان تولیدش سی سال جلوتر از زمان بود، وجود دارد؟

 

 

 

 


 
F 15 Eagle 
 
 

هواپیماهای جنگی یک جذابیت خاصی در مقایسه با دیگر هواپیماها از خود نشان می دهند؛به عنوان مثال در جنگ جهانی اول هواپیماهای جنگی دو باله،در جنگ جهانی دوم هواپیماهایی چون اسپیت فایر ،موستانگ،زیرو و جنگنده ی اف-86که نقش خود را بر فراز کره نشان دادند و جنگنده فانتوم اف-4 که در دهه ی 1960زبانزد ومعروف گردید وپس از آن جنگنده ی تاکتیکی اف-15 معروف به عقاب ساخته وارائه شده است.
در واقع می توان گفت قابلیت های استثنایی اف-15ناشی از ترکیب ویژگی های کارامد است
استفاده از دوموتور قدرتمند توربوفن با قدرت 29000پوند کشش(13154)در ثبت اوج گیری و شتاب ودارابودن یک سازه هوایی قوی که حاصل هزاران ساعت مطالعه و بررسی های رایانه ای وانجام آزمایشات تونل باد بوده و نیز استفاده از سطوح فرامین پروازی قوی که قابلیت پرواز را در این هواپیما خارق العاده ساخته است؛همچنین استفاده از سامانه ی هوایی دیجیتال ونصب یک رادار با برد بلند حدود100مایل(160کیلومتر)در اف-15 وبه کار گیری آخرین نوع رادار برد متوسط واستفاده از موشک های هوا به هوای اسپارو وبرد بلند حرارتی سایدوایندر و مجهز شدن ای جنگنده به توپ سرعت بالا ، از آن یک عقاب با سرعت بالا ساخته است.توسعه ی جنگنده اف-15 با تولید هواپیماهای جدید روسی در سال1967همزمان گردید واین در حالی بود که در همان زمان جنگنده های اف-4 در ویتنام در گیر بودند؛در واقع تحت این شرایط ، نیروی هوایی ایالات متحده به طور جدی ساخت جنگنده ی اف-15را آغاز نمود .

 


در ابتدا مدل اف-ایکس با هدف ایجاد برتری هوایی بر دشمن طراحی گردید.طراحی جدید،مخصوص نبردهای هوایی با داشتن قدرت وتوانایی و چابکی خاصی در مقایسه با نوع طراحی شده ی روسی در نظر گرفته شده بود.
نیروی هوایی ایالات متحده معتقد است که اف-15دارای خصوصیات و ابلیت های خارق العاده ای است که رد واقع ترکیبی از ویژگی هایی چون ،قدرت آتش وسامانه های پیشرفته ی الکترونیک،به وجود آورنده ی این توانمندی می باشد.
در دهه ی 1980 جنگنده ی اف-15در اختیار خلبانان اسرائیلی قرار گرفت و در عملیاتهای گوناگون بر فراز لبنان از آن ها استفاده گردید.به طور کلی ایجاد توانمدی حملات هو به سطح ،در طراحی اصلی این هواپیما باعث افزایش تولید آن شدو در واقع اف-15 به عنوان یک جنگنده ی رهگیر توانست جایگاه واقعی خور را تثبیت نماید و در حال حاضر نیز جزو ساختار اصلی جنگنده های نیروی هوایی ایالات متحده می باشد.
اعتقاد بر این است که طراحی اف-15 به نوعی به جریان یک نسخه برداری در یک پایگاه هوایی روسیه واقع در مسکو ارتباط دارد .در نمایشگاه هوایی برگزار شده در مسکو ، روسیه هواپیماهای خود را به نمایش گذاشته بود و در بین یک هواپیمای روسی یک هواپیمای جنگی جدید با بال های تاشونده که ناتو نام( فلاگر)را بر روی آن نهاده بود ،به چشم می خورد ودر سمتی دیگر جنگنده یمافوق صوت فاکس بت صراحی شده توسط کارخانه ی میگویان دیده می شد که مجهز به دو سکان عمودی بود ؛البته اطلاعات بعدی ثابت کرد که فلاگر همان جنگنده ی میگ-23 وفاکس بت همان جنگنده ی میگ-25 می باشدوبعدها نیز جهت تحقق یافتن اهداف حمله به مواضع زمینی با استفاده از طراحی میگ-23،«میگ-27فلاگر دی»طراحی وساخته شد.میگ-25 فاکس بت یک جنگنده ی تک سر نشین است وجهز به دو موتور توربوجت تومانسکی آر-31 ودارای سیستم پس سوز می باشد.این جنگنده همچنین مجهز به موشک های رهگیر شاامل دو فروند موشک(ای-ای-6 اکرید)بدوه که یکی مجهز به سیستم هدایت مادون قرمز ودیگری مجهز به سیستم هدایت راداری می باشد.از دیگر موشک های استفاده شده در جنگنده ی مذکور،یک فروند موشک(ای-ای-8آفید)است که به کمک رادار فایر فاکس هدایت می شوند.میگ-25 قادر است با سرعت 8/2ماخ پرواز نماید وضمن پرواز تا شعاع 1610 مایلی(2580 کیلومتری) به سقف پرواز 80000پایی(24400)متری نیز دست یابد.با توجه به توانمندیهای میگ-25کارشناسان به این نتیجه رسیدند که چنگنده ی مذکور بر ضد هواپیماهای آمریکایی بی-70طراحی گردید؛اما واقعیت امر این بود که جنگنده ی فاکس بت به عنوان یک کجنگنده ی شناسایی و برتر هوایی ،شناخته شده بود.
بدیهی بود که این مسئله وزارت دفاع ایالات متحده را به این فکر وادار نمود که جنگنده ی روسی توانسته است در حد سنجش با جنگنده ی استاندارد نیروی هوایی ایالات متحده یعنی اف-14 قرار گیرد و تحت این شرایط بود که کار ساخت یک جنگنده ی برتر هوایی ،در نیروی هوایی ایالات متحده ،به عنوان یک ضرورت عنوان شد و نیاز به یک هواپیما با بهترین شرایط ممکن در نیروی هوایی احساس گردید.
نیروی هوایی ایالات متحده بر طبق در خواست خود از شرکت های مک دانل وجنرال داینامیکزتقاضا نمود که در خصوص طراحی یک جنگنده که قادر باشد با سرعت حدود 3 ماخ دست یابد و دارای بال ثابت و مجهز به دو موتور با یک سرنشین باشد در اسرع وقت اقدام نماید.


شایان ذکر است انجام پروژه ی مذکور علاوه بر دو شرکت مکدانل و جنرال داینامیکز به شرکت های فیر چایلد ،بوئینگ ،گرومن ،لاکهید ،ووف و نورث آمریکن نیز ارائه وپیشنهاد گردید که فقط سه شرکت مکدانل ،فیر چایلد و نورث آمریکن در مرحله ی عقد قرارداد پذیرفته شدند و مراحل پیشنهاد پروژه تا ماه ژوئن 1969 به اتمام رسید و نیروی هوایی ایالات متحده از ماه جولای تا دسامبر ،ارزیابی های لازم را توسط بخش سیتم های هوانوردی خود به انجام رساند ونهایتا انتخاب شرکت مکدانل داگلاس به عنوان پیمانکار پروژه ی جدید در 23 دسامبر 1969 به طور رسمی اعلام گردید.
انتخاب پیمانکار برنده در انجام پروژه ،تحت مسئولیت مشاور نیروی هوایی ایالات متحده قرار داشت ؛ بنابراین پس از تایید نیروی هوایی با سفارش و خرید جنگنده ی جدید وتجهیز نیروی هوایی ایالات متحده به اف-15 موافقت گردید.
اولین قرارداد منعقد شده در خصوص خرید هواپیماهای جدید ،20 فروند ثبت گردید که شامل 10 فروند جنگنده ی اف-15 و دو فروند نوع آموزشی تی-اف-15-ای وهشت فروند بعدی را نوع تک سرنشین و پیشرفته،یعنی اف-15 ای تشکیل می داد که در واقع مدل مذکور به ترکیب مدل پیشرفته ونهایی خیلی نزدیک بود .
در 26 ژوئن 1972 اولین جنگنده ی اف-15 رسما از خط تولید شرکت مکدان داگلاس واقع درسنت لوئیس خارج شد وطی مراسمی به نیروی هوایی ایالات متحده تحویل گردید.
در ماه جولای جنگنده ی جدید توسط یک فروند هواپیمای ترابری گالاکسی نیروی هوایی ایالات متحده به پایگاه هوایی ادواردز واقع در کالیفرنیا منتقل گردید و پس از مونتاژ نهایی وبازرسی های لازم ، برای اولین پرواز آماده شد و در 27جولای 1972 در زیر درخشش نور زیبای خورشیددر کالیفرنیا اوین حت اف-15 نیروی هوایی ایالات متحده تحویل خلبان آزمایش شرکت مکدانل داگلاس گردید وبه این شکل اولین پرواز آزمایشی اف-15 ثبت گردید.ماموریت اصلی جنگنده ی اف-15 حفظ برتری هوایی و انجام اقدامات ضد هوایی است و در پست فرماندهی تاکتیکی هوایی در نظر کرفت.از ماموریت هایی که در راس عملیات برتری هوایی قرار دارند می توان به انجام عملیات اسکورت وپشتیبانی هواپیماهای فوری در آسمان دشمن وحمله به هواپیماهای مهاجم ،شرکت در نبردهای هوایی با ایجاد اختلال های الکترونیکی ، انجام گشت های هوایی وایجاد پشتیبانی ودفاع تاکتیکی هوایی از موقعیت خودی اشاره کرد.
بر طبق گزارشات پروژه ی توسعه و ساخت جنگنده ی اف-15،ازسخت ترین ماموریت در موارد اعلام شده ، درگیری ونبرد هوایی بر فراز /اسمان دشمن اعلام شده است یعنی جایی که جنگنده ی تهاجمی باید خود را در مقابل حملات متقابل جنگنده های دشمن و آتش پر حجم ضد هوایی (زمین به هوا)حفظ نماید و در واقع این انتظارات عجیب نخواهد بود.


بهره گیری از کیفیت جنگنده های اف-15 به دلیل استفاده از سیستم هیدرومکانیکی رایج یا سیستم تقویت کنترل در پرواز هواپیما به عنوان یک امر برتر یاد شده است ؛ با این حال اف-15 تا پاییز سال 1974 با اصلاحات وتغییرات زیادی تحت عنوان پروژه ی الهای تغییر مهندسی و بیش از39 توصیه و پیشنهاد روبرو گردید که از ازمان آنها 26 مورد در هواپیما اعمال شد و13 مورد از پیشنهادات نیز اصلا مورد توجه قرار نگرفت و رد گردید.
در میان موارد پیشنهادی اعمال شده در هواپیما سه مورد بینهایت مورد توجه قرار گرفت که عبارتند از خمیدگی نوک بالها ،ناپیوستگی در ناحیه داخلی لبه حمله ی سکان افقی متحرک و ترمز هوایی نصب شده در پشت هواپیما.
در ادامه برنامه های آزمایشی شرکت مکدانل داگلاس ، دو مشکل نیز در مورد اف-15 مشخص و اعلام گردید ؛ مشکل اول در ارتباط با به وجود آمدن نوسانات وآشفتگی های جریان هوا بود که به طراحی ساختمان هواپیما مربوط می شود ومشکل دوم در خصوص بارهای وارده بر بال هواپیما در ارتفاعات بود.
بعد از سعی وتلاش فراوان جهت حل مشکلات به وجود آمده می بایست تغییراتی در قسمت نوک بال هواپیما به وجود می آمد ؛ بنابراین الزاما حدود 4فوت مربع (37/0مترمربع) به صورت مورب از نوک بال هواپیما حذف گردید؛ به صورتی که یک خمیدگی در نوک بال هواپیمابه وجود آمد . همچنین در خصوص لرزش درسکان نیز می بایست یک برش در لبه ی حمله ی سکان افقی ا یجاد می شد تا مشکل لرزش ثبت شده در آزمایشات تونل باد منتفی می گردید .
همچنین با استفاده از یک ترمز هوایی بزرگ به ابعاد 20*5/31 فوت مربع( 86/1*93/2متر مربع)که در پشت هواپیما تعبیه شد، هواپیما قادر به ایجاد پسای مورد نیاز خود در زوایای کم گردید و به این صورت تا حد امکان مشکلات منتفی شد.
یکی از جنبه های جالب برنامه ی آزمایش پرواز جنگنده ی اف-15 ساخت و پرواز یک مدل رادیو کنترل از اف-15 بود که توسط یک هواپیمای بی-52 مرکز تحقیقات پروازی سازمان ملی هوانوردی وفضانوردی ایالات متحده در ارتفاع 45000پایی (13700متری)انجام شد و هواپیمای رادیویی از راه دور کنترل گردید.مدل رادیویی اف-15 از آلومینیوم وفایبرگلاس ودر مقیاس8/3ساخته شد و طول بال آن 16فوت(91/4متر)، طول بدنه 23 فوت (28/7متر) و وزن آن حدود 2000پوند(907کیلوگرم)بوده است. کلیه ی عملیات هدایت هواپیما با استفاده از یک سیستم رادیو کنترل از روی زمین صورت می گرفت واف-15 رادیویی پس از انجام آزمایشات پروازی با استفاده از چتر و یک فروند هلی کوپتر در میان هوا بازیافت می شد.
دراول جولای سال 1975 اولین اسکادران از جنگنده های تاکتیکی در پایگاه هوایی لانگلی شکل گرفت ومجدداً واحد عملیاتی مذکور در 9 ژانویه سال 1976 یعنی حدود 6 ماه بعد ، یک فروند دیگر از هواپیماهای خود را نیز تحویل گرفت وتا اواسط
سال1979 جمعا 443 فروند از انواع اف-15 تولید گردید.
مشخصات فنی هواپیما

ساخت :McDonnell Douglas
طول هواپیما :8/63فوت(45/19متر)
فاصله ی بین دو نوک بال :8/42فوت(05/13متر)
بلندی هواپیما:5/18فوت (65/5متر)
تعداد خدمه:اف-15 ای و سی یک نفره و اف-15 بی و دی وایی دو نفره
پیشرانه: دو موتور توربوفن اف-100ساخت پرت اندویتنی
سقف پرواز :65000فوت(19812متر)

 


برچسب ها: اف-14 تامکت ،

چهارشنبه 28 بهمن 1388

جنگنده سوخو تی-۵۰

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

جنگنده سوخو تی-۵۰
 

در ابتدا توضیح بدم كه تحت عنوان T.50 دو پروژه وجود دارد یكی مربوط به طرح جت آموزشی پیشرفته كره جنوبی و دیگری طرح سخوی برای جنگنده ی نسل پنجم روسیه (البته این طرح برای مقابله با رپتور ها كاملتر شده و زودتر وارد خدمت خواهد شد)
مدتهاست كه طرح جنگنده ی نسل پنجم روسیه(LFI كه مخفف logkiy frontovoi istrebitel)  مطرح است و با مشكلات بسیاری همراه بود تا كنون طرح های بسیاری برای آن مطرح گردیده كه حتی تا نمونه سازی هم پیش رفته ولی نبود بوجه و پشتیبانی موجب كنسل شدن آنها گردیده طرح هایی همچون mig.144  كه شركت میگ امید بسیاری به آن داشت ولی پیشنمونه ی آن حتی پرواز هم نكرد یا طرح su.47 بركوت كه درواقع یك طرح آزمایشیست با وجود بسیار كارا بودن این طرح و حتی جنبه های برتر آن نسبت به رپتور های آمریكایی امید كمی به تولید آن وجود دارد(رقیب این طرح طرح x.29 نبود طرح فوق محرمانه ی F.25  بود كه كنسل گردید) اگر هم تولید شود در تعداد پایین و آهنگ كند خواهد بود I.2000 هم كه تنها روی كاغذ نقش بست و هیچگاه فراتر نرفت.(البته این طرح را باید مشتقی I.2000 دانست)
اما با رشد اقتصادی روسیه تصمیم گرفته شده تا بوجه مورد نیاز را تامین كنند پروژه ای جاه طلبانه كه امید بسیاری به آن می رود این طرح از سوی سخوی پیشنهاد شده و اولین طرحیست كه از این شیوه ی پنهانكاری در شرق استفاده می كند به تقلید از آمریكا
طرح T.50 بسیار شبیه به f.22 از كار در آمده البته دماق و قسمت دم تفاوت دارند اما در نهایت شباهت در انتخاب شیوه ی آیرو دینامیكی بسیار بچشم می آید البته از محفظه های سلاح خبری نیست(چیزی كه حتی در بركوت هم بود)
این جنگنده به نام PAK FA  خوانده می شود كه مخفف Perspektivnyi Aviatsionnyi Kompleks Frontovoi Aviatsyi - Future Air Complex for Tactical Air Forces است
اما ویزگی ها قرار است این جنگند از قدرت پرواز سوپر كروز همانند رپتور برخوردار باشد همچنین بیشینه وزن برخواستن آن(20 تن) است كهاین میزان برای F.22 رپتور (24 تن) و برای F.35 هم 17.2 تن می باشد كه این یعنی وزن كمتر و چابكی بیشتر نسبت به رپتور
برای افزایش پنهانكاری از جنبه هایی از روشهای بكار رفته از بركوت استفاده شده
جنگنده ی T.50 از دو موتور AL-41F استفاده می كند
در مورد رادار T.50  قرار است از یك رادار چند حالته ی جدید با توان آشكار سازی بالا وبرد بیشینه ی زیاد  توسط فازاترن (Fazatron-NIIR) در حال تكمیل است استفاده كند
قرار است اولین پیشنمونه های  T.50 یا همان PAK FA بین سالهای2006 تا 2010 انجام گردد و تا سال 2011 یا 2012 وارد خدمت گردد(البته بعید است به این سرعت آزمایشات آن تمام شود چون بطور مثال رپتور مدتها در انتظار ورود به خدمت بود)
گفته می شود ممكن است این طرح بیش از 1.5 بیلیون دلا هزینه ی كلی داشته باشد(واقعا نجومیه)گفته می شود حد اقل به 800 میلیون دلار تنها برای تكمیل ایونیك آن مورد نیاز است اینكه آیا این جنگنده با این ارقام نجومی در سال 2010 وارد خدمت می شود یا نه یك معماست؟


-------------------------------------------------------------


جمعه 23 بهمن 1388

جنگنده F-14 Tomcat

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Thumbs down جنگنده F-14 Tomcat

جنگنده F-14 Tomcat

این تصویر تغییر اندازه داده شده است. برای مشاهده تصویر کامل روی این جایگاه کلیک کنید. تصویر اصلی دارای اندازه 856x436 و حجم 40KB می باشد.

قسمت اول


اف-14 تامکت چگونه هواپیمایی بود

در اواخر دهه 60 میلادی، وزارت دفاع ایالات متحده، پروژه T.F.X را برای ساخت یک جنگنده ناونشین نوین به مناقصه گذاشت. از میان حدود 6.000 طرح پیشنهادی ، طرح هواپیمای F-14 Tomcat از سوی شرکت گرومن برگزیده شد .

در طرح شرکت گرومن، هواپیمای F-14Tomcat هواپیمایی نسبتاً در اندازه های بزرگ، دو سرنشینه، دو موتوره و بال متغیر بود. این هواپیما، می بایست دارای سرعت برخاست و فرود کمی برای انجام عملیات از روی ناوهای هواپیمابر بوده و قادر باشد به اطمینان هرچه تمام تر، ایمنی ناوهای هواپیمابر را تامین نماید. در حقیقت، طراحی هواپیمای F-14 از طرح هواپیمای F-111 که یک ------ افکن سبک نیروی هوایی بود مشتق شد . اما ویژگی های جدیدی چون وزن به مراتب کمتر، موتورهای تازه طراحی شده و قدرتمند تر، سیستم تسلیحاتی و کابین مدرن تر، همه و همه عواملی بود که تامکت را به طور کلی از ّF-111 متمایز می ساخت.

F-14 تامکت با دارابودن طولی حدود 20 متر، جنگنده ای در کلاس جنگنده های بزرگ از نظر ابعاد به شمار می آمد. فاصله دو سر بالهای آن، در حالت بسته به 10 متر و در حالت کاملاً باز به حدود 19 متر می رسید. به واسطه به کار بردن سیستم های شناسایی و راداری پیشرفته، وجود دو خلبان برای تکمیل عملیات امری بود کاملاً اجتناب ناپذیر. موتورهای نمونه های اولیه این هواپیما، موتورهای TF-30-P414A ساخت شرکت پرات اند ویتنی بودند که یک نمونه ارتقاء یافته از موتورهای هواپیمای F-111 بود.




هواپیماهای تامکت پارک شده روی عرشه ناو آمریکایی

از نظر طرح کلی بدنه و سازه، هواپیما از یک قسمت دماغه ی متشابه با دیگر هواپیما ها برای جا دادن خلبانان تشکیل می شد. اما علی رغم طراحی های مرسوم با بدنه باریک و موتورها نزدیک به هم، این هواپیما دارای بدنه ای عریض و پهن اما باریک بود و موتورها با فاصله ای غیر معمول، دور از هم و در دو طرف بدنه به طور موازی و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته بودند. ترمزهای هوایی F-14، شامل دو صفحه به شکل بال های پروانه بود که در قسمت انتهایی هواپیما و از بین دو موتور، یکی در سطح بالایی بدنه و یکی در سطح زیرین به ترتیب به سمت بالا و پایین باز می شدند که برای کاهش سرعت اضطراری، بسیار کارا و مفید عمل می کردند. هواپیمای تامکت برای نخستین بار، طرح دو سکان عمودی را برای کنترل هر چه بهتر هواپیما در سرعت های بالا، و همچنین در شرایطی که یکی از موتورها از کار باز می ایستاد، به کار گرفت. این طرح، بعد ها در اکثر جنگنده های بعدی ساخت ایالات متحده به جز اف-16 معمول شده و سپس به وسیله خانواده سوخو 27 روسی، تقلید شد .



ویژگی های منحصر به فرد تامکت

بال های متغیر: همانطور که قبلاً گفته شد، لازم بود F-14 تامکت هواپیمایی باشد با قابلیت برخاست و فرود در سرعت های بسیار پایین؛ و این ویژگی برای تسهیل عملیات از روی ناوهای هواپیمابر مورد نظر بود. نتایج تحقیقات شرکت گرومن، به جایی رسید که معلوم شد هواپیمای تامکت، باید هواپیمایی با بال های متغیر باشد تا بتواند به خوبی با سرعت های نسبتاً کم تیک آف نموده و سپس بتواند با همین پیکربندی، در سرعت های بالا نیز کروز کرده و مشکلی برای پرواز مافوق صوت هم نداشته باشد. بال های متغیر هواپیمای F-14، با نهایت دقت و ظرافت طراحی شده و نتیجتاً، آزمایش ها بر روی این بال ها، حکایت از کارایی فوق العاده و بی نقص این نوع بال ها داشت. بال های تامکت، با قابلیت تغییر زاویه از 20 درجه در حالت کاملاً باز تا 68 درجه تا حالت کاملاً بسته طراحی شد. کارشناسان شرکت گرومن، اهرمی را در کابین خلبان تعبیه کردند که بدان وسیله، خلبان می توانست بال های هواپیمایش را تا 75 درجه برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیمابر ببندد. در سرعت های پایین، بال ها تماماً گسترده شده و با کمک فلپ ها، بیشترین نیروی برا را برای برخاست فراهم می کردند. به تدریج با افزایش سرعت، بال ها برای افزایش عدد ماخ بحرانی، به سمت عقب مایل شده و از تولید نیروی پسای اضافی جلوگیری می نمایند. تمام عملیات تغییر زاویه بال ها بدون دخالت خلبان و تنها به وسیله یک کامپیوتر درونی ویژه کنترل می شود. ناگفته نماند، سیستم بال های متغیر به دلیل طراحی ویژه سامانه ی بسیار گران قیمتی است و در هواپیماهای جنگنده ی بعدی ایالات متحده ، به کار گرفته نشد .



نمایی زیبا از یک تامکت آمریکایی پارک شده

سیستم موشکی فونیکس:

تمامی جنگنده های نسل سوم به بعد ایالات متحده، از موشک های تقریباً یکسانی بهره می برند: سایدوایندر، اسپارو، و یا آمرام. حتی جنگنده ای چون اف-15 ایگل که بسیار شناخته شده است، از موشک های نسبتاً معمولی و مشابهی بهره می برد. اما این قضیه در مورد تامکت صدق نمی کند. هواپیمای اف-14، برای استفاده از سیستم موشکی جدیدی به نام فینیکس یا Phoenix ساخته شده بود و ترکیب تامکت-فینیکس، یک ترکیب جدا نشدنی است. موشک دوربرد فینیکس با کد AIM-54 ، موشکی هوا به هواست با قابلیت هدف قراردادن اهدافی در فاصله ی بیش از 160 کیلومتر بر ساعت، در هر ارتفاع، هر ساعت از شبانه روز و هر نوع شرایط آب و هوایی. هواپیمای تامکت قادر به حمل 6 فروند موشک فینیکس در هر پرواز است که تعدادی واقعاً چشمگیر است. رادار فوق العاده پیشرفته پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه 1960 طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می- باشد اما، هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش یافته است. موشک یک میلیون دلاری فینیکس، موشکی با قابلیت «شلیک کن و فراموش کن» است. این ویژگی بدین معنیست که خلبان پس از شلیک موشک، نیازی به قفل ماندن رادار هواپیما بر روی هدف ندارد و می تواند آزادانه به نبرد با جنگنده های دیگر دشمن بپردازد.همچنین شاید هدف مورد نظر، بسیار دور باشد که در این صورت، قفل ماندن رادار به مدت زمان طولانی بر روی هدف، کار عاقلانه ای به نظر نمی آید. بدین صورت است که هنگامی که موشک فینیکس هدف خود منهدم می سازد، هواپیمای تامکت شلیک کننده آن، می تواند به فرودگاه خود رسیده و حتی خاموش و در آشیانه پارک هم شده باشد.این مورد حتی در مورد شش هدف هم زمان نیز صادق است. سیستم موشکی فینیکس یکی از عوامل بالقوه ایست که قدرت مافوق تصوری به تامکت بخشیده است .



رادار AN/AWG-9 جنگنده تامکت :

هواپیمای F-14Tomcat بیشتر به دلیل سیستم تسلیحاتی و راداری اش بسیار مشهور است. به طوری که سیستم راداری با قدرت رادار به کار رفته در هواپیمای تامکت در زمینه تعداد هدف در یک زمان، در هیج هواپیمای دیگری یافت نشده است. این رادار در حقیقت برای هدایت و کنترل موشک های قدرتمند فینیکس به وجود آمد. ترکیب چنین سیستم راداری مقتدری با سامانه تسلیحاتی M-54Phoenix به تامکت امکان این را می داد که به راحتی از ناو هواپیمابر حامل آن دور شود، بدون آن که برای آن ترسی از وجود دشمن نهفته باشد .با این سیستم راداری تامکت القابی چون MiniAWACS نیز پیدا کرد و حتی در نیروی هوایی کشورمان، این جنگنده بارها در نقش شناسایی جنگنده ها به عنوان هواپیمای پیش اخطار در معیت فانتوم ها بدون هیچ اسلحه ای پرواز کرده است.



موقعیت قرارگیری آنتن رادار AN/AWG-9 در داخل مخروط دماغه F-14

AN/AWG-9 از نخستین سیستم های راداری بود که مجهز به یک پردازنده سیگنال مستقل برای دریافت اطلاعات برگشتی و شناسایی دقیق هدف بود. چنین سیستمی به دستیابی خدمه بهتصویری بسیار واضح تر از آنچه آسمان می گذشت، کمک بسیاری می کرد . آنتن این رادار به شکل دایره ای توری شکل است که قطری در حدود یک متر دارد. قسمتهای IFF یا تشخیص دوست از دشمن در جلوی این آنتن که به صورت دو ردیفی است به خوبیمشاهده می شود .در حالت عادی و شرایط بهینه، برد این رادار به 200 کیلومتر می رسد .


بزرگترین و قابل توجه ترین توانایی رادارAN/AWG-9 در تشخیص همزمان تعداد 24 عددهدف پرنده در سرعت ها و ارتفاعات مختلف است که البته، تامکت با کمک چنین راداری میتواند شش عدد از این بیست و چهار هدف را درگیر کرده و دریک زمان به همه آن ها باموشک های فینیکس حمله ور شود.

مانند بسیاری از رادارهای امروزی، AN/AWG-9 نیز به حالت WS-Track While Scan مجهزاست. در این حالت رادار برای هر هدف فایل مشخصی در کامپیوتر درونی ایجاد می کند کهاین فایل حاوی فاصله هدف تا هواپیما و موقعیت آن است. هر لحظه که رادار امواج جدیدیاز سوی هدف دریافت کند، رادار آن را با اطلاعات قبلی مقایسه کرده و در صورت مشاهدهتغییر فایل مربوط بدان هدف را Update و به روز رسانی خواهد کرد. این خاصیت به رادار کمک می کند که تنها قفل کردن آن متوجه یک هدف نباشد و رادار به راحتی بتواند اهداف دیگر را نیز در یک زمان اسکن نماید.


چهارشنبه 21 بهمن 1388

اف 15

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

اف 15 - ایگل شماره3










هواپیماهای جنگی یک جذابیت خاصی در مقایسه با دیگر هواپیماها از خود نشان می دهند؛به عنوان مثال در جنگ جهانی اول هواپیماهای جنگی دو باله،در جنگ جهانی دوم هواپیماهایی چون اسپیت فایر ،موستانگ،زیرو و جنگنده ی اف-86که نقش خود را بر فراز کره نشان دادند و جنگنده فانتوم اف-4 که در دهه ی 1960زبانزد ومعروف گردید وپس از آن جنگنده ی تاکتیکی اف-15 معروف به عقاب ساخته وارائه شده است.
در واقع می توان گفت قابلیت های استثنایی اف-15ناشی از ترکیب ویژگی های کارامد است
استفاده از دوموتور قدرتمند توربوفن با قدرت 29000پوند کشش(13154)در ثبت اوج گیری و شتاب ودارابودن یک سازه هوایی قوی که حاصل هزاران ساعت مطالعه و بررسی های رایانه ای وانجام آزمایشات تونل باد بوده و نیز استفاده از سطوح فرامین پروازی قوی که قابلیت پرواز را در این هواپیما خارق العاده ساخته است؛همچنین استفاده از سامانه ی هوایی دیجیتال ونصب یک رادار با برد بلند حدود100مایل(160کیلومتر)در اف-15 وبه کار گیری آخرین نوع رادار برد متوسط واستفاده از موشک های هوا به هوای اسپارو وبرد بلند حرارتی سایدوایندر و مجهز شدن ای جنگنده به توپ سرعت بالا ، از آن یک عقاب با سرعت بالا ساخته است.توسعه ی جنگنده اف-15 با تولید هواپیماهای جدید روسی در سال1967همزمان گردید واین در حالی بود که در همان زمان جنگنده های اف-4 در ویتنام در گیر بودند؛در واقع تحت این شرایط ، نیروی هوایی ایالات متحده به طور جدی ساخت جنگنده ی اف-15را آغاز نمود .



در ابتدا مدل اف-ایکس با هدف ایجاد برتری هوایی بر دشمن طراحی گردید.طراحی جدید،مخصوص نبردهای هوایی با داشتن قدرت وتوانایی و چابکی خاصی در مقایسه با نوع طراحی شده ی روسی در نظر گرفته شده بود.
نیروی هوایی ایالات متحده معتقد است که اف-15دارای خصوصیات و ابلیت های خارق العاده ای است که رد واقع ترکیبی از ویژگی هایی چون ،قدرت آتش وسامانه های پیشرفته ی الکترونیک،به وجود آورنده ی این توانمندی می باشد.
در دهه ی 1980 جنگنده ی اف-15در اختیار خلبانان اسرائیلی قرار گرفت و در عملیاتهای گوناگون بر فراز لبنان از آن ها استفاده گردید.به طور کلی ایجاد توانمدی حملات هو به سطح ،در طراحی اصلی این هواپیما باعث افزایش تولید آن شدو در واقع اف-15 به عنوان یک جنگنده ی رهگیر توانست جایگاه واقعی خور را تثبیت نماید و در حال حاضر نیز جزو ساختار اصلی جنگنده های نیروی هوایی ایالات متحده می باشد.
اعتقاد بر این است که طراحی اف-15 به نوعی به جریان یک نسخه برداری در یک پایگاه هوایی روسیه واقع در مسکو ارتباط دارد .در نمایشگاه هوایی برگزار شده در مسکو ، روسیه هواپیماهای خود را به نمایش گذاشته بود و در بین یک هواپیمای روسی یک هواپیمای جنگی جدید با بال های تاشونده که ناتو نام( فلاگر)را بر روی آن نهاده بود ،به چشم می خورد ودر سمتی دیگر جنگنده یمافوق صوت فاکس بت صراحی شده توسط کارخانه ی میگویان دیده می شد که مجهز به دو سکان عمودی بود ؛البته اطلاعات بعدی ثابت کرد که فلاگر همان جنگنده ی میگ-23 وفاکس بت همان جنگنده ی میگ-25 می باشدوبعدها نیز جهت تحقق یافتن اهداف حمله به مواضع زمینی با استفاده از طراحی میگ-23،«میگ-27فلاگر دی»طراحی وساخته شد.میگ-25 فاکس بت یک جنگنده ی تک سر نشین است وجهز به دو موتور توربوجت تومانسکی آر-31 ودارای سیستم پس سوز می باشد.این جنگنده همچنین مجهز به موشک های رهگیر شاامل دو فروند موشک(ای-ای-6 اکرید)بدوه که یکی مجهز به سیستم هدایت مادون قرمز ودیگری مجهز به سیستم هدایت راداری می باشد.از دیگر موشک های استفاده شده در جنگنده ی مذکور،یک فروند موشک(ای-ای-8آفید)است که به کمک رادار فایر فاکس هدایت می شوند.میگ-25 قادر است با سرعت 8/2ماخ پرواز نماید وضمن پرواز تا شعاع 1610 مایلی(2580 کیلومتری) به سقف پرواز 80000پایی(24400)متری نیز دست یابد.با توجه به توانمندیهای میگ-25کارشناسان به این نتیجه رسیدند که چنگنده ی مذکور بر ضد هواپیماهای آمریکایی بی-70طراحی گردید؛اما واقعیت امر این بود که جنگنده ی فاکس بت به عنوان یک کجنگنده ی شناسایی و برتر هوایی ،شناخته شده بود.
بدیهی بود که این مسئله وزارت دفاع ایالات متحده را به این فکر وادار نمود که جنگنده ی روسی توانسته است در حد سنجش با جنگنده ی استاندارد نیروی هوایی ایالات متحده یعنی اف-14 قرار گیرد و تحت این شرایط بود که کار ساخت یک جنگنده ی برتر هوایی ،در نیروی هوایی ایالات متحده ،به عنوان یک ضرورت عنوان شد و نیاز به یک هواپیما با بهترین شرایط ممکن در نیروی هوایی احساس گردید.
نیروی هوایی ایالات متحده بر طبق در خواست خود از شرکت های مک دانل وجنرال داینامیکزتقاضا نمود که در خصوص طراحی یک جنگنده که قادر باشد با سرعت حدود 3 ماخ دست یابد و دارای بال ثابت و مجهز به دو موتور با یک سرنشین باشد در اسرع وقت اقدام نماید.



شایان ذکر است انجام پروژه ی مذکور علاوه بر دو شرکت مکدانل و جنرال داینامیکز به شرکت های فیر چایلد ،بوئینگ ،گرومن ،لاکهید ،ووف و نورث آمریکن نیز ارائه وپیشنهاد گردید که فقط سه شرکت مکدانل ،فیر چایلد و نورث آمریکن در مرحله ی عقد قرارداد پذیرفته شدند و مراحل پیشنهاد پروژه تا ماه ژوئن 1969 به اتمام رسید و نیروی هوایی ایالات متحده از ماه جولای تا دسامبر ،ارزیابی های لازم را توسط بخش سیتم های هوانوردی خود به انجام رساند ونهایتا انتخاب شرکت مکدانل داگلاس به عنوان پیمانکار پروژه ی جدید در 23 دسامبر 1969 به طور رسمی اعلام گردید.
انتخاب پیمانکار برنده در انجام پروژه ،تحت مسئولیت مشاور نیروی هوایی ایالات متحده قرار داشت ؛ بنابراین پس از تایید نیروی هوایی با سفارش و خرید جنگنده ی جدید وتجهیز نیروی هوایی ایالات متحده به اف-15 موافقت گردید.
اولین قرارداد منعقد شده در خصوص خرید هواپیماهای جدید ،20 فروند ثبت گردید که شامل 10 فروند جنگنده ی اف-15 و دو فروند نوع آموزشی تی-اف-15-ای وهشت فروند بعدی را نوع تک سرنشین و پیشرفته،یعنی اف-15 ای تشکیل می داد که در واقع مدل مذکور به ترکیب مدل پیشرفته ونهایی خیلی نزدیک بود .
در 26 ژوئن 1972 اولین جنگنده ی اف-15 رسما از خط تولید شرکت مکدان داگلاس واقع درسنت لوئیس خارج شد وطی مراسمی به نیروی هوایی ایالات متحده تحویل گردید.
در ماه جولای جنگنده ی جدید توسط یک فروند هواپیمای ترابری گالاکسی نیروی هوایی ایالات متحده به پایگاه هوایی ادواردز واقع در کالیفرنیا منتقل گردید و پس از مونتاژ نهایی وبازرسی های لازم ، برای اولین پرواز آماده شد و در 27جولای 1972 در زیر درخشش نور زیبای خورشیددر کالیفرنیا اوین حت اف-15 نیروی هوایی ایالات متحده تحویل خلبان آزمایش شرکت مکدانل داگلاس گردید وبه این شکل اولین پرواز آزمایشی اف-15 ثبت گردید.ماموریت اصلی جنگنده ی اف-15 حفظ برتری هوایی و انجام اقدامات ضد هوایی است و در پست فرماندهی تاکتیکی هوایی در نظر کرفت.از ماموریت هایی که در راس عملیات برتری هوایی قرار دارند می توان به انجام عملیات اسکورت وپشتیبانی هواپیماهای فوری در آسمان دشمن وحمله به هواپیماهای مهاجم ،شرکت در نبردهای هوایی با ایجاد اختلال های الکترونیکی ، انجام گشت های هوایی وایجاد پشتیبانی ودفاع تاکتیکی هوایی از موقعیت خودی اشاره کرد.
بر طبق گزارشات پروژه ی توسعه و ساخت جنگنده ی اف-15،ازسخت ترین ماموریت در موارد اعلام شده ، درگیری ونبرد هوایی بر فراز /اسمان دشمن اعلام شده است یعنی جایی که جنگنده ی تهاجمی باید خود را در مقابل حملات متقابل جنگنده های دشمن و آتش پر حجم ضد هوایی (زمین به هوا)حفظ نماید و در واقع این انتظارات عجیب نخواهد بود.



بهره گیری از کیفیت جنگنده های اف-15 به دلیل استفاده از سیستم هیدرومکانیکی رایج یا سیستم تقویت کنترل در پرواز هواپیما به عنوان یک امر برتر یاد شده است ؛ با این حال اف-15 تا پاییز سال 1974 با اصلاحات وتغییرات زیادی تحت عنوان پروژه ی الهای تغییر مهندسی و بیش از39 توصیه و پیشنهاد روبرو گردید که از ازمان آنها 26 مورد در هواپیما اعمال شد و13 مورد از پیشنهادات نیز اصلا مورد توجه قرار نگرفت و رد گردید.
در میان موارد پیشنهادی اعمال شده در هواپیما سه مورد بینهایت مورد توجه قرار گرفت که عبارتند از خمیدگی نوک بالها ،ناپیوستگی در ناحیه داخلی لبه حمله ی سکان افقی متحرک و ترمز هوایی نصب شده در پشت هواپیما.
در ادامه برنامه های آزمایشی شرکت مکدانل داگلاس ، دو مشکل نیز در مورد اف-15 مشخص و اعلام گردید ؛ مشکل اول در ارتباط با به وجود آمدن نوسانات وآشفتگی های جریان هوا بود که به طراحی ساختمان هواپیما مربوط می شود ومشکل دوم در خصوص بارهای وارده بر بال هواپیما در ارتفاعات بود.
بعد از سعی وتلاش فراوان جهت حل مشکلات به وجود آمده می بایست تغییراتی در قسمت نوک بال هواپیما به وجود می آمد ؛ بنابراین الزاما حدود 4فوت مربع (37/0مترمربع) به صورت مورب از نوک بال هواپیما حذف گردید؛ به صورتی که یک خمیدگی در نوک بال هواپیمابه وجود آمد . همچنین در خصوص لرزش درسکان نیز می بایست یک برش در لبه ی حمله ی سکان افقی ا یجاد می شد تا مشکل لرزش ثبت شده در آزمایشات تونل باد منتفی می گردید .
همچنین با استفاده از یک ترمز هوایی بزرگ به ابعاد 20*5/31 فوت مربع( 86/1*93/2متر مربع)که در پشت هواپیما تعبیه شد، هواپیما قادر به ایجاد پسای مورد نیاز خود در زوایای کم گردید و به این صورت تا حد امکان مشکلات منتفی شد.
یکی از جنبه های جالب برنامه ی آزمایش پرواز جنگنده ی اف-15 ساخت و پرواز یک مدل رادیو کنترل از اف-15 بود که توسط یک هواپیمای بی-52 مرکز تحقیقات پروازی سازمان ملی هوانوردی وفضانوردی ایالات متحده در ارتفاع 45000پایی (13700متری)انجام شد و هواپیمای رادیویی از راه دور کنترل گردید.مدل رادیویی اف-15 از آلومینیوم وفایبرگلاس ودر مقیاس8/3ساخته شد و طول بال آن 16فوت(91/4متر)، طول بدنه 23 فوت (28/7متر) و وزن آن حدود 2000پوند(907کیلوگرم)بوده است. کلیه ی عملیات هدایت هواپیما با استفاده از یک سیستم رادیو کنترل از روی زمین صورت می گرفت واف-15 رادیویی پس از انجام آزمایشات پروازی با استفاده از چتر و یک فروند هلی کوپتر در میان هوا بازیافت می شد.
دراول جولای سال 1975 اولین اسکادران از جنگنده های تاکتیکی در پایگاه هوایی لانگلی شکل گرفت ومجدداً واحد عملیاتی مذکور در 9 ژانویه سال 1976 یعنی حدود 6 ماه بعد ، یک فروند دیگر از هواپیماهای خود را نیز تحویل گرفت وتا اواسط
سال1979 جمعا 443 فروند از انواع اف-15 تولید گردید.


دوشنبه 5 بهمن 1388

f_20

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 F-20 ، ببر کوسه آمریکایی

برای مثال سیستم رادار چند حالته خلبان را قادر به شناسایی و یافتن و مسیریابی هدفدر رسایی وبردی معادل 48 ناتیکال مایل می سازد همچنین سیستم ماموریت کامپیوتریهواپیما را در هماهنگ سازی و سازماندهی مهمات و تسلیحات جنگی یاری می نماید. لازمبه ذکر است سیستم اچ یو دی هد آپ دیسپلی این جنگنده نیز قابلیت های جالبی را درزمینه مکان یابی و وضعیت استقرار سلاح ها در شرایط بحرانی را برای خلبان ودر سطح ورسایی چشم وی فراهم آورده است.



این امکانات خلبان را قادر به شناسایی صحیح هدف بدون نظرانداختن به پایین و نشان دهنده ها می سازد، چرا که تمام اطلاعات اعم از ارتفاع وسرعت در این صفحه نقش می بندند. نورثروپ در این طرح یک کاناپی وسیع و در عین حالجدید را طراحی نمود که میدان دید را نسبت به جنگنده های پیشین این شرکت نزدیک به 50درصد افزایش داده بود. توسعه در زمینه جا و وضعیت سر نیز هرچه بیشتر و بیشتر بهوضعیت دید خلبان می افزود چرا که این مسایل در شرایط بحرانی بسیار موثر و تعیینکننده هستند. از ویژگی های مثبتآیرودینامیکی این جنگنده می توان به بزرگتر نمودنزائده روی بال ها اشاره کرد که 30 درصد برا را برای مانورهای گوناگون افزایش میداد.



شکل دماغه نیز جنگنده را برای انجام مانورها در ارتفاعات بالاتراز طرف لبه حمله خود توانا می ساخت. بدنه هواپیما نیز قادر به مقاومتی به نسبت 9 جییا شتاب گرانشی زمین بود. جنگنده اف20 برای نگهداری نیز ساده و قابل اطمینان بوده ودر مقایسه با جنگنده های همزمان از درجه بهتری برخوردار بود. اف-20 حدود 53 درصد ازسوخت بهینه تری برخوردار بوده و کم مصرف تر به حساب می آمد و 63 درصد از نظر عملیاتنگهداری مقرون به صرفه تر بوده و به این شیوه از چهار نظر قابل اطمینان به نظر میرسید. حداکثر سرعت این هواپیما 2 ماخ و از سقف پروازی نزدیک به 20 کیلومتر برخورداراست که مشخصاتی بسیار مطلوب برای یک شکاری محسوب می شوند


نوع : جنگنده شکاری
کشور سازنده : آمریکا
کارخانه سازنده : نورث روپ
سال ساخت : 1982
تعداد ساخته شده : 3
تعداد خدمه : 1 نفر
طول : 14.4
فاصله نوک دو بال : 8.53
ارتفاع : 4.2
وزن خالی : 5090 کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاست : 11920 کیلوگرم
حداکثر سرعت : 2 ماخ
برد : 3980 کیلومتر
سقف پرواز : 16800 متر
نرخ صعود : 225 متر بر ثانیه
قیمت پروژه : 1.2 میلیارد دلار

تسلیحات :
دو توپ 20 میلیمتری و 5 مقر بمب و موشک با قایلیت حمل 3600 کیلو مهمات و موشک های ماوریک و سایدوایندر

هواپیماهای مشابه :

AIDC F-CK-1 Ching-kuo
F-16 Fighting Falcon
HAL Tejas
JF-17 Thunder


برچسب ها: f_20 ،

دوشنبه 5 بهمن 1388

هواپیمای جگوار

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 هواپیمای جگوار (Jaguar)، پلنگ اروپایی

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 691x473 and weights 23KB.

جگوار(Jaguar) در لغت به نوعی پلنگ خالدار آمریکایی اطلاق می شود. اولین فروند از نمونه تولیدی هواپیمای پشتیبانی تاکتیکی (جگوار) ، ساخته مشترک مجتمع هوافضائی بریتانیا (BAC) و کمپانی (برگه) فرانسه در تاریخ دوم نوامبر سال 1971، اندکی بیش از سه سال پس از نخستین پرواز نمونه اولیه هواپیما به پرواز در آمد . نخستین تحویل جگوار به نیروی هوائی فرانسه برای آغاز سال 1972 برنامه ریزی شده بود که بدلیل اشکالاتی در تکمیل موتور ها به تعویق افتاد. نیروی هوائی فرانسه اولین واحدهای عملیاتی را از اواخر سال 72 شکل داد. اینها اسکادرانهایی متعلق به فرماندهی اول تاکتیکی هوائی بوده و در حمایت از نیروی زمینی فرانسه که در آلمان فدرال مستقر بودند عمل میکردند. یگانهای عملیاتی جگوار در بریتانیا و آلمان از سال 1973 آغاز به شکل گیری نمود.


تستهای پرواز

تکمیل پنج نوع متفاوت هواپیمای جگوار استفاده از هشت نمونه ی اولیه را در بر داشت. پنج نمونه اولیه ی نخست توسط شرکت هواپیمائی (برگه) در (ولیزی-ویلاکوبلای) و سه نمونه دیگر که آخری شامل ابزار تولید سری بود بوسیله BAC در (وارتون) ساخته شدند. تمام نمونه های اولیه به پرواز درآمده و تا پایان سال 1971 بیش از 1600 پرواز و جمعا حدود 1550 ساعت به انجام رسانیده بودند. تستهای پرواز توسط یک تیم مشترک انگلیسی-فرانسوی در (ایستره) فرانسه و (وارتون) بریتانیا اجرا شد، زمان انجام تستها بیش از آنچه انتظار میرفت طول کشید و این امر بدلیل اصلاحاتی بر روی سیستم پس سوز موتورهای (آدور) Adour ساخته ی مشترک (رولز-رویس) بریتانیا و (توربومکا) ی فرانسه بود که مستلزم کنترل بهبود یافته به هنگام پرواز پرواز اپروچ یک موتوره بود. در ابتدای کار، پس سوز را تنها میشد با حداکثر کشش خشک (2100 کیلوگرم استاتیک) به کار برد که کشش را تا 30 درصد افزایش داده و به 2700 کیلوگرم استاتیک میرساند.


سپس میتوانست متناوبا کشش را حداکثر تا 50درصد افزایش داده و به 3150 کیلوگرم برساند. به هنگام اپروچهای یک موتوره کشش مورد نیاز بیشتر از 2100 کیلوگرم ولی کمتر از 2700 کیلوگرم بود. (رولز-رویس) که مسئول ساختن قسمت عقب موتور بود سیستم پس سوز را چنان اصلاح کرد که هنگامی که موتور در قدرت کامل نبود نیز امکان استفاده از ان وجود داشته باشد و امکان گزینش هر کششی از حداقل کشش خشک تا حداکثر پس سوز فراهم آید. این اصلاح بود که باعث بالارفتن قیمت موتور گردید و عملکرد هنگان اپروچ یک موتوره را بهبود داد. نمونه اولیه شماره 5 که برای عملیات هوائی نیروی دریائی فرانسه (French Aeronavale) طراحی شده بود دو سری تست را پشت سر گذاشت. نخست تحت شرایط تقلید شده ی ناوهواپیمابر در تاسیسات (بدفورد) موسسه هواپیمائی سلطنتی بریتانیا و سپس با وزن کامل و حمل بارهای خارجی بر روی ناوهواپیمابر فرانسوی (کلمانسو) . هشت نمونه اولیه ی ساخته شده عبارت بودند از:

E01، برای تستهای آئرودینامیکی E02، برای تستهای موتور، حرکت و چرخش A03، برای تستهای شلیک، حمل بار و پیچش A04، برای تستهای پروازی، تسلیحات و چرخشی S06، برای تستهای تسلیحات و حرکت و نیز سیستم ناوبری- حمله ی بریتانیائی M05، برای مقدورات ناو هواپیمابر،*تست سیستم ناوبری حمله فرانسوی S07، برای تستهای تسلیحات و سیستم ناوبری بریتانیائی B08، برای تستهای تسلیحات و شلیک و مطالعات برروی ترتیب کابین

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 799x514 and weights 45KB.

تولید

موافقتنامه بریتانیا و فرانسه شامل تولید 400 فروند هواپیمای جگوار میشد: 200 فروند برای نیروی هوائی سلطنتی بریتانیا و 200 فروند هم برای نیروی هوای و دریائی فرانسه. اولین سفارش رسمی فرانسه در سال 1968 برای خرید 50 فروند جگوار مشتمل بر 25 فروند نوع یکنفره A و 25 فروند نوع دو نفره B بود و نخستین سفارش بریتانیا در سال 1969 خرید 30 فروند هواپیما ( 15 فروند نوع یک نفره ی S و 15 فروند نوع دو نفره B) را در بر میگرفت. در ماه اوت سال 1971 سفارشهای جدیدی برای تولید 50 فروند جگوار برای فرانسه و 81 فروند برای بریتانیا داده شد. تولید این هواپیما که در تاسیسات (وارتون) بریتانیا و (تولوز- کولومیر) فرانسه صورت میگرفت جمعا به بیش از هشت تا ده فروند در سال میرسید. در ماه مارس سال 1977 تحویل هواپیمای جگوار به نیروی هوائی عمان نیز آغاز گردید.
__________________


دوشنبه 5 بهمن 1388

F-20 ، ببر کوسه آمریکایی

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 F-20 ، ببر کوسه آمریکایی



هواپیمای جنگنده اف20 ملقب به تایگر شارک به معنای کوسه ببرساخت شرکت نورثروپ گرومن در سال 1982 وارد عرصه خدمت گشته و اولین پرواز خود را نیزهمین سال در 30 آگوست به ثبت رسانید. این جنگنده را می توان نوع ارتقا یافته وبهبودیافته هواپیمای جنگنده اف-5 تایگر برشمرد.



این جنگنده تاکتیکی برخلاف جنگنده اف-5 با دو موتور، از یکموتور نیرومند اف 404 ساخت شرکت جنرال الکتریک با قدرت کشش یا کشش خشک استاتیکیمعادل 18000 پوند بهره می برد. لازم به ذکر است این موتور یک از کارآمدترین وقابلاطمینان ترین موتورها در جهان بوده که در هواپیمای ناونشین اف-18 ای نیز مورداستفاده قرار می گرفت. جنگنده اف-20 را می توان یکی از سازگارترین هواپیماها از نظرجوی به حساب آورد. همچنین این جنگنده از ترکیب ویژگیهای جالبی برخوردار است که ازآنها می توان به توانایی حمل بیش از 8300 پوند تسلیحات خارجی و 5 پایلون سوخت اشارهکرد. به علاوه این هواپیما قادر به حمل 6 موشک سایدوایندر در ماموریت های هوابههواست. برای نبردهای هوابه زمین نیز 6800 پوند تسلیحات قابل حمل وجود دارد.



دو توپ 20 میلی متری داخلی نیز جزو تجهیزاتی بوده که در اف-20 تعبیه شده بودند. همچنین ازتجهیزات اویونک این جنگنده می توان به رادار چند حالته جنرال الکتریک، لیزر خودکارهانی ول، سیستم هد آپ دیسپلی یا دستگاه مربوط به هدفگیری و اطلاعات مربوط به آن کهدر شیشه کابین جلو خلبان تعبیه شده جنرال الکتریک، سیستم ها و نمایشگر های دیجیتالیو دستگاه های کنترلی بندیکس و سیستم ماموریت کامپیوتری تلدیان اشارهنمود.
__________________


دوشنبه 5 بهمن 1388

تورنادو

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 تورنادو ، طوفان اروپایی



اما بزرگ ترین تحول برای تورنادو در نیروی هوایی انگلیس اتفاق افتاد. از سال ۱۹۹۴ نیروی هوایی سلطنتی RAFGR-1 خود كرد. نمونه جدید كه GR-4 نام داشت دست خوش تغییرات زیادی شد. راه هایی برای رادارگریز كردن تورنادوهای GR-1 پیش بینی شد و نیز یك سیستم دیجیتالی ایونیك و سیستم مدرن موقعیت یاب جهانی (GPS)، یك نقشه دیجیتالی و یك تصویربردار حرارتی (Thermal Imager) به آن اضافه شد. سیستم های داخل كابین نیز همه مدرن شدند. كار بهینه سازی در دست موسسه هوافضای وارتون انگلیس بود كه متعهد شد هر ساله ۳۱ فروند GR-4 تحول دهد. در اكتبر ۲۰۰۱ میلادی، ۱۰۰ فروند GR-4 به یگان هوایی انگلستان ملحق شد و قرار شد تا سال ۲۰۰۳ تمامی ۱۴۲GR-1ها به GR-4 تبدیل شوند.



در سپتامبر سال ۱۹۹۹ تورنادوهای انگلیسی و F-15 و F-16 های آمریكایی ۵۴۵۸ ساعت پرواز در نواحی شمالی و جنوبی عراق داشتند كه اغلب اوقات پشتیبانی هواپیماهای آواكس (Awacs) را بر عهده داشتند. برای مناطق جنوبی از پایگاه های خود در عربستان و كویت بلند می شدند و برای تجسس مناطق شمالی نیز از مبداء تركیه به پرواز بر فراز عراق در می آمدند. شروع به بهینه سازی هواپیماهای فروند.



مشخصات :
نام : Panavia Tornado
نوع : جنگنده چند منظوره
کشور سازنده : انگلیس ، آلمان و ایتالیا
شرکت سازنده : پاناویا
سال ساخت : 1974
سال ورود به خدمت : 1979
تعداد ساخته شده : 992
کشورهای کاربر : انگلیس ، آلمان ، ایتالیا و عربستان

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 520x228 and weights 31KB.

کشورهای استفاده کننده از تورنادو

مشخصات فنی :

خدمه : 2 نفر
طول : 16.72 متر
فاصله نوک دو بال : 13.91متر در حالت باز و 8.6 متر در حالت جمع
ارتفاع : 5.95 متر
سطح بال : 26.6 متر مربع
وزن خالی : 13890 کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاست : 28000 کیلوگرم
پیشرانه : دو موتور توربوفن Turbo-Union RB199 به تراست 44 کیلونیوتن در هرکدام
حداکثر سرعت : 2417 کیلومتر در ساعت (2.34 ماخ)
برد : 3890 کیلومتر (در هنگام نبرد : 1390)
سقف پرواز : 15240 متر
نرخ صعود : 76.7 متر در ثانیه



تسلیحات :

یک توپ 27 میلیمتیر با نواخت 180 گلوله در دقیقه
دو موشک سایدوایندر یا آسرام و طیف وسیعی از موشک های هوا به زمین ، ضدکشتی و کروز
توانایی حمل 9 تن بمب در زیر بال و داخل بدنه

جنگنده های مشابه :

F-15E
F-111
MiG-27
Su-24
Xian JH-7
F-14
__________________


دوشنبه 5 بهمن 1388

تورنادو

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 تورنادو ، طوفان اروپایی




هواپیمای «تورنادو» زمانی توانست در آسمان به پرواز درآید كه دو كشور انگلیس و فرانسه به فكر ایجاد تحولی در عرصه هواپیماسازی اروپا افتاده بودند. در اواخر دهه ۱۹۶۰
در این دهه، انگلیس و فرانسه با پروژه بال های متغیر كه به تغییر ژئومتریك انگلیسی - فرانسوی۱ معروف شد، كار تحول در عرصه هواپیماسازی اروپا را شروع كردند. از سوی دیگر شش كشور آلمان، فرانسه، ایتالیا، كانادا، هلند و بلژیك نیز برای طراحی جدیدی دست به كار شدند كه نتیجه این اقدام خلق هواپیمایی با نامMRCAبود. در همان سال انگلیس نیز به این گروه پیوست.
پروژه بال های متغیر در عرصه هواپیماسازی اروپا با این هدف آغاز و دنبال شد كه هواپیمایی ساخته شود تا هنگام پرواز بتواند با تغییر شكل بال های خود، بهترین بازدهی را در شرایط متفاوت پروازی داشته باشد و از بالاترین سرعت در هر ارتفاع بهره گیرد. به عنوان مثال از بال كاملاً گسترده در هنگام صعود و فرود كمك گیرد تا در سرعت پایین، مطلوب ترین مقدار نیروی برآ را داشته باشد و از بال نیمه گسترده برای چابكی و سرعت بالای هواپیما به هنگام تغییر ارتفاع استفاده كند و با بال های كاملاً بسته در عملیات و مانورهای نظامی - نمایشی بیشترین بازده و عملكرد را به جای بگذارد.






در جولای ۱۹۶۸ میلادی پروژه ساخت هواپیمایMRCA كه از ائتلاف ۶ كشور آغاز شده بود در نهایت با فعالیت پررنگ تر سه كشور آلمان، انگلیس و ایتالیا نسبت به دیگر كشورهای شریك، ادامه یافت و این سه كشور نامMRCA راTORNADO۵/۴۲ درصد سهم داشتند و ۱۵
با جدی شدن طراحی و برنامه ریزی پروژه تورنادو، هر یك از سه كشور مذكور تمركز مهندسان و طراحان خود را بر بخشی از ساخت این هواپیما متمركز كردند. به عنوان مثال طراحی بدنه هواپیما به متخصصان آلمان، جلوی بدنه و دم هواپیما به متخصصان انگلیس و بال ها به متخصصان ایتالیا سپرده شد. برای ساخت موتور تورنادو نیز از هر كشور شریك، یك شركت سازنده انتخاب شد كه ۴۰ درصد ساخت موتور به شركت انگلیسی رولز رویس، ۴۰ درصد به شركت ام. تی. یو آلمان و ۲۰ درصد به شركت ایتالیایی فیات واگذار شد.






از همان ابتدای طراحی پروژه، MRCA كه تك سرنشینه بود، دو سرنشینه شد. پس از خلق تورنادو، هر سه كشور مذكور، هر یك به نوبه خود سعی كرد در ادامه اعمال تحولات در صنعت هواپیماسازی اش، ابتكار و طراحی جدیدی برای تورنادو در نظر بگیرد. انگلیس كه تصمیم به تصاحب هواپیمایی تدافعی - هوایی داشت، با كار روی سه فروند MRCA، در ۹ سپتامبر ،۱۹۶۹ هواپیمایی با طراحی جدید آزمایش كرد كه حتی به لحاظ شكلی و فیزیكی نیز متفاوت از نمونه های قبل بود، بدنه ای كشیده تر با دماغی رو به پایین و مجهز به رادار AI-24 و موتور RB199-34 كه بعدها با كمی تغییر به هواپیمای F-3 تبدیل شد و تغییر نام داد. میلادی، این تحول بر تغییر در طراحی بال هواپیما متمركز شد. گذاشتند كه معنای «گردباد» دارد. پروژه ساخت تورنادو به شركت پاوانیا در مونیخ آلمان كه از كنسرسیوم همین سه كشور تشكیل می شد سپرده شد. هر یك از كشورهای آلمان و انگلیس در پاوانیا درصد سهم باقیمانده به ایتالیا تعلق داشت.




F-3 هواپیمایی بود كه تمامی خصوصیات F-2 را داشت به علاوه توانایی حمل چهار موشك هوا به هوای كوتاه برد (SideWinder) و ۴ موشك میان برد (Skyflash) را دارا بود. تورنادو F-3 اولین هواپیمایی است كه به موشك های هوا به هوای ASRAAM كه در ژانویه ۲۰۰۱ طراحی شد مجهز شد. كوشش های موفقیت آمیزی نیز برای الحاق موشك هوا به هوای۲۰۴-AMRAAM AIM به تورنادو F-3 انجام گرفت كه در آوریل ۱۹۹۸ موشك های سایه طوفان (Storm shadow) و ضدتانك بریمستون (Brimstons) نیز به آن اضافه شد.
مهم ترین مدل تورنادو به نام GR-1 است كه در سال ۱۹۸۰۲۲۵ است كه هر كدام در طرفی از بدنه قرار دارد. برای حالت تدافعی از یك رادار ضدموشك بهره می جوید و توانایی حمل بمب های خوشه ای و بمب های هدایت شونده لیزری را دارد. رادارهای GR-1 را شركت تگزاس (Texas) می ساخت. در حال حاضر ۲۹۰ فروند GR-1۹۰ فروند در اختیار ایتالیا و ۹۶ فروند در نیروی هوایی سلطنتی عربستان سعودی و ۱۸۶ فروند در نیروی هوایی سلطنتی انگلستان مشغول خدمت می باشند. بعد از مدل مذكور، مدل GR-1A ساخته شد كه یك هواپیمای شناسایی بود و GR-1B برای عملیات با برد زیر قابل استفاده بود طراحی شد.



دو تورنادو در تعقیب یک F-15


در سال ۱۹۸۲ تورنادو IDS یك هواپیمای جنگنده چند منظوره مجهز به حسگرهای نسبتاً مدرن ساخته شد كه دقت عمل بسیار بالایی را دارا بود که در جنگ خلیج نیز شرکت داده شد. این مدل با قابلیت سوخت گیری هوایی قادر به پرواز در دورترین نقاط نیز هست. در كل ۶۰۰ فروند از این مدل ساخته شد كه به جز ۳ كشور سازنده طی قرارداد الیمامه در مارس ۱۹۸۶ ، ۴۸ فروند از این مدل به عربستان سعودی فروخته شد و اجازه تعمیر و خدمات آن تا سال ۲۰۲۰ اخذ شد. برای هر یك از مدل های ذكر شده موتورهای گوناگونی ساخته شد كه مدل به مدل قدرتمندتر شد.
اما پس از مدتی آلمان و انگلیس به فكر بهینه سازی تورنادوها افتادند. هر چه از زمان می گذشت كشورهای دیگر هواپیماهای مدرن و قدرتمندتری می ساختند و تورنادوها كه قابلیت مدرنیزه شدن در حد بالایی را داشتند نیز مدرن تر شدند.




تورنادوی نیروی هوایی عربستان


نیروی هوایی آلمان مشخصاً برای ارتقای سطح فناوری تورنادوهای خود و بالا بردن توانایی های آن آستین بالا زد. طی قراردادی كه بین شركت ELTA اسرائیل و شركت هوافضای بنز و دایملر بسته شد، این دو شركت در بخش ایونیك (الكترونیك هواپیما) متمركز شدند. بعد از تست یك نمونه كه از سیستم راداری جدید و كابینی مجهزتر بهره مند شده بود در سال ۱۹۹۶، اجازه بهینه سازی سری هواپیماهای آلمان در سال ۱۹۹۸ طی قراردادی كه فقط سهم شركت اسرائیلی به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار برای بازسازی ۶۰ فروند و پشتیبانی خدماتی آنها بود، به اسرائیل داده شد. اولین مدل آن آزمایش شد. این هواپیما برای عملیات دوربرد و پشتیبانی هوایی طراحی شده بود كه مجهز به مسلسل کالیبر در خدمت نیروی هوایی و دریایی آلمان است.
__________________


برچسب ها: تورنادو ،

دوشنبه 5 بهمن 1388

ساب گریفن

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 ساب گریفن ، جنگنده ای از سردسیر



این هواپیما برای حصول حداکثر عملکرد و انعطاف طراحی شده است.پسوند JAS نیز به معنایJAKT (جنگی)، ATTACK(تهاجمی)و Spaning (شناسایی) به نام این هواپیما اضافه شده تا معرف قابلیتها و تواناییهای ان باشد. ترکیب بالهای دلتا و کانارد باعث شده تاGRIPEN از قابلیت نشست و برخاست بالایی بر خوردار باشد. همچنین سیستم های الکترونیکی ان را می توان در چند حالت مختلف برنامه ریزی کرد.انعطاف بالا، هزینه نگهداری پایین و قیمت مناسب GRIPEN را به یک انتخاب منطقی برای نیروی هوایی تمامی کشور ها تبدیل کرده است. یک سیستم الکترونیکی پیشرفته باعث شده تا قابلیت حمل مهمات و تسلیحات این هواپیما افزایش یابد بدون اینکه از قابلیت ضد حمله و دفاع ان کاسته شود. GRIPEN قادر است از یک باند کوتاه با طول ۸۰۰ متر و عرض ۹متر صعود کند در حالی که با به کار گیری پره های بزرگتر در بال های آن مساحت مورد نیاز برای فرود و توقف آن کاهش پیدا کرده است. قسمت کانارد طوری طراحی شده تا سرعت،برد و مانور پذیری این هواپیما بهبود یابد.

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 550x445 and weights 25KB.

نیروی هوایی سوئد ۲۰۴ فروند از این هواپیما را در اختیار دارد. کشورهای چک و مجارستان هر کدام ۱۴ فروند و افریقای جنوبی ۲۸ فروند از این هواپیما را سفارش داده اند. شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه این هواپیما هم اکنون در نیروی هوایی چک در حال خدمت است.


مدرسه خلبانی و هوانوردی انگلستان از GRIPEN بعنوان هواپیمای جت پیشرفته برای تست خلبانان و دانشجویان استفاده می کند. GRIPEN به معنای ترکیبی چند حیوان است و به آرم کارخانه ساب و قابلیت های مختلف این هواپیما اشاره دارد.



مشخصات فنی

طول ۱/۱۴ متر

فاصله بیرونی بال ها ۴/۸ متر

ارتفاع ۵/۴ متر

وزن خالی ۶/۶ تن

حداکثر سرعت ۲ماخ

تسلیحات: یک قبضه توپ خودکار ۲۷ میلیمتری و موشک های سایدواندر امرام اسپارو و انواع بمب ها.
__________________


برچسب ها: ساب گریفن ،

دوشنبه 5 بهمن 1388

MiG-35

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 "MiG-35 " نسل جدید جنگنده های روسی

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 794x599 and weights 49KB.


تغییر های ایجاد شده در ساختار جنگنده بر اساس موفقیت های بدست آمده در طرح های MiG-29K/KUB/M/M2 می باشد که شامل موارد زیر می باشد:

-افزایش توانایی حمل تسلیحات در نه جایگاه حمل سلاح
-افزایش حمل سوخت، توانایی سوختگیری هوایی و امکان سوخترسانی به جنگنده هم گروه (عملکرد بعنوان یک تانکر کوچک)
-بدنه و سیستم های اصلی ساخته شده از مواد ضد خوردگی که امکان استفاده از جنگنده برروی ناو و استفاده در مناطق گرم و مرطوب را فراهم می آورد.
-کاهش چشمگیر بازتابش راداری
-سیستم پرواز با سیم با کنترل چهارگانه


در حین طراحی میگ-35 بیشترین توجه به افزایش توانایی های عملیاتی آن اختصاص داده شده است:
-اعتماد پذیری هواپیما، موتورها و اویونیک بطور چشمگیری افزایش یافته است
-زمان دوره های بین اورهال جنگنده افزایش یافته است
-هزینه پرواز جنگنده دو و نیم برابر کمتر از میگ-29 است
-در زمان طراحی توانایی نگهداری حین فعالیت عملیاتی برای جنگنده پیش بینی شده است

مجموعه ای از رهیافت های تکنیکی و تکنولوژیکی نظیر سیستم تولید اکسیژن حین پرواز نیز به جهت افزایش آزادی عملیاتی در طراحی جنگنده منظور شده اند، پیشران جنگنده شامل دو موتور RD-33MK با نیروی تولیدی بیشتر نسبت به نمونه های قبلی است که نسبت به نوع اصلی موتور های RD-33 دود به مراتب کمتری نیز تولید می کند، همچنین سیستم کنترل الکترونیکی موتور ها نیز به افزایش اعتماد پذیری و عمر خدمتی موتور ها کمک می کند، علاوه بر این در صورت تقاضای مشتری امکان استفاده از موتورهای RD-33MK مجهز به سیستم تغییر بردار رانش نیز وجود دارد که برتری مطلق جنگنده در نبردهای هوایی نزدیک را تضمین می نماید و پیشتر برروی جنگنده آزمایشی MiG-29M OVT نیز با موفقیت آزمایش شده اند.
__________________


برچسب ها: MiG_35 ،

دوشنبه 5 بهمن 1388

"MiG-35 " نسل جدید جنگنده های روسی

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    نوع مطلب :جنگنده های چند منظوره ،

Icon14 "MiG-35 " نسل جدید جنگنده های روسی

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 800x533 and weights 45KB.


مقدمه:
جنگنده میگ-29، یکی از پرفروش ترین جنگنده های جهان بوده که تاکنون سود زیادی را نصیب سازندگان آن کرده است، شرکت میکویان پس از عدم موفقیت در جلب نظر مسئولان روسیه در زمینه طرح های خود برای جنگنده نسل پنجم، به توسعه و بهسازی جنگنده میگ-29 روی آورد که امروزه حاصل آن جنگنده فوق پیشرفته میگ-35 شده است، جنگنده میگ-35 در دو گونه اولیه (گونه A تک سرنشین) و گونه دو سرنشین D تولید شده است، لازم به ذکر است که گونه دو سرنشین این جنگنده تنها یک گونه آموزشی نمی باشد، بلکه اساس توسعه گونه دو سرنشین آن ایجاد جنگنده ای مانند Su-30 بوده تا با تقسیم کار میان خلبان و افسر تسلیحات فشار کار بر روی دو نفر تقسیم شود و عملیات ها نیز با ضریب اطمینان و دقت بالاتری انجام شوند.



میگ 35 در حال شکستن دیوار صوتی


جنگنده میگ-35 جنگنده ای است از نسل 4++ که در ادامه طرح هایی مانند MiG-29K/KUB/M/M2 طراحی شده و اساس طراحی آن بر افزایش کارایی، توانایی عملیاتی و جامعیت توانایی های جنگنده بوده است، بطوری که از آن یک جنگنده چند منظوره ساخته است. نخستین پرواز این جنگنده در سال 2007 انجام شده و تا کنون 10 فروند از آن ساخته و تحویل نیروی هوایی روسیه شده است.
در مجموع می توان ویژگی های میگ-35 را به شرح زیر بیان کرد:
-سیستم های اطلاعاتی و هدفگیری نسل پنجم در سیستم های اویونیکی جنگنده بکار رفته است
-توانایی بکارگیری تسلیحات پیشرفته روسی و خارجی
-بقاپذیری بالا در میدان نبرد بواسطه سیستم های دفاعی یکپارچه بکار رفته در جنگنده
پیشرفته ترین سیستم های اویونیکی در کنار تسلیحات پیشرفته به جنگنده میگ-35 اجازه می دهند تا ماموریت های مختلفی را به انجام برساند:
-برتری هوایی برعلیه جنگنده های نسل چهار و پنج
-انجام عملیات های هوا به سطح بدون وارد شدن به محدوده دفاعی دشمن در روز و شب و در تمام شرایط آب و هوایی
-انجام عملیات های شناسایی به کمک تجهیزات الکترو-اپتیک و رادیو-تکنیکال
-انجام عملیات های گروهی و انجام کنترل هوایی علیه گروه جنگنده ها
__________________


برچسب ها: MiG-35 ،

تعداد کل صفحات: 3 1 2 3