تبلیغات
بررسی و كارشناسی صنایع موشكی و پدافندی و جنگنده های برتر دنیا - پدافنگ هوایی
جمعه 23 بهمن 1388

پدافنگ هوایی

   نوشته شده توسط: reza sabbaghi    

 
 

1-مقدمه


ساعت یک بامداد 17 ژانویه سال 1991 هشت فروند بالگرد آپاچی از یگان هوانیروز آمریکا واقع در غرب عربستان سعودی رهسپار ماموریت"نورمادی"شدند.هدف اصلی عملیات انهدام دو ایستگاه راداری مهم عراق در فاصله 56 کیلومتری بود.گروه به دو تیم چهار تایی تقسیم شد و به مدت 90 دقیقه در سکوت کامل رادیویی در ارتفاع پایین به پرواز در آمد.درست در ساعت 2:38 بامداد بالگردهای آپاچی 28 موشک هلفایر به سمت دو ایستگاه راداری شلیک کردند و به انهدام آن منجر شد و کریدوری به پهنای 32 کیلومتر ایجاد کرد.5/4 ساعت بعد عملیات"توفان صحرا"شروع شد و بیش از صد فروند هواپیما شروع به حرکت بر فراز عراق کرد.این عملیات را نخستین کاربرد موشک هلفایر می دانند.
هلفایر سامانه ی موشکی هوا به زمین است که دقت و توانایی تخریب بالایی داشته و می تواند برای انهدام اهداف بزرگ و سنگین در حملات هوایی مورد استفاده قرار گیرد.این موشک می تواند از بالگردهای مختلفی همچون
AH-64,AH1W,OH-58,UH-60 شلیک شود.


2-معرفی سامانه ی موشک هلفایر

اگر چه سامانه موشکی هلفایر در ابتدا برای استفاده در عملیات ضد تانک طراحی شد اما ادعا شده که برای اهداف دیگر هم کاربرد موفقیت آمیزی داشته است.سامانه ی یاد شده می تواند اهدافی همچون انبار مهمات,رادارها,تجهیزات ارتباطی,ساختمان ها و حتی ناوها کوچکی که با سرعت بالا در حرکتند را به گونه ای موثر از کار انداخته و نابود کند.حتی در صورت نیاز ی تواند نقش موشک هوا به هوا را در بالگردی با سرعت کم یا نزدیک سطح زمین بازی کند.
هلفایر از ترکیب حرف اول کلمات هلی برن و آتش و رها تشکیل شده است که می تواند این برداشت را به وجود آورد که موشک پس از شلیک به طور خودکار و بدون نیاز به هدایت توسط انسان به سمت هدف پرواز می کند.در صورتی که این برداشت حداقل برای نمونه های اولیه این سامانه نادرست است.نمونه های اولیه موشک هلفایر دارای هدایت نیمه فعال لیزری است.این موشک به یک پرتو لیزری کد گذاری شده نیاز دارد تا روی هدف قفل کند و موشک از این طریق موقعیت هدف را تشخیص داده و به آن اصابت کند.بنابراین موشک هدف را پیدا نمی کند در واقع پرتو لیزر منعکس شده از هدف را می یابد.ساختار کلی موشک هلفایر در انواع مختلف مشتمل بر پنج بخش اصلی به صورت پیشران,جستجوگر لیزری,بخش هدایت,بخش کنترل و سرجنگی است.
بخش پیشران بین بخش های هدایت و کنترل در نزدیکی انتهای موشک واقع است.این بخش دارای پیشران سوخت جامد است که بسته به دمای هوای بیرون کم و بیش 2 تا 3 ثانیه می شوزد.هدف از بخش پیشران تولید نیروی پیشران کافی بریا جدا شدن موشک اغز پرتاب گر است تا به شتاب 10
g دست بافته و تا رسیدن به هدف در بیشینه برد 8 کیلومتر نیروی رانش را فراهم کند.موشک می تواند اهداف واقع در فاصله ی بیش از 8 کیلومتر را در هم تخریب کند ولی با افزایش فاصله برخورد کم می شود.
ردیاب لیزری که در دماغه ی موشک قرار دارد از داخل بالگرد برنامه ریزی می شود تا کد لیزری ویژه ای را دریافت کند.از آن جایی که لیزر تابانده شده توسط علامت گذار و آنجه موشک جستجو می کند یکسان است احتمال خطای موشک در تشخیص پرتو لیزر به صفر می رسد.موشک پس از شلیک شروع به جستجو در محیط کرده و لیزر کد شده مورد نظر که از هدف منعکس می شود را می یابد.با تشخیص آن روی هدف قفل می کند.پس از قفل ردیاب اطلاعات مورد نیاز را به بخش هدایت می رساند تا موشک به سمت هدف هدایت شود.بعد از دریافت اطلاعات از جستجوگر لیزری مغز موشک یا بخش هدایت اطلاعات سامانه ای فرمان را برای پایداری موشک محاسبه کرده و این داده ها را به بخش کنتل می فرستد.بخش کنترل در انتهای موشک قرار گرفته و شامل یک سامانه عملگر نیوماتیکی است که دستورات سامانه ی فرمان را به حرکت بالک های کنترلی تبدیل می کند.این بالک ها به بال های هواپیما شباهت داشته و به موشک این امکان را میدهد که به سمت انرژی لیزری که از هدف انعکاس یافته مانور دهد.
سرجنگی آخرین بخش موشک است که در فرایند شلیک دخالت دارد.زمانی که موشک با هدف برخورد کند یک حس گر فعال سیگنال الکتریکی را به فیوزی که در عقب خرج سوخت قرار دارد فرستاده و باعث انفجار می گردد.خرج شوخت نیروی لازم جهت نفوذ و انفجار هدف را فراهم می آورد.


3-نمونه های مختلف سامانه هلفایر
AGM-114
سامانه موشکی هلفایر که با کد
AGM-114 شناخته می شود دارای نمونه های مختلف است.مدل AGM-114A نخستین موشک هلفایر است.پس از آن AGM-114B ارایه شد که در ارتفاع پایین تری نسبت به AGM-114A پرواز می کند.این موشک دارای موتور راکت با کمترین میزان دود نسبت به AGM-114A است و در ناوگان نیروی دریایی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد.نمونه های AGM-114F و AGM-114C هم در خط سیر پایین با کمترین میزان دود موتور راکت پرواز می کنند.در نمونه ی AGM-114K اگر بخش لیزری موشک پس از هدف یابی درونی از کار بیفتد موشک با کمک بخش رادار تجسسی تا رسیدن به هدف ببه حرکت خود ادامه می دهد.نمونه های AGM-114F و AGM-114K دارای سرجنگی دو مرحله ای است.این ویژگی بریا بهبود بخشیدن به عملکرد سرجنگی در مقابل زره های واکنشی است.نمونه های AGM-114M به جای سرجنگی خرج گود که کاربرد ضد زره دارد به سرجنگی ترکش زا مجهز است.که دارای کاربرد تخریب اهداف نرم است.


4-روش به کار گیری موشک هلفایر
به دو روش می توان موشک هلفایر را در میدان نبرد به سمت هدف شلیک نمود روش خودکار و کنترل از راه دور.در روش خودکار سرنشینان بالگرد هدف را شناسایی کرده و سپس موشک را شلیک می کند و تا زمان تخریب موشک را به کمک علامت گذاری لیزری (مستقر روی همان بالگرد) هدایت می کنند.در روش کنترل از راه دور بالگرد تنها موشک را شلیک می کند و علامت گذاری لیزری که در جایی غیر از بالگرد شلیک کننده موشک به عنوان مثال روی زمین یا بالگرد دیگر قرار دارد نقش هدایت موشک تا برخورد به هدف را بر عهده دارد.از آن جایی که در این روش بالگرد شلیک کننده موشک پس از شلیک نیازی به هدایت موشک ندارد می تواند از صحنه نبرد خارج شود که در نتیجه باعث افزایش حفاظت بالگرد و تیرانداز در صنحنه نبرد می شود.
افزون بر دو روش به کارگیری فوق موشک هلفایر را به دو روش می توان روی هدف قفل نمود.روش قفل شدن روی هدف قبل از شلیک و روش قفل شدن روی هدف بعد از شلیک.در روش اول علامت گذار لیزری قبل از شلیک موشک هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.مزیت استفاده از این شیوه اطمینان خلبان بالگرد از قفل کردن موشک روی هدف در مرحله قبل پرتاب است.در این روش احتمال از دست رفتن کنترل موشک کاهش می یابد.عیب این روش احتمال احتمال هوشیاری هدف و نشانه دادن واکنش همچون پرتاب نارنجک های دود زا است که عامل مهمی در ایجاد اختلال در فرایند هدایت موشک هلفایر است.
در روش دوم علامت گذار پس از شلیک موشک هدف را روشن می کند.در این روش پیش از هدف یابی لیزری بالگرد موشک را به سمت مسیر هدف شلیک می کند در نتیجه موشک ابتدا بدون دید حرکت می کند.موشک به اندازه ی خیلی کمی در اوج می گیرد ولی تا بعد از زمان از پیش تعیین شده برای به کار افتادن لیزر در ارتفاع نسبتا پایین می ماند.مزیت این روش در آن است که علامت گذار در زمان مناسب هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.از آن جایی که در این روش هدف مدت زمان زیادی تحت پرتو لیزر قرار نمی گیرد امکان نشان دادن واکنش مناسب ندارد.معمولا در این روش در مواجه با تانک های پیشرفته امروزی که به تشخیص دهنده های تهدید لیزر مجهز هستند استفاده می شود.اگر چه به طور مشخص روش"قفل روی هدف پس از شلیک"از روش"قفل روی هدف قبل از شلیک"پیچیده تر است.

 


منبع:فناوری موشکی

1386
 

زنجیره پدافند هوایی شامل حلقه های بسیاری میشود که یکی از این حلقه ها پدافند در ارتفاع پایین است . ارتش آمریکا برای نیل به این هدف طی سه دهه گذشته از دو سیستم موشکی در ارتفاع پایین استفاده کرده است که شامل موشک دوش پرتاب استینگر و سیستم موشکی نیمه سنگین خود کششی MIM72 ملقب به چاپارل میباشد . MIM72 چاپارل یک سیستم پدافند هوایی کوتاه برد ساخت آمریکاست .

چاپارل شامل چهار موشک AIM9 سایدوایندر که بر روی برجک یک خودروی زرهی شنی دار سوار شده اند میباشد .موشک AIM9 در واقع موشک هوا به هوای مادون قرمز کوتاه برد نیروی هوایی و دریایی آمریکاست که از تمامی جنگنده های آمریکایی شلیک مشود و با کمی تغییر آن را به عنوان موشک پدافندی به خدمت گرفته اند . این نمونه سایدواندر در واقع مدل تغییر یافته AIM9L میباشد . این موشک دارای هدایت فروسرخ ( مادون قرمز ) است . موشک پس از قفل شدن سیستم هدایتی مادون قرمز که بر روی دماغه موشک است به سوی هدف شلیک شده و به تعقیب گرمای خروجی ( اگزوز ) هواپیما یا هلیکوپتر پرداخته و هدف خود را دنبال و آن را منهدم میکند . این موشک بعد از شلیک کاملا خود مختار بوده و نیاز به هدایت خارجی ندارد .
اگر چه چاپارل به صورت عملیاتی تا به حال بر ضد هیچ هدفی استفاده نشده است ولی به طور گسترده ای در ارتش آمریکا به خدمت گرفته شده است . همتای اروپایی چاپارل سیستم کوتاه برد موشکی راپیر ساخت انگلستان است . این موشک را میتوان بر ضد انواع هلیکوپتر و جنگنده که در ارتفاع پایین پرواز میکنند به کار گرفت . چهار موشک سایدوایندر بر روی یک برجک متحرک قرار میگیرند . همچنین یک واحد آتش بار چاپارل دارای یک کامیون پشتیبانی با 8 موشک یدکی سایدوایندر هستند . خودروی شلیک کننده موشکها از نوع M730A2 است که نمونه تغییر یافته نفر بر M113 است . رادار چاپارل از نوع مارک XII ساخت هیوز است که در باند D کار میکند و بر روی برجک موشک نصب شده است . گفته8 میشود برد کشف این رادار برابر با 30 تا 40 کیلومتر است . قیمت هر فروند موشک سیستم چاپارل هشتصد هزار دلار و قیمت هر واحد آتش 1،5 ملیون دلار است . تا سال 1990 ارتش آمریکا 596 واحد آتش و 5353 موشک را به خدمت گرفته است . در سال 1994 طی فرمانی تمامی چاپارل ها از خدمت ارتش خارج شده و به گارد ملی پیوسته اند .

مشخصات فنی موشک
طول: 2،91
قطر بئنه : 12،7
وزن : 84 کیلوگرم
حداکثر برد : 4800 متر
حداکثر ارتفاع : 500 متر
موتور شلیک : یک دستگاه موتور Mk36 مدل 5
سیستم هدایت : مادون قرمز
حداکثر سرعت : 2،5 ماخ






سامانه دفاعی کروتال
مقدمه :

پدافند هوایی را مى توان مفهومى چند لایه دانست. مهاجمى که وارد محدوده شبکه پدافند هوایى مى شود .نخست باید هواپیماهای جنگنده و سپس موشک هاى سطح به هواى میان برد را پشت سر بگذارد. حتى اگر ازاین مراحل هم بگذرد، پس از آن با سامانه هاى کوتاه برد، شامل موشک هایى با برد 15 کیلومتر و توپ هاى ضدهوایی
روبه رو خواهد شد. اما با پیدایش موشک هاى کروز کم پیدا و پرسرعت که توانایى مانوردهى بالایى دارند پدافند در مسافت های کوتاه (15 کیلومتر) یا خیلى کوتاه (چهار کیلومتر) به نگرانى اصلى سازندگان سامانه هاى پدافند هوایى تبدیل شده است. بنابراین به نظر مى رسد یک سامانه ى پدافند هوایى کارآمد و امروزى باید آمیزه اى
از توپ هاى خودکار و جنگ افزارهاى هدایت پذیر باشد .

دفاع آخر :

برد عملکرد موشک هاى پدافند هوایی وهمچنین سرعت واکنش آن ها براى درگیرى با اهداف هوایی محدود است. به عنوان مثال،موشک روسى 57-E-6 در سامانه پدافندهوایی متحرک پنتسیر Pantesir S1 دربرد کمتر از 10 کیلومترناکارآمد است . بنابراین موشک های سطح به هوا باید با جنگ افزارهای پدافندهوایى ساده تر آمیخته شوند تا شکاف موجود در بردهای کوتاه پر شود. براى نمونه به کارگیرى موشک های E657 در کنارتوپ 30 میلى مترى A-722 (مجهزبه سامانه کنترد آتش) توان نابودسازى اهداف تا برد 200 مترى را فراهم مى سازد. اگرچه پرنده هایى همچون هواپیماهای آمریکایى A-10 و Mil-28 روسى به گونه اى طراحى شده اند که برخى قسمت هاى آن ها در برابر گلوله هاى تا کالیبر 23 میلى مترى مقاوم هستند، اما بیش تر پرنده های تهاجم زمینى دنیا حتى در برابر گلوله هاى با کالیبر کمتر همچون کالیبر 12.7 میلى متری (کوچک ترین کالیبر جنگ افزارهاى پدافند هوایی) آسیب پذیرند. روشن است ، با افزایش کالیبر برد گلوله و قدرت تخریب آن بیش تر مى شود، اما زمان پرواز گلوله افزایش یافته و درنتیجه بر خطای هدف گیرى آن افزوده مى شود. یک گلوله استاندارد 35 میلى مترى اورلیکن 3000 متر را در 3/8 ثانیه مى پیماید، در حالى که گلوله هاى 127 میلى مترى ویژه نیروی دریایی برای پیمودن 9000 متر به 16 ثانیه زمان نیاز دارند. در این شرایط هواپیمایى که با سرعت 3000 متر در ثانیه پرواز میکنند در مدت زمان تعیین شده براى گلوله ی اول حدود یک کیلومتر و درمدت زمان حرکت گلوله دوم حدود 5 کیلومتر را خواهد پیمود . بنابراین نابودسازى هدف از چنین فاصله ای بعید به نظر مى رسد، مگر آنکه هدف با سرعت ثابت و در مسیر مستقیم پرواز کند. 


سامانه دفاعی پانتزیر

موشک ها به کمک توپ ها می آیند :

مفهوم موشک سطح به هواى قابل حمل توسط نفر براى نخستین بار با طرح موشک ردآى RED EYE جنرال داینامیکس ارایه شد. اما سامانه موشکى سام-7 (استرلا) ساخت شرکت روسى کى بى إم KBM نخستین نمونه عملیاتى از این نوع سامانه ى موشکى بود. بر پایه اطلاعات پنتاگون تا ژانویه سال 1973 حدود 528 فروند سام7 در ویتنام شلیک شد که 35 هواپیما را سرنکون کرد. نمونه بهبود یافته این سامانه ی موشکى با نام استرلا2 ام با جستجوگر فروسرخ پیشرفته هنوز هم به طور گسترده استفاده مى شود.
محصول شرکت ریتون به نام استینگر و محصول شرکت کى بى ام با نام ایگلا نمایندگان نسل سوم موشکهاى پدافندهوایی دوش پرتاب هستند. هر دو موشک براى تشخیص هدف (از میان فریب دهنده ها) از هدایت با طول موج دوگانه استفاده میکنند. استینگر از بسامدهاى فروسرخ و فرابنفش کمک مى کیرد و ایگلا از دو بسامد در محدوده فروسرخ استفاده میکند.ایگلا ترکیبى بسیار جالبى دارد. بدنه آیرودینامیکى میخى شکل براى کاهش موج و گرمازایى گنبد حسگر موتورهاى جت پهلولى براى چرخش موشک در نخستین ثانیه پرواز و ایجاد زاویه حمله مناسب موتور پرواز ویژه اى که هنگام برخورد با هدف منفجرمى شود و نقش سرجنگى مکمل را بازى میکند به نحوى که مرگ آورى موشک را در برد هاى کمتر از 1.3 کیلومتر افزایش مى دهد همگی این عوامل موجب شده است که ایگلا با وجود ظاهر زمخت جنگ افزاری انعطاف پذیر و کارامد باشد .موشک هاى دوش پرتاب سلاحى به صرفه (از نظر اقتصادی) براى مقابله ى سربازان باحملات هوایى هستند. اما سرجنگى این موشک ها نمى تواند چندان بزرگ و حجیم باشد بنابراین برخى شرکت ها درنظردارند باتکمیل دو پرتابگر براى نصب بر روى یک سه پایه درزمین یا خودروهای سبک میزان مرگ آورى آن را افزایش دهند. استینگردوتایی محصول ریتون و جى گیت و محصول KBM ازآن جمله هستند. در هر دوى این سامانه ها تمهیداتى براى نصب دوربین هاىدید در شب اندیشیده شده تا توانایی درگیرى شبانه نیز داشته باشند. 


سامانه دفاعی دوش پرتاب ردآی

در سامانه جى گیت امکان پرتاب هم زمان دو موشک وجود دارد، چراکه موشکها به گونه اى درون پرتابگر قرار داده مى شوند تا پس از پرتاببه یکدیکر برخورد نکنند.اما افزون بر سبکى سرعت موشک نیز در درگیرى با اهداف هوایی براى نیروهاى سبک نقش بسیار مهمى دارد. موشک هاى فراصوت به ویژه هنگام حملات ناگهانى بالگردهاى پیشرفته امروزى از اجزاى لازم یک شبکه پدافند هوایی به شمار مى روند. برخى عقیده دارند این گونه موشک ها باید داراى سامانه هدایت پرتوسوار لیزر باشند تامشکلات ناشى از فریب دهنده هاى فروسرخ و اخلال گرهایی که امروزه به طور گسترده در بالگردها کاربرد دارند حل شود.
موشک فراصوت استاراستریک که در سال 1997 در نیروى زمینى بریتانیا عملیاتى شد داراى هدایت پرتوسوار لیزر و سامانه جستجوگر فروسرخ پیشرفته ای است که بر روى زره یوش هاى استورمر 2 نیز نصب مى شود. البته ساخت نمونه سبکتر براى نصب بر روى خودروهای کوچکتر و حتى نمونه دوش پرتاب این موشک از جمله برنامه هاى شرکت سازنده بوده است.اما با افزایش شمار موشکهاى کروز، موشکهاى دوش پرتاب توانایی خود را در درگیرى با این سلاح ییشرفته از دست مى دهند مگر این که به تجهیزات پیشرفته قر هشدار سریع و سامانه هاى ردگیرى و شناسایی مجهز شوند که در آن صورت با افزایش قابل توجه وزن موشک مواجهیم. در این شرایط این نوع سامانه ها به عنوان موشک هاى دوش پرتاب شناخته نمى شوند. از جمله این سامانه ها، موشک آربى اس- 390 محصول شرکت بوفورز است. این سامانه دو موشک 27.5 کیلوگرمى ام کا 52 مورد استفاده در سامانه آربى اس 7 را حمل میکند. براى حمل هر واحد شلیک آربى اس90 به یک کامیون حامل نیازاست که یکی از آن ها رادارجستجوگر و ردگیر را براى سامانه کنترلآتش( که از دور به وسیله کاربر کنترل مى شود) جابه جا میکند و دیگرى به عنوان وسیله پشتیبان عمل مى نماید.علاوه بر آربى اس- 90، مى توان به سامانه ى موشکى میسترال اشاره کرد. 


سامانه دفاعی دریاپایه سی ولف

این سامانه (محصول ماتراداینامیکس) رامى توان ییشرو در سامانه هاى پدافند هوایى کوتاه برد دنیا دانست. بش از 15000 فروند از این موشک از سوى 35 نیروى مختلف در 23 کشور سفارش داده شده است. میسترال نمونه هاى بسیارى دارد: نمونه قابل حمل توسط انسان نمونه دوتایى اطلس براى استفاده از پرتابگرهاى زمینى یاوسایل نقلیه سبک (با توانالى شلیک در حال حرکت) نمونه نصب شده بر روى برجک براى زره پوش ها نمونه دوتایی سیمباد سه تایی سیگما و شش تایى سادرال براى سامانه هاى دریاپایه. به سامانه ى میسترال به ویژه نمونه قابل حمل توسط انسان مى توان بخشى به نام پست جهت یابى میسترال متصل نمود که به اندازه جعبه کفش است. این جعبه به یک مرکز فرماندهى وصل شده و با ارسال یک علامت صوتى به کاربر جهت هدف را نشان مى دهد (اگر کاربر سامانه را در جهت هدف قرار دهد صدا بیش تر مى شود).
موشک رم جنگ افزار پدافند هوایى دریا پایه است. رم از موشک سایدویندر برگرفته شده و شرکت ریتون با همکارى کنسرسیوم آلمانى بى جى تى آن را براى نیروى دریایى آمریکا و آلمان تکمیل کرده است. نمونه نخست این موشک داراى هدایت میانه مسیر راداری غیرفعال براى درگیرى با موشکهاى ضد کشتى است که برای افزایش دقت در مرحله نهاییبه آشیانه یاب فروسرخ غیرفعال مجهز است. این موشک توانست به نرخ کشتار 95 درصد دست یابد اما نکته جالب اینجا بود که 85درصد پرتاب ها به برخورد مستقیم با هدف انجامیدند. نمونه تکمیل شده این موشک با نام بلاک- 1 داراى یک جستجوگرفروسرخ به سازی شده است تا میزان وابستگى به آشیانه یابى رادارى غیرفعال کاهش یابد. این جستجوگر، یک آرایه ى پردازش تصویر فروسرخ 80 عنصرى دارد که هدایت فروسرخ همه سویه را تامین مى کند. این سامانه توانایى پرتاب یک موشک در هر سه ثانیه و نابودسازى 10تا 20 هدف را دارد. قرار بود از پرتابگر این موشک در کنار توپ گاتلینگ در سامانه فالانکس استفاده شود. نمونه بلاک-2 دارای موتورهایى با رانش دو برابر است که برد و توانایى آن را براى رویارویى با اهداف مانوردهنده افزایش مى دهد. 


سامانه دفاعی RBS-70

رقباى شرقى :

تغییر موشک های ضدتانک و به کارکیرى آن ها در نقش پدافند هوایى، خط مشى روسیه ( به ویژه براى رویارویی
با بالگرد ها) است. براى نمونه، موشک آتاکا محصول کى بى ام که یک موشک هوا به سطح ضدزره به شمار مى رود به عنوان یک سامانه دریاپایه براى رویارویى با بالگردها و هدف هاى سطحى نیز ارایه شده است. کى بى ام سامانه خریزانتیما را برای نقش پدافند هوایی نیز ارایه است. این موشک را مى توان هم با هدایت رادارى خودکار و هم با هدایت موج سوار لیزرى نیمه خودکار بر ضد زره پوش ها و بالگردها به کار کرفت. این سامانه روى شاسی بی ام پی 3 سوار شده است و د اراى رادار موج میلى مترى پرتابگر موشک دوتایی و سامانه بارگذاری خودکار است. بى ام پی 3 توانایی حمل 15 موشک را دارد.لازم به ذکر است که شوروی پیشین دو سامانه سوار برخودرو ( بر پایه موشک هاى آشیانه یاب فروسرخ دوش پرتاب) را نیز تکمیل کرده است. سامانه ی استرلا1 ( محصول دفتر طراحى نیدلمن که از پرتابگرهاى چهارتایى سوار بر خودرو پرتاب مى شد و در سال 1965 وارد خدمت شد) و سامانه پداافند هوایی 9K35 با چهار موشک آماده شلیک سام 13 سوار بر خودرو که در سال 1974 ارایه شد.
کى بى ام نمونه دریاپایه و زمین پایه سامانه هاى پدافند هوایی را تکمیل کرده است که از موشکهاى سام 19 به همرآه توپ با نواخت تیربالا استفاده میکنند. نمونه ضد هواپیماى تانکوسکا ام 1 سوار بر خودرو جایکزین شیلکا, استرلا1 و 10M3 روسیه شده است. برجک این سامانه هشت موشک (دو برابر نمونه ابتدایی) را در کنار دو توپ 30 میلى متری دو لول 2A8 با نواخت تیر کلى 5000 گلوله در دقیقه رادارهاى مراقبت و ردیابى و سامانه ردیابى اپترونیک به کار مى کیرد. در واقع مى توان گفت تانگوسکا شکاف بین ایگلا و تور ام 1 را پر میکند . شرکت آنتى، همواره در زمینه سامانه هوایی پدافند هوایى منطقه نبرد فعالیت داشته است .سامانه Osa-AKM این شرکت در سال 1973 وارد خدمت شد و نخستین سامانه پدافند موامحا متحرک بود که رادار را با خود حمل میکرد. این سامانه در برگیرنده شش موشک آماده شلیک سام 8 یک رادار ردیاب و سامانه هدایت بود. تورام 1 از دیگر سامانه هاى شرکت آنتى است. این سامانه بر روى خودروهاى رزمى سوار میشود و داراى یک رادار مراقبت، یک رادار ردیاب و یک حسگر ردیاب قلویزیونى هدف براى پشتیبانى است و موشک ها به طور عمودی پرتاب مى شوند .

تحرک پذیرى :

عمده خط مشى نیروهاى ناتو بر اساس سوار کردن سامانه هاى پدافند هوایی روی وسایل نقلیه استوار نیست، بلکه از روش جابه جایی هوای سامانه بهره مى برد. سامانه ى موشکى راپیر محصول ماترا داینامیکس از بارزترین نمونه هاى این نگرش است که روى خودرو نصب نشده است. این سامانه را مى توان به آسانى با هواپیماى سى-.13 یا بالکردهاى سنگین جابه جا نمود. هر دو سامانه موشکى کروتال ان جى محصول تامسون و رولند محصول یورو میسیل( که مى توانند موشک هاى فراصوت وى تى 1 را پرتاب کنند) در اصل برای زره پوش هاى جنگى تکمیل شدند، اما نمونه کششى و زمین پایه آن ها نیز براى نیروهاى واکش سریع ساخته شده است. رولند در سه نمونه ساخته شده است. نمونه سوار بر شاسى اى ام ایکس30 براى نیروى زمینى فرانسه نمونه سوار بر شاسى ماردر براى نیروى زمینى آلمان و نمونه سوار بر کامیون براى نیروى هوایی آلمان. در نمونه رولند3 یک سامانه کنترل و نمایش بهینه شده فرو سرخ براى عملیات غیرفعال نیز افزوده شده است. در کروتال ان جى (برعکس نمونه ابتداى کروتال) تمامى حسگرها با واحد شلیک در یکجا جمع شده اند. فرانسه و فنلاند از نخستین خریداران این سامانه بودند.سامانه های اف ام 80 و نمونه توانمندتر اف ام90 ساخت چین نیز مانند نمونه ابتدایی کروتاد داراى رادار مراقبت و واحد فرماندهى جدا از یکدیکربودند. این دو سامانه نمونه کششى و خودکششى دارند. 


سامانه دفاعی میسترال

اى دتس از دیگر سامانه هاى پدافندهوایی است که از آغاز براى سوار شدن روی زره پوش هاى جنگى تکمیل شده است. اى دتس داراى سامانه هدایت موج سوار است و مى توان از آن براى دفاع در برابر تانک ها نیز استفاده کرد. کانادا، ایالات متحده و تایلند از جمله مشتریان این سامانه زمین پایه بوده اند.آمرام زمینى از دیگر سامانه هاى پدافندهوایی تحرک یذیر است. این سامانه در برگیرنده ینج فروند تغییریافته موشک هوا به هوای آمرام است که روى خودروی چندمنظوره هاموى حمل و پرتاب مى شوند. ری تیان سیستمز این سامانه را با کمک هوانیروز آمریکا و فرماندهى سامانه هاى سپاه تفنگداران و فرماندهى موشکى این کشور تکمیل کرده است.

دریا پایه هاى عمود پرتاب :

برتری سامانه هاى عمود پرتاب براى دفاع از کشتى ها در آن است که پوششى 360 درجه فراهم میکنند. موشک سى ولف محصول ماترا داینامیکس از جمله این سامانه ها است. گثفته مى شود این موشک توانایی رویارویی با موشکهاى سینه مال با سرعت دو ماخ را دارد. نیروى دریایى سلطنتى انگلستان و مالزى از کاربران این موشک هستند. باراک-1ا نیز از دیگر نمونه هاى عمود پرتاب است که ادعاى کارامد بودن در برابر موشکهای سى اسکیمینگ مافوق صوت را دارد. این موشک به طور مشترک بوسیله صنایع هواپیماى اسراییل و شرکت رافال تکمیل شده است و گفته مى شود در نیروى دریایی رژیم صهیونیستى و شیلى به کار گرفته مى شود. باراک- 1 بردی برابر 10 کیلومتر دارد.
موشک عمود پرتاب میکا از دیگر عمودپرتاب هاى ماترا داینامیکس است. گفته مى شود این موشک نخستین سامانه پدافند هواى کوتاه برد است که توانایى شلیک در تمام شرایط آب و هوایی و در پوشش 360 درجه در برابر حملات هواى چندگانه با هواییما و موشکهاى ضدکشتى و ضد سطح را فراهم میکند. در برابر اقدامات جنگ الکترونی آسیب پذیر نیست. تغییردهنده هاى راستاى رانش و امکان گزینش هدایت فروسرخ غیرفعال یا راداری فعال از ویژگى هاى موشک عمود پرتاب میکا است. این موشک که از پرتابکرهاى 8 تایی یا 16 تایی سی ولف نیز پرتاب میشود.موشک عمود پرتاب میکا مى تواند شکاف موجود میان سامانه کوتاه برد میسترال و نمونه هاى عمود پرتاب میانبرد و موشک استر15 را پر کند. 


سامانه دفاعی راپیر

نتیجه گیرى :

توپ ها و موشکهای پدافند هوادى کوتاه برد روزبه روز یک دیگر نزدیکتر مى شوند. به کارگیرى این سامانه ها در کنار یکدیگر و افزودن ویژگى هاى دقت و تحرک پذیرى مى تواند آخرین حلقه زنجیره پدافند هوایی را به حلقه اى محکم تبدیل کند که عبور از آن برای دشمن چندان آسان نباشد. اما باید این موضوع را نیز در نظر داشت که براى فرار هواپیماها و موشک ها و بالگردها از دست سامانه هاى پدافند هوایی کوتاه برد نیز تسهیلاتى اندیشیده خواهد شد. بنابراین در این تقابل دایمى باید منتظر ماند و دید پیروزى با کدام طرف خواهد بود.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.